Mijn Heavy Proglijstje is ingeleverd.
Het zijn zeker geen klassiekers maar wel 20 fijne nummers van allemaal verschillende artiesten die best wel wat aandacht mogen hebben. Als basis het PA archief.

Heavy Prog

10 deelnemers leverden een toplijst Heavy Prog in met in totaal 180 nummers. Dat leverde 130 unieke noteringen op, verdeeld over 49 unieke artiesten. We staan eerst even stil bij de artiesten die met verschillende nummers nog wel wat punten bij elkaar sprokkelden, maar de lijst der individuele nummers niet haalden.

Terugbladeren
Crossover Prog ontknoping artiestenlijst nummerlijst
Neo-Prog ontknoping artiestenlijst nummerlijst
Symphonic Prog ontknoping artiestenlijst nummerlijst

24

Persephone's Dream - The Tears Of Selene [9:30]



Pan: an Urban Pastoral | 2010 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

De conceptuele vertelling over Pan uit 2010 is voorlopig het laatste wapenfeit van het Amerikaanse Persephone's Dream. Het had ze net enige bekendheid opgeleverd (het album heeft hier op MusicMeter zesmaal zoveel stemmen als de eerste vier albums samen). Soit. We onttrekken ze hier weer even aan de vergetelheid met een 24e plek in de artiestenlijst Heavy Prog, met deze bijdrage van dat laatste album.

21

Tiles - Taking Control [5:14]



Presents of Mind | 1999 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Ook voor het Amerikaanse antwoord op Rush hebben we een plekje in onze artiestenlijst Heavy Prog. "Blote man eraf, strik eromheen en klaar," moet Hugh Syme gedacht hebben, toen hij de hoes ontwierp voor wat vooralsnog het populairste van Tiles' zes albums is. Van dat album, Presents of Mind, presenteren we hier Taking Control.

20

Karmamoi - Mother’s Dirge [10:45]



The Day Is Done | 2018 | Italië

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Mother's Dirge kwam tijdens de Heavy Progweken in het Intermezzotopic voorbij en dat heeft kennelijk zijn vruchten afgeworpen. Een 20e plaats in de artiestenlijst Heavy Prog redt Karmamoi van de totale obscuriteit. Waarvan akte!

19

Glasswork - Trembling (The Weight of Golden Crowns) [6:07]



Fear and Trembling | 2017 | Spanje

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Over Glasswork kan ik niet zo heel veel meer melden dan dat ze uit Spanje komen , dat ze twee albums gemaakt hebben, waarvan er één met een rond aantal stemmen op MusicMeter staat. Toch moeten ze in deze kringen tot op zekere hoogte wel in beeld zijn: ze zijn wel eens (vruchteloos, maar toch) genomineerd voor de Prog Ladder en bij meerdere mensen wist de band de weg naar hun toplijstje te vinden. Trembling scoorde daarbij het hoogste.

18

Explorers Club - Impact 5 - Last Call [11:09]



Age of Impact | 1998 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Terry Bozzio, Steve Howe, Steve Walsh en een flink deel van de Dream Theatergeschiedenis, er hebben bands om mindere leden het predicaat 'supergroep' gekregen. Dat het mij verder even niks zegt, zal dan ook louter en alleen aan mij liggen. Wederom: ooit wel eens genomineerd en nu door meerdere mensen aangedragen. Het levert een 18e plek in de Heavy Prog artiestenlijst op.

17

Arabs in Aspic - Syndenes Magi [12:20]



Syndenes Magi | 2017 | Noorwegen

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Op nummer 17 in de artiestenlijst vinden we de Noorse band waarvan de naam inderdaad een knipoog is naar een bepaalde periode van King Crimson (hoewel dit gezelschap zelf elders ingedeeld is door de autoriteiten, zullen ze hier als invloed nog wel eens vaker opduiken). De hoogste notering is voor het titelnummer van hun vijfde en recentste album.

15

Atomic Rooster - Tomorrow Night [4:00]



Death Walks Behind You | 1970 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Atomic Rooster. Nog zo'n mysterieuze naam die in dit soort overzichten nogal eens opduikt. Mijn eigen kennis van dit Britse gezelschap blijft beperkt tot een niet heel indrukwekkende zwanenzang uit 1983, maar de mental note om ooit de jaren '70 nog eens in te duiken, is aanwezig. Een 15e plek in de artiestenlijst Heavy Prog is een mooie herinnering.

14

Sky Architect - The Campfire Ghost's Song [10:01]



A Dying Man's Hymn | 2011 | Nederland

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Veel Nederlands is er niet bij ditmaal, maar Sky Architect houdt het oranje vaandel hoog. Het was ook een band die, sinds hun oprichting zo'n tien jaar geleden, veelvuldig in vaderlandse zaaltjes te bewonderen was. Met inmiddels vier albums op hun naam en een 14e plek in de artiestenlijst Heavy Prog zijn ze een blijvertje gebleken.

13

Everon - From Where I Stand [5:55]



North | 2008 | Duitsland

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Het Duitse Everon gaat al sinds begin jaren '90 mee met stevige prog met neo- en metalinvloeden. Piano en strijkers geven het geheel regelmatig een wat organischer inslag dan veel tijdgenoten. Waar de kunst eindigt en de kitsch begint, mag iedereen voor zichzelf uitmaken. Het laatste wapenfeit is het album North, vanwaar we deze track, From Where I Stand, presenteren.

12

DeeExpus - Maybe September [7:09]



The King of Number 33 | 2012 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Porcupine Tree klonen DeeExpus Project waren op hun tweede album in naam gereduceerd tot DeeExpus. Met een gastoptreden van Nik Kershaw kwamen ze aldaar verrassend uit de hoek. Van beide albums werd een nummer ingezonden, maar Maybe September van deze tweedeling stond het hoogst.

11

Enchant - Comatose [9:00]



Tug of War | 2003 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Het Amerikaanse Enchant draait al ongeveer even lang als Everon mee en flirt eveneens zowel met het neo- als het metalkamp. Tegenover de (eveneens) tamelijk lauwe belangstelling hier op MusicMeter stond wel een enigszins regelmatige airplay in bijvoorbeeld Arrow's symfoprogramma. Heavy Prog is ook hier kennelijk de paraplu waar het allemaal onder valt en de afsluiter van hun zevende album is het vlaggenschip voor de 11e plek in de artiestenlijst.

We gaan zo verder met de Top 29 Heavy Prognummers. Eerst nog even een nummertje dat het met twee erg lage noteringen moest doen:

51

The Mars Volta - Inertiatic ESP [4:23]



De-loused in the Comatorium | 2003 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

En zo mag de band die in 2001 op de rokende puinhopen van At the Drive-In opgericht werd ook nog net meedoen. De band die later hier en daar excessen zou presenteren waarnaast Emerson, Lake & Palmer bescheiden overkomen, had met hun puntige, hoogenergieke debuutalbum meteen hun populairste plaat te pakken. En eerste single Inertiatic ESP was daar dan weer het vlaggenschip van.

29

Porcupine Tree - Gravity Eyelids [7:56]



In Absentia | 2002 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Niemand zal verwachten dat er weinig Porcupine Tree in de eindlijst staat. Maar dat net deze track van In Absentia ook mee mag doen, daar ben ik persoonlijk dan wel weer erg content mee.

28

Anekdoten - Writing on the Wall [9:03]



Until All the Ghosts Are Gone | 2015 | Zweden

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Ook anno 2015 was Anekdoten nog bezig met waar ze al bijna een kwarteeuw mee bezig waren: het maken van donkere stevige prog met één been in de roemruchte jaren '70 en het andere been in de alternatieve rock van de jaren '90 en '00, overgoten met dat typisch Zweedse melancholieke sausje. Daar is altijd een bepaald publiek voor, dus dit album kon zich in een ongeveer even warme belangstelling en vriendelijke ontvangst verheugen als de andere recente albums. Het nummer Writing on the Wall van dit album schopte het tot nummer 28 in onze Heavy Proglijst.

27

Porcupine Tree - Blackest Eyes [4:23]



In Absentia | 2002 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: 78
2017: 87
2016: 42
2015: 50

Het is 2002. Steven Wilson heeft zijn eerste samenwerking achter de rug met de progressieve death metalband Opeth, en Gavin Harrison heeft de plaats ingenomen van Chris Maitland als drummer. Het album In Absentia is inmiddels uit, en hiermee wordt duidelijk dat Porcupine Tree zich van zijn ruigere kant zal laten zien (rarara, hoe zou dat toch komen?).

Blackest Eyes is een voor progbegrippen vrij kort nummer, maar dat is voor mij totaal geen probleem. Als je de begintonen hoort, denk je: ""Dit is nog vrij rustig."" Maar al gauw voel je dat het gaspedaal waarschijnlijk harder zal worden ingedrukt. En dat gebeurt ook. De gitaar en de drums vallen als een bom binnen. Na het vrij harde intro van ongeveer 40 seconden, wordt het een stuk melodieuzer en wordt het tempo wat verlaagd. Er ontvouwt zich een prachtig muzikaal tapijt, met vrij duistere kleuren. Nadat het tweede refrein heeft plaatsgevonden, wordt het gaspedaal weer ingedrukt. Bij het volgende en laatste rustpunt krijgt Richard Barbieri de kans om een kale, maar fantastische sfeer neer te planten. Nog één keer hoor je de stem van de heer Wilson, en dan naderen we de finishlijn. Een laatste keer gassen, en dan is het klaar, over, uit.

Heerlijk om te horen hoe een nummer hard, maar ook sfeervol kan zijn. PT laat met Blackest Eyes zien hoe dat moet. (Porcupine Head)

26

Haken - Veil [12:35]



Vector | 2018 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Op 26 vinden we de eerste notering (en het zou me verbazen als het de laatste blijkt) van Haken. Van hun vijfde en recentste album presenteren we het centrale stuk.

25

Rush - La Villa Strangiato [9:34]



Hemispheres | 1978 | Canada

Prog Top 300 noteringen:
2018: 158
2017: 57
2016: 68
2015: 29

Het nummer heeft als ondertitel: An Exercise in Self-Indulgence. Tja, wat moet je daar nog aan toevoegen? Nou, dat het wat mij betreft het beste instrumentale nummer aller tijden is. Hier maak je een potje muzikaal vakmanschap mee, wat zijn weerga niet kent. Zonder overigens de compositie uit het oog te verliezen. Dat hier geen studio kunstjes aan te pas zijn gekomen, bewijzen de drie heren hier, waar het nummer vlekkeloos wordt uitgevoerd. Niets minder dan weergaloos dit. (uffing)

24

Uriah Heep - July Morning [10:36]



Look at Yourself | 1971 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

En dan zet dat Hammondorgel in en dan zijn we weer thuis. Wat heerlijk dat Uriah Heep ook mee mag doen. Misschien meer uitgesponnen dan progressief in de striktste zin van het woord, maar het centrale stuk van Look at Yourself staat hier toch maar mooi op 24.

23

Porcupine Tree - Time Flies [11:40]



The Incident | 2009 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: 83
2017: 65
2016: 57
2015: 57

Rond het verschijnen van The Incident begon het in bepaalde kringen behoorlijk salonfähig te worden om Porcupine Tree / Steven Wilson moe te zijn. Dat is ergens een beetje merkwaardig, want het was nog niet zo dat je er in het winkelcentrum mee doodgegooid werd en concertbezoek en cd-beluistering zijn over het algemeen nog gewoon vrijwillig. Toch herkende en herken ik wel wat in dat sentiment en The Incident is tot op de dag van vandaag een van mijn minder gewaardeerde Porcupine Tree albums. Time Flies is daar dan weer een gunstige uitzondering op. Hoe zuur ik soms ook op (vermeend) plagiaat mag reageren, dit Pink Floyd-eerbetoon (het is bijna een dubbelcover van Dogs en Sheep) gaat erin als koek. Waarom Wilson die gunfactor bij mij dan wel weer had, daarvoor moet ik nog eens een sessie bij de psycholoog houden. (Casartelli)

22

Haken - Atlas Stone [7:34]



The Mountain | 2013 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Andermaal Haken. The Mountain uit 2013 lijkt toch het populairste album van deze Britten die het theatrale niet schuwen. Dus dan gaan we voor Cockroach King of desnoods Falling Back to Earth? Neen, we hebben een andere track op nummer 22 gezet.

21

Porcupine Tree - Radioactive Toy [10:01]



On the Sunday of Life | 1991 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: 49
2017: 109
2016: 151
2015: 66

Uit de tijd dat Porcupine Tree nog de naam van een obscure cultband zou zijn, opgeduikeld rond de oprichting van no-man, wat Steven Wilsons hoofdproject zou moeten zijn… of zoiets. Op On the Sunday of Life staat in elk geval genoeg materiaal waar een vergoelijkend "tja, het was een grap" wel op zijn plek was. En verder staat er dus deze bonafide bandklassieker Radioactive Toy op.

20

Kaleidoreal - A Life Wasted Part 1 [19:07]



A Life Wasted | 2018 | Zweden

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Hoe sterk kan een eindlijstnotering een vrucht van het topic zijn? Kaleidoreal kwam inderdaad voorbij in de Heavy Prog weken en nu vinden we A Life Wasted Part 1 terug op nummer 20. Om, zoals ik dat bij alle nummers doe, naar het album te kunnen verwijzen, moest ik die wel eerst nog even aan MusicMeter toevoegen...

19

Karnivool - New Day [8:21]



Sound Awake | 2009 | Australië

Prog Top 300 noteringen:
2018: 222
2017: 287
2016: 195
2015: ---

Een band die wat mij betreft te weinig waardering krijgt in (het Noorden van) Nederland. Ik heb in 2014 een geweldig concert van deze band in de Oosterpoort mogen bijwonen.
Het trieste was echter dat het wel verplaatst was naar de Binnenzaal, vanwege het gebrek aan belangstelling. Toch knalden ze er een geweldig optreden uit, waarbij geen moment te merken was dat ze teleurgesteld waren dat ze hiervoor helemaal de reis vanuit Australië gemaakt hadden.

Ze sloten dat optreden af met dit heerlijke nummer. Dit komt van het oersterke album Sound Awake.
In dit nummer laten ze horen zowel sterk zijn in de meer ingetogen stukken, als in de hardere stukken. Want Ian Kenny kan erg krachtig zingen en de gitaren drums knallen op hun best in deze harde stukken, maar ook in de rustige stukken weet het de spanning en aandacht heel goed vast te houden.
Ook qua structuur, opbouw en tekst zit dit nummer gewoon erg goed in elkaar.

Een heerlijke afsluiter van een geweldig concert, waardoor ik het nummer nog meer ben gaan waarderen. Want goede herinneringen, maken een nummer soms nog wat fijner als het al is. (Bonk)

18

Anekdoten - Hole [11:09]



From Within | 1999 | Zweden

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Op From Within ontwikkelde Anekdoten meer een eigen gezicht (en nee, dan heb ik het niet over die foetus in die ballon), wat er kort en goed op neerkomt dat de navelstreng tot King Crimson dunner wordt. Dat geldt dan weer niet voor het centrale stuk, Hole, dat toch wel erg sterk op Starless geënt is. Als het een ripoff is, is het wel een heel fraaie, dat dan weer wel.

17

Porcupine Tree - Fadeaway [6:15]



Up the Downstair | 1993 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

We gaan terug naar de spacerock-periode van Porcupine Tree en naar het album dat onder bepaalde voorwaarden wel als hun 'echte debuutalbum' omschreven wordt. Daartoe moet je dan wel Voyage 34 wegcijferen, On the Sunday of Life als compilatie beschouwen en nog wat van die kunstgrepen, maar dan heb je ook wat. Een album met een stemmige ballade afsluiten zouden ze in de toekomst nog vaker doen en in 1993 deden ze het met Fadeaway dus ook al.

16

Haken - Crystallised [19:23]



Restoration | 2014 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: 248
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Ik ben eigenlijk van de cd-generatie en nog steeds koop ik meer cd's dan vinyl. Het grootste voordeel van platen vind ik eigenlijk vooral dat de covers van de platen groter en daardoor indrukwekkender zijn en dat speelt vooral binnen ons prachtige proggenre nog wel eens een rol, want daar wordt tenminste nog geregeld echte aandacht besteed aan het artwork.
En dus was de EP (hoewel menig artiest een uitgave van zo'n vier minuten meer het wel een album durft te noemen) Restoration zo'n album wat ik wel op vinyl aan moest schaffen, want wat een prachtige cover vind ik dit! Echt één van de mooiste van dit decennium.

Maar goed, Crystallised. Tja, dat is geen gemakkelijke kost en zo'n nummer wat wel een aantal draaibeurten nodig heeft om goed tot zijn recht te komen en er voor te zorgen dat je echt goed hoort hoeveel pracht dit nummer herbergt. Maar als je het die kansen geeft... Bijna 20 minuten lang heerlijke prog(metal) die diverse kanten uitspringt, met stevige en snelle stukken, venijn en juist verstilling als kop en staart. Vocale intermezzo's met mooie koortjes en harmonieën. Instrumentaal gefreak van het betere soort. En dat zonder dat het gekunsteld of geknipt overkomt. Na een aantal malen luisteren wordt het dus bijna 20 minuten lang genieten en nog steeds bijna elke keer nieuwe dingen ontdekken. (Bonk)

15

Rush - 2112 [20:37]



2112 | 1976 | Canada

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: 213
2016: 247
2015: ---

Net toen we de ontknoping van deze editie van onze prog ladder ingingen kwam 2112 weer even in de spotlights te staan. Rush bracht 2112 40th, de 40 Anniversary Expansive Edition van hun conceptuele epos uit. Met het originele album, live tracks, een concert en Steven Wilson mixen van een aantal nummers.

Bij de release is te lezen dat 2112 een cruciale mijlpaal in het oeuvre van de band is. Na de tegenvallende commerciële cijfers van voorganger Caress of Steel wilde de platenmaatschappij dat de band zich zou gaan concentreren op meer radiovriendelijke songs. De band hield uiteraard vast aan de eigen lijn en kwam met een lange suite over een dystopische toekomst. Later zorgde de platenmaatschappij denk ik voor het eigen gelijk door op verzamelalbums met een korte versie van 2112 te komen bestaande uit de Overture en Temples of Syrinx. En in mijn ogen hebben ze hier gelijk want in de beperking toont zich de meester. Juist in deze eerste twee delen bereikt Rush voor mij een ongeëvenaard niveau in de top van de prog champions league. Wat overigens niet wil zeggen dat de rest van 2112 niet de moeite waard is maar mist voor mij de urgentie van de eerste twee delen. (50tracks)

14

Rush - Tom Sawyer [4:33]



Moving Pictures | 1981 | Canada

Prog Top 300 noteringen:
2018: 51
2017: 72
2016: ---
2015: ---

Eerlijk gezegd duurde het wel even voor het 'Rush' kwartje bij me viel. Toch vreemd, want ik vind het nu een geweldige band. Maar bij eerste beluisteringen in de zoektocht naar goede progmuziek deze band toch eens weggeschoven als 'niet mijn smaak', in mijn herinnering toch vooral op basis van de zang. Het is natuurlijk ook een uniek en bijzondere stem van Geddy Lee. En eigenlijk jarenlang in het verdomhoekje gelegen. Tot ik het weer eens een kans gaf met dit nummer. En gek genoeg trok ik die stem nu prima en vond ik het juist wat hebben. En als je dan goed gaat luisteren... Wat een drumwerk, wat een toetsenwerk, gitaren... Lekker hoor! Moving Pictures maar gauw aangeschaft. Laten we het er maar op houden dat de wijsheid met de jaren komt.

Overigens stiekem nog wel gegniffeld om de Southpark aankondiging in deze live versie (Bonk)