menu

Hier kun je zien welke berichten T.O. als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Ray Barretto - Acid (1968)

4,5
Ik vond 'wereldmuziek' altijd al een wat gare term, maar het is mij inmiddels wel duidelijk dat er muziek onder wordt geschaard die kan wedijveren met de beste albums van de 'normale' jazz en rock. Dit geldt ook voor deze Acid van Ray Barretto.

Want dit is zo'n plaat die ik al veel eerder had willen kennen. Ademt heel erg de energieke en soms psychedelische sfeer van de sixties, maar dan net even anders. Salsa is hier namelijk het fundament, met hier en daar sterke soul- en rock-invloeden. Dat is dan blijkbaar 'boogaloo', moet zeggen dat ik die term wel kende maar de muziek uit het (sub)genre nooit had gehoord.

Het enige dat ik een beetje jammer aan dit album vind is dat de Engelstalige crossover nummers - die stuk voor stuk ideaal voer zijn voor soundtracks overigens - net iets te anders zijn dan de salsatracks. Dat tast de coherentie aan. Verder niks dan goeds.

Recloose - Spelunking EP (1999)

3,5
Op de eerste twee nummers brengt Recloose een hele lekkere cocktail van house, techno, hiphop en funk. Jammer dat het daarna inzakt, met als dieptepunt de Squarepusher-emulatie in "Landscaping". Toch overheerst het positieve.

Recondite - #001 (2011)

3,5
Niet de meest originele muziek, maar toch erg mooi gedaan. Soort kruising tussen Kompakt en Berghain.

Redshape - The Dance Paradox (2009)

4,5
Net als bijvoorbeeld Claro Intelecto is Redshape precies mijn ding: voortreffelijk geproduceerde muziek met een classicistische inslag die het midden houdt tussen house en techno. Sleutelwoorden zijn Detroit en dub.

Het is voor mij geen verrassing dat hij er meer dan prima in is geslaagd om een behaaglijke langspeler als deze te produceren. Eén van de beste techno-artiesten van de jaren '00.

Reload - Autoreload EP (1992)

3,5
geplaatst:
Nasu is echt een geweldig nummer, waarbij zowel de melodie als de beats heel mooi zijn geproduceerd. Past qua sfeer ook echt bij tijdgenoten als Black Dog, Carl Craig en zelfs Jam&Spoon. De rest is niet slecht, maar weet het niveau van die track niet te halen.

Rex the Dog - Maximize (2006)

2,0
Erg matige EP, haalt het bijlange na niet bij zijn vorige, zeer goede 12"s. Sequencer is nog aardig, andere twee gaan meteen de prullenbak in bij mij.

Rhadoo - Dor mit Oru (2008)

4,0
Vier percussieve monsters in de lijn van de Cadenza-catalogus van de hand van één van de vertegenwoordigers van het Roemeense minimal-talent.

Rhythm & Sound w/ Tikiman - Showcase (1998)

3,0
Een paar van de vocale nummers zijn goed, maar als geheel is het wat saai. Het helpt ook niet echt dat de instrumentale versies vlak achter de originelen zijn gezet

Ricardo Villalobos - Achso (2005)

4,0
Mooie EP met lange, uitgesponnen tracks die een psychedelische sfeer oproepen. De meer experimentele kant van 'minimal'.

Ricardo Villalobos - Alcachofa (2003)

3,5
Een paar zeer goede nummers, dat zeker, maar het album heeft me na vele luisterbeurten toch nooit echt helemaal weten te overtuigen helaas.

Misschien komt het ook doordat ik al vele andere tracks van Villalobos ken en me een beetje begin te irriteren aan die traag voortzwabberende nummers zonder echte interessante elementen en veranderingen. Die zijn niet per se slecht, het is ook een beetje zijn eigen stijl waar ik toch wel waardering voor heb, maar hij heeft inmiddels toch teveel van dat soort nummers gemaakt naar mijn mening.

Ik houd het nu op een dikke 3,5*

Ricardo Villalobos - Sei Es Drum (2007)

3,5
Weer zeven tracks vol gekte van onze Chileense vriend.

Vocalen worden veel gebruikt, maar niet op de reguliere manier. Zuid-Amerikaans gezang, per ongeluk opgenomen dronkemanspraat en Japanse vliegveldomroepers worden op curieuze manieren geloopt en creëren een soort hosanna- dan wel trance-stemming.

De muziek is weer typisch Villalobos met voortkabbelende downtempo housegrooves, latin-percussie en vooral veel herhaling.

Voor de liefhebbers denk ik (waaronder ikzelf). Mensen die zijn Fabric-mix hebben gehoord zullen een aantal tracks al kennen.

Richard Davis - Safety (2002)

3,0
Lekker in het gehoor liggende houseplaat, met wat poppy invloeden en vocalen. Aardig is ook hoe alle tracks in elkaar overlopen, als ware het een mix.

Het ontbreekt wel wat aan pit echter, daardoor blijft het iets teveel in de achtergrondmuziek hangen.

Robert Hood - Minimal Nation (1994)

3,5
Ik heb dan blijkbaar weer de 1999 versie tot mijn beschikking....Hoe dan ook, erg invloedrijke muziek waarmee Hood een trendsetter werd op het gebied van minimal techno. Om thuis te luisteren inderdaad wat monotoon en dreunend wellicht, maar toch blijft het typische geluid heel goed staan.
Van de oude tracks is Rhythm (Of Vision) mijn favoriet, van de nieuwere tracks Sleep Cycles - dat zowaar wat melodieuze waves laat horen op het eind van het album.

Round One to Round Five (1999)

Alternatieve titel: 1993 - 1999 Main Street Records

4,0
Dit zijprojectje van de Basic Channel-jongens was ooit begonnen om hun house-neigingen een podium te geven. Nummer één is dan ook een gezellige en clubby house plaat, die niettemin toch de typische kwaliteiten van de makers niet verloochent. Horen is geloven

Hoe dan ook, de house hield niet lang stand en het laatste nummer laat gewoon weer de spaced-out dubreggae horen die ze nog steeds onder hun Rhythm & Sound-alias maken

Roy of the Ravers - 2 Late 4 Love (2015)

3,5
Geestig album met acid in de breedste zin van het woord. Denk aan Luke Vibert en Ceephax Acid Crew. Hoogtepuntje is het catchy 'Emotinium'.

Rustie - Jagz the Smack (2007)

3,0
Kan me nog herinneren dat ik hier weinig mee kon zo'n drie jaar geleden.

Nu wat beter in perspectief plaatsen in de huidige post-dubstep-wereld