227
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Oceansize - Music For A Nurse [8:16]



Everyone into Position |2005 | Verenigd Koninkrijk

2015: 167

Genomineerd door: Salvadore

Schijnbaar is deze reclame hoe mijn broer Oceansize ooit gevonden heeft. Ik heb verder geen idee wat Orange voor bedrijf is, maar hiervoor ben ik ze in ieder geval dankbaar.

Music For A Nurse is Oceansize op z'n gevoeligst, het doet me zelfs denken aan Sigur Rós ergens. De lyrics zijn van belang voor mijn waardering van het nummer; het gemis wat hier bezongen wordt weet me altijd te raken.

And did you know that everything you touch is blessed and all the richer
For your love a better being
And if I display just a fraction of the soul you showed in this world
Then I know I'll see you again

De muziek is hierbij ondersteunend aan de emotie die moet worden overgebracht. Vooral in de laatste minuten wordt het uiterst pijnlijk, de echoënde zang maakt duidelijk dat de andere persoon niet meer terug te vinden is, uit de handen glipt. Into the sky you go, en de zang ook want de laatste regels zijn nauwelijks meer te herkennen uit de echo's, gaan als het ware mee de lucht in.

I pull you close and
Hold you tight
Into the sky you go
You go
And I can't change it
I can't change it (Finidi)

226
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Dream Theater - Octavarium [24:00]



Octavarium |2005 | Verenigde Staten

2015: ---

Genomineerd door: 50tracks

Toen ik echt muziek begon te luisteren, heb ik vooral de muziekbibliotheken van twee van m'n broers geraadpleegd. De ene luisterde vooral punk/new wave, maar de andere luisterde naar alternative rock en progressive rock. Dat laatste bleek toch meer bepalend, waardoor Muse en Dream Theater in het begin mijn meest geluisterde bands waren. Met Dream Theater begon het voor mij bij het album Octavarium, waarvan deze de epic-afsluiter is. Verrassend is het niet naar Dream Theater maatstaven: we werken over het hele nummer naar een climax toe, en onderweg wordt er ruimte geboden voor het muzikale talent van alle leden van de band. Maar lekker is het wel. Na de climax krijgen we nog een uiterst zoete outro, in welke sfeer ze helaas op volgende albums in blijven hangen.

Ik luisterde eigenlijk bijna nooit meer naar Dream Theater, maar door dit spel en nummers als deze ben ik in gaan zien dat dat misschien een vergissing is. (Finidi)

En tijd voor een overzicht!

226 (-----) Dream Theater - Octavarium
227 (167) Oceansize - Music For A Nurse
228 (84) Pink Floyd - Time
229 (-----) The Moody Blues - Forever Afternoon (Tuesday?) / (Evening) Time To Get Away
230 (172) Kayak - Merlin
231 (-----) Mike Rutherford - At the End of the Day
232 (-----) Hostsonaten - Rainsuite
233 (-----) Caravan - Nine Feet Underground
234 (-----) Mystery - Delusion Rain
235 (95) Queensrÿche - Silent Lucidity
236 (300) Tony Banks ft. Fish - Another Murder of a Day
237 (122) Peter Gabriel - Family Snapshot
238 (99) Bacamarte - Último Entardecer
239 (104) Rush - Natural Science
240 (263) The Gathering - Waking Hour
241 (54) Kansas - Song for America
242 (194) Spock's Beard - At the End of the Day
243 (100) The Moody Blues - Legend of a Mind
244 (109) Dream Theater - Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper'
245 (127) Kayak - Close to the Fire
246 (189) Fish - Cliché
247 (-----) Rush - 2112: Overture / The Temples of Syrinx
248 (180) Beardfish - Hold On
249 (-----) Gazpacho - Molok Rising
250 (-----) Colosseum - The Valentyne Suite * (tot 35:14)

225
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Redemption - Love Kills Us All / Life in One Day [11:00]



Snowfall on Judgment Day |2009 | Verenigde Staten

2015: ---

Genomineerd door: buso

Dit komt van het zeer sterke album met de prachtige titel Snowfall on Judgement Day. Toevalligerwijs schrijf ik dit stukje op de dag dat er voor het eerst weer een sneeuw valt. Oei, als dat maar niet betekent dat het vandaag... ach, ik dwaal weer eens af.

Het moet hier natuurlijk over de muziek gaan. En dat kan ook prima, want dit is Progmetal (toch een wat ondervertegenwoordigd genre in onze top 300 wat mij betreft, zeker als het nog een tikje harder gaat) van de bovenste plank! Een mooie opbouw, met ook rustigere stukken naast de stevige, een sterke zanger, snelle drumriffs, krachtige gitaren die lekker de boxen uit schallen. Al met al dus een heerlijk krachtig geheel.

De emotie druipt er ook nog eens vanaf. Ook in de teksten. Dat zal er ongetwijfeld mee te maken hebben dat Nick van Dyk in die periode eerst te horen kreeg dat zijn dochter een ziekte had, waardoor haar visus ernstig aangetast is en daarna te horen kreeg dat hij zelf aan een ernstige vorm van bloedkanker leed.
Dus veel ellende. En hoe wrang ook, dat leidt vaak tot de meest geweldige muziek.
Maar die achtergrond geeft teksten ook nog wel een extra lading mee, zeker als je hoort dat met deze regels het album eindigt:

Won't you take my hand for just one day
I'll give you everything I've got to offer
A transient reaction
Just a flash and then it's gone
A solitary moment
But the memory still lingers on
And I would go through anything
Just to feel that way again
To live my life in just one day (Bonk)

224
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Pain of Salvation - The Perfect Element [9:52]



The Perfect Element I |2000 | Zweden

2015: ---

Genomineerd door: buso

223
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Glass Kites - Mirror Me [10:12]



Glass Kites |2012 | Canada

2015: ---

Genomineerd door: Casartelli

Willekeurige bandjes beluisteren omdat ze volgens website 1 op band A zouden lijken of omdat persoon X die net als jij band B leuk vindt dat bandje ook leuk vindt, is soms een beetje schieten met hagel, maar Glass Kites, volgens het toen nog bruikbare Last.fm een "Similar Artist" van Autumn Chorus, was beslist een mooie opbrengst. Dromerige neoprog uit het muzikaal altijd veelbelovende Canada. Een nieuw album schijnt in de maak te zijn (sinds september 2014 al). (Casartelli)

222
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
White Willow - Paper Moon [6:45]



Sacrament |2000 | Noorwegen

2015: 271

Genomineerd door: Casartelli

White Willow hoort bij de grotere namen uit de Noorse progscene. Zoals vaker bij de Scandinavische progbands uit de jaren '90 wordt op een solide basis uit de jaren '70 verder gebouwd met die kenmerkende melancholieke klanken, waar ongetwijfeld de donkere winters uit die contreien iets mee te maken hebben. De spookachtige toetsensound is vermoedelijk het meest onderscheidende element van White Willow en het gezochte avontuur verzandt soms wel eens wat in vrijblijvendheid. Paper Moon is wellicht hun meest traditioneel-symfonische nummer en, of het zo moet zijn, wat mij betreft ook hun beste. (Casartelli)

Als dit voorbeeld treffend is voor de werking van deze functie, dan snap ik waarom dit inmiddels niet meer werkt...

Werkt nog steeds hoor.

Ik heb er in de periode 2004-2008 gigantisch veel goede dingen door leren kennen en ik raadpleeg het nog steeds met regelmaat bij genres waar ik in de breedte nog weinig pindakaas van heb gegeten.

Ik refereerde aan de zinsnede 'volgens het toen nog bruikbare Last.fm'. Wat de auteur daar precies mee bedoelde kan enkel hij aangeven...

Nou ja, geen idee of Glass Kites wel of niet lijkt op Autumn Chorus, maar in het algemeen werkt die functie gewoon prima, mijns inziens. Ik ken in ieder geval geen betere geautomatiseerde functie die een dergelijk resultaat probeert te genereren.

Eerlijk gezegd zijn de details mij ook een beetje ontschoten. Vooropgesteld dat ik Last.fm nooit gebruikt heb als soort van radiozender, maar alleen af en toe eens bij een artiest vrij statisch de lijst "Similar Artists" bekeek... het was toen al een beetje op het randje (bijv. als er meerdere artiesten met dezelfde naam waren, liep alles door elkaar), maar een paar jaar terug werkte het om een of andere reden nog wat minder goed en heb ik Last.fm maar helemaal gelaten voor wat het was.

221
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Karnataka - Secrets of Angels [20:01]



Secrets of Angels |2015 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: Papartis

Er komt toch wel een hoop obscuur werk langs. Leuk, want dat geeft in ieder geval aan dat de nummers oprecht gewikt en gewogen worden en status niet alles zegt.

220
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Black Bonzo - Sound of the Apocalypse [13:01]



Sound of the Apocalypse |2007 | Zweden

2015: ---

Genomineerd door: buso

219
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Quidam - We Are Alone Together [8:20]



Alone Together |2007 | Polen

2015: ---

Genomineerd door: Papartis

Sfeervol.

Even heb ik overwogen om het bij dit ene woord te laten qua recensie (en misschien had ik dat ook moeten doen). Want dit ene woord vat de muziek, maar zeker ook dit nummer van het Poolse Quidam gewoonweg heel goed samen wat mij betreft.
Verwacht hier geen grote erupties, maar een rustig voortgaand nummer. Dat klinkt saai, maar is het absoluut niet.
Het begint met mooi pianospel, de mooie warme stem komt er doorheen en die zingt gedragen de enigszins trieste tekst. Het nummer eindigt met 'Enjoy Loneliness', dus ergens klinkt wel enig positivisme door. De fluit, de gitaar, de keyboards, de percussie die allemaal precies zo gebruikt worden, dat het iets toevoegt aan het heerlijke geheel, maar er geen noot 'teveel' gespeeld wordt.
En langzaam sterft het nummer prachtig weg onder steeds zachter wordende drums. (Bonk)

218
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Yes - Endless Dream [15:42]



Talk |1994 | Verenigd Koninkrijk

2015: 143

Genomineerd door: Jester

Yes bracht in 1994 het album Talk uit. De albumafsluiter van dat album is Endless Dream en dit ligt muzikaal gezien het dichtst bij het oude vertrouwde Yes geluid uit de jaren ‘70. Het uit drie gedeelten bestaande nummer ligt niet alleen qua geluid dicht bij die gouwe ouwe Yessound, ook wat betreft kwaliteit komt dit nummer daarbij in de buurt. Het meest symfonische nummer van deze cd boeit mij telkens weer de volle vijftien en halve minuut. Endless Dream is sferisch op de goede momenten zodat het soms zelfs lijkt dat je naar “Close To The Edge” zit te luisteren om na een paar tellen ineens weer midden in een opnamesessie van “Going For The One” beland te zijn. Grootste minpunt is het laatste gedeelte van Endless Dream. Niet dat het slecht is maar Rabin maakt de fout om als producer ineens de plaat afgelopen te laten zijn. Niets langzaam wegdraaiende toetsensolo of zoiets. Nee, gewoon ineens ”˜baf’ en het is voorbij! Toch een klein smetje op deze super cd. (vigil)

217
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Genesis - Duke's travels [8:41]



Duke |1980 | Verenigd Koninkrijk

2015: 149

Genomineerd door: ranboy

Het is lastig om te beschrijven waarom ik dit nummer zo ongelofelijk goed vind. Op de één of andere manier associeer ik me met de persoon die daar op de albumhoes van Duke alleen en eenzaam voor het raam staat. Zonder het verhaal achter het album goed te (willen) kennen stel ik me voor dat hij op reis gaat of wil gaan en dat het eerst helemaal nergens op lijkt: dat hij zeer enthousiast is maar dat zijn ontdekkingen goed beschouwd weinig voorstellen. Tegelijkertijd stel ik de eerste minuten van het nummer voor als een soundtrack voor een goedkope jaren 90-racegame. Kitsch to the max maar o zo lekker. Langzaam ontdekt de Duke echter zijn weg: Collins verzet zich tot wat ingewikkelder drumpartijen en Tony Banks speelt een paar fraaie loopjes op de synthesizer die ik in gedachten altijd na probeer te spelen zonder dat het me ooit lukt. Ome Phil besluit zowaar weer te gaan zingen en de teksten die op het album bij Guide’s Vocal op het album nog wat weifelend eruit kwamen krijgen nu hun volle kracht. Ongelofelijk dat de beste man zich niet veel later zich met hart en ziel zich zou toeleggen op de welbekende SkyRadio-meuk. De gedachte hieraan in combinatie met het feit dat veel mensen de oude Genesis-muziek niet kennen kan me soms tot tranen roeren. Wat was hij hier toch goed. Voor de complete luisterervaring moet Duke’s End er natuurlijk direct achteraan en dan krijg je het absolute Genesis-hoogtepunt van de jaren 80. (freitzen)

De spotify playlist van de Prog Top 300 ook weer van een update voorzien, hier kun je de lijst terugvinden.

216
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Pendragon - Paintbox [8:36]



The Masquerade Overture |1996 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: Manfield

Zoals altijd zeer dankbaar!

Overigens kun je Evening weghalen van The Moody Blues, want dat is weer een ander nummer, namelijk:
Evening: The Sun Set / Twilight Time

Ik ben trouwens benieuwd waar Casartelli de toevoeging (Evening) vandaan heeft bij de titel van Tuesday Afternoon, want hier op MuMe zie ik de titel als volgt:
The Afternoon: Forever Afternoon (Tuesday?) / Time to Get Away

edit: dat is uiteraard mijn eigen schuld, want ik heb hem zelf genomineerd... Wikipedia maakt het er ook niet makkelijker op:

Daarop voortbordurend ben ik zelf een groot voorstander van de progressieve titels, dus niet Blind Curve, maar Blind Curve: I. Vocal Under a Bloodlight / II. Passing Strangers / III. Mylo / IV. Perimeter Walk / V. Threshold. En niet Close to the Edge, maar Close To The Edge [I. The Solid Time Of Change, II. Total Mass Retain, III. I Get Up I Get Down, IV. Seasons Of Man].

Weet niet hoe anderen daar in staan en het zal er zeker niet overzichtelijker op maken, maar sinds wanneer is progressieve muziek overzichtelijk?

Uit het hoofd zou ik die (Evening) er ook wel bij geschreven hebben, maar dat is kennelijk niet hoe hij hier op de site staat. En als er meerdere versies circuleren, houdt het op zeker moment op.

Van het meenemen van de subtitels ben ik persoonlijk geen heel groot voorstander (al realiseer ik me ook wel dat de ene subtitel de andere niet is qua bekendheid). Het zou hier in het ontknopingstopic ook nog wel kunnen, maar in de ladders zou ik de afnemende overzichtelijkheid toch wel wat zonde vinden. Of er moet echt heel veel behoefte aan zijn, dan kan ik eens kijken of ik onderscheid kan gaan maken tussen een beknopte titel (voor de ladders) en een uitgebreide titel (voor de rest). Maar daar moet dan wel veel behoefte aan zijn...

215
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Haken - Celestial Elixer [16:56]



Aquarius |2010 | Verenigd Koninkrijk

2015: 243

Genomineerd door: uffing

Deze relatief nieuwe band is een heerlijke verrijking van het muzikale (prog)landschap. Dit nummer komt van het debuut, waarop ze hun muzikale vakmanschap al wel lieten blijken, maar ook nog te veel van alles wat willen doen en willen laten horen waar ze allemaal toe in staat zijn. Daardoor lijken ze op dat moment hun muzikale richting en vorm nog niet helemaal gevonden te hebben. Het gaat iets te veel alle kanten uit, waardoor het album niet echt als een samenhangend geheel overkomt.
Het beste op het debuut wordt echter tot het laatst bewaard, want al hoor je de klasse op de andere nummers ook wel; dit is het nummer waar de band laat horen waar ze écht toe in staat zijn en dat ze ook nog eens hele goede en mooie composities kunnen schrijven. Wat een dynamiek en afwisseling, zonder dat het heel gekunsteld qua overgangen wordt (nee, zelfs niet het vrolijke 'intermezzo' rond de 8 minuten).
Door de afwisseling is het meer dan alleen progmetal wat we voorgeschoteld krijgen. Haken biedt een afwisselend menu van dan weer taai vlees, dan weer zachte vis, met klassieke groenten als bijgerecht, maar alles degelijk bereid, waardoor het toch een hele fijne maaltijd als geheel is. En dat allemaal in 17 minuten tijd. (Bonk)

214
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Green Carnation - 9-29-045 [15:30]



Acoustic Verses |2006 | Noorwegen

2015: 223

Genomineerd door: Casartelli

De albumnaam Acoustic Verses geeft het al een beetje weg: de stevige rock van eerdere albums en de doom metal van nog eerdere albums zijn op het laatst ver weg bij Green Carnation. Het een kwartier klokkende 9-29-045 is het centrale stuk van de akoestische verzen en hoewel de ingrediënten (een wat gekunsteld samenraapsel van akoestische halfliedjes, compleet met strijkers en vintage toetsen en een tekst vol zelfbeklag) het ergste doen vrezen, werkt het eindresultaat verrassend goed. Je zou er veel van hun eerdere werk zelfs door vergeten... (Casartelli)

213
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Mystery - Wolf [5:53]



One Among the Living |2010 | Canada

2015: 285

Genomineerd door: Brunniepoo

Hier in ieder geval een losse versie van het nummer: Green Carnation - 9-29-045 - YouTube

212
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Jadis - Holding Your Breath [9:44]



More Than Meets the Eye |1992 | Verenigd Koninkrijk

2015: 177

Genomineerd door: Casartelli

Jadis zal hier toch vooral bekend zijn als 'die andere band' van IQ-toetsenist Martin Orford en -bassist John Jowitt. En in de mindere momenten klinkt Jadis ook wel een beetje als een poor man's IQ, maar op de vlammende instrumentale afsluiter van het debuutalbum klinkt de band gewoon als zichzelf, waarbij gitarist en nu-even-niet zanger Gary Chandler vooral de show steelt. Nou vooruit, in de laatste helft komt dat bekende Orford-geluid wel weer naar voren, maar tot die tijd lijkt het, als het al ergens op moet lijken, eerder op Saga. Heerlijk nummer. (Casartelli)

en over Martin Orford en IQ gesproken...

211
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
IQ - Further Away [14:30]



Ever |1993 | Verenigd Koninkrijk

2015: 162

Genomineerd door: uffing

De terugkeer van zanger Peter Nicholls op het oude nest levert in de vorm van 'Ever' een geweldig album op. 6 Tracks die allemaal even prachtig zijn. In mijn beleving is Further Away één van de absolute hoogtepunten op het album, maar ook in het hele oeuvre van IQ. Het nummer kent een geweldige opbouw en Nicholls laat hier horen dat zijn afwezigheid in de band zijn zangkwaliteiten in ieder geval goed hebben gedaan. Het is bijna een kwartier genieten hier, maar vanaf ongeveer zeven-en-een-halve minuut wordt het helemaal prachtig als Martin Orford een hele fijne toetsensolo de opmaat laat zijn naar een prachtige (lange!) finale. Een zeer terechte toevoeging aan onze prog top 300! (uffing)

210
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Riverside - Under the Pillow [6:47]



Love, Fear and the Time Machine |2015 | Polen

2015: ---

Genomineerd door: Manfield

De Poolse progressive rock band Riverside heeft vanaf het eerste album Out of Myself uit 2003 de luisteraars in de greep gehouden van hun fraaie muzikale composities. Het zesde album Love, Fear and the Time Machine gaat over veranderingen die je doormaakt als je een belangrijke beslissing in je leven neemt. Frontman Mariusz Duda is de man achter de ideeën en neemt het concept mee in de muzikale richting van het album.

Under the Pillow opent met een gitaarriff die je angst inboezemt. Je gezicht verwaterd langzaam terwijl je in de spiegel kijkt. De pijn die je voelt lijkt je voor altijd te achtervolgen. Een stem roept om op te staan en een andere weg in te slaan. De gitaren drijven het volume op als de stemmen van je verleden binnendringen. Het drumritme van Kozieradzki vindt zijn weg naar de achtergrond als Michał tekeer gaat op zijn hammond orgel. (HugovdBos)