menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / MusicMeter Prog Top 300 - editie 2016 - de ontknoping

zoeken in:
avatar van Casartelli
45
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Porcupine Tree - Even Less [7:11]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/23000/23438.jpg

Stupid Dream |1999 | Verenigd Koninkrijk

2015: 32

Genomineerd door: chevy93

Van veel favoriete bands weet ik nog wel hoe of waarom ik er ooit mee begonnen ben, maar bij Porcupine Tree kom ik niet verder dan dat er ineens wat liedjes (vooral) van Stupid Dream op mijn harddisk stonden en dat op zeker moment het hele album volgde. Dankzij de ontdekkingsbonus is Stupid Dream tot op heden mijn favoriete Porcupine Tree-album, al draai ik hem niet echt vaak meer en is de Top 10-positie die hij lang gehad heeft inmiddels ook gesneuveld. Doordat mijn smaak indertijd nog wat meer rechttoe-rechtaan en op hardrock gericht was, viel het album wel snel in goede aarde, voornamelijk dankzij de uitbarstingen van Tinto Brass en deze Even Less. (Casartelli)

avatar van Casartelli
44
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Airbag - Homesick I-III [17:21]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/227000/227733.jpg

All Rights Removed |2011 | Noorwegen

2015: 43

Genomineerd door: Dieter

Dit is op zijn zachtst gezegd blijkbaar een nummer wat nogal verschillend gewaardeerd wordt door de progladder-deelnemers. Want al met al staat het behoorlijk hoog, terwijl er toch ook wel wat deelnemers zich laatdunkend over dit nummer uitgelaten hebben.
Ergens kan ik me voorstellen dat het wellicht iets te maken heeft met dat dit nummer eigenlijk alle progcliché’s aan elkaar rijgt. Het begint rustig met een akoestisch gitaartje, dan neemt de spanningsopbouw, maar ook het aantal instrumenten steeds verder toe. De drums vallen in, er zijn een aantal gitaarsolo’s, de toetsensolo ontbreekt ook niet. Het nummer is opgebouwd uit verschillende delen en het nummer duurt ook keurig dik 17 minuten. Tenslotte valt duidelijk te horen dat Airbag weet dat ze de mosterd bij Pink Floyd moeten halen.

Maar maken ze dan niet ongelofelijke voorspelbare en standaard (prog)muziek? Nou misschien wel een beetje, maar ik heb al eerder gezegd dat je niet altijd origineel hoeft te zijn. Maar standaard is het niet, omdat het niveau ver boven de standaard ligt.
Wat maakt het dan zo goed? Nou dit is gewoon heel erg goed en mooi uitgevoerd en een prachtige compositie. Deze mannen kunnen erg goed zingen en spelen. Vernieuwend is het nergens, maar er ligt zo veel klasse in dit nummer verborgen, dat als je het kan waarderen het ruim een kwartier genieten is van een prachtig nummer, dat nergens buiten de lijntjes kleurt, maar binnen die lijntjes toch een mooi kunststukje aflevert. (Bonk)

avatar van Casartelli
43
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Archive - Lights [18:29]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/50000/50517.jpg

Lights |2006 | Verenigd Koninkrijk

2015: 69

Genomineerd door: vigil

Een van de lange nummers uit de lijst maar zeker geen typisch prognummer. Het is een relatief nieuw nummer van een relatief nieuwe band die mijn hart volledig gestolen heeft. Nu weet ik dat een orgasme van ruim achttien minute wat aan de lange kant is maar dit komt toch verdomde dicht in de buurt. De opbouw is meeslepend en de spanningsboog staat zo strak gespannen dat je op een gegeven moment echt naar adem moet happen, magisch! (vigil)

avatar van Casartelli
42
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Porcupine Tree - Blackest Eyes [4:23]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/1000/1668.jpg

In Absentia |2002 | Verenigd Koninkrijk

2015: 50

Genomineerd door: Svendra

Het is 2002. Steven Wilson heeft zijn eerste samenwerking achter de rug met de progressieve death metalband Opeth, en Gavin Harrison heeft de plaats ingenomen van Chris Maitland als drummer. Het album In Absentia is inmiddels uit, en hiermee wordt duidelijk dat Porcupine Tree zich van zijn ruigere kant zal laten zien (rarara, hoe zou dat toch komen?).

Blackest Eyes is een voor progbegrippen vrij kort nummer, maar dat is voor mij totaal geen probleem. Als je de begintonen hoort, denk je: ""Dit is nog vrij rustig."" Maar al gauw voel je dat het gaspedaal waarschijnlijk harder zal worden ingedrukt. En dat gebeurt ook. De gitaar en de drums vallen als een bom binnen. Na het vrij harde intro van ongeveer 40 seconden, wordt het een stuk melodieuzer en wordt het tempo wat verlaagd. Er ontvouwt zich een prachtig muzikaal tapijt, met vrij duistere kleuren. Nadat het tweede refrein heeft plaatsgevonden, wordt het gaspedaal weer ingedrukt. Bij het volgende en laatste rustpunt krijgt Richard Barbieri de kans om een kale, maar fantastische sfeer neer te planten. Nog één keer hoor je de stem van de heer Wilson, en dan naderen we de finishlijn. Een laatste keer gassen, en dan is het klaar, over, uit.

Heerlijk om te horen hoe een nummer hard, maar ook sfeervol kan zijn. PT laat met Blackest Eyes zien hoe dat moet. (Porcupine Head)

avatar van Casartelli
41
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
King Crimson - The Court of the Crimson King [9:20]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/0/771.jpg

In the Court of the Crimson King |1969 | Verenigd Koninkrijk

2015: 59

Genomineerd door: divart

Bij een goede King Crimson vertegenwoordiging kan het titelstuk van het debuut bezwaarlijk ontbreken. Dat doet het dan ook niet. Wellicht het toegankelijkste nummer van het album en van de band tout court (de laatste minuten kunnen desgewenst uitgezet worden). En die Greg Lake, dat was toch ook wel een fijne zangert... (Casartelli)

avatar van Casartelli
40
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Anathema - Fragile Dreams [5:32]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3857.jpg

Alternative 4 |1998 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: herre48

Anathema leerde ik kennen met het album We're Here Because We're Here. Een album met een vrij positieve inslag. Die inslag hebben ze pas ingezet na dit album. Als je kijkt naar de albums voor WHBWH, dan merk je pas waar de echte roots van deze band uit Liverpool ligt. Donker, triester, maar vooral harder.
Fragile Dreams is daar een goed voorbeeld van. Het is het tweede nummer op Alternative 4, en erg kenmerkend voor de periode waarin ze verschuiven van keiharde metal naar progressief. Heel andere koek dus dan bijvoorbeeld een Dreaming Light. Naar mijn idee is het een van de meest toegankelijke nummers in deze lijst.

De eerste twintig seconden zijn nog vrij rustig. Dan valt de gitaar in, en dan kan het alleen nog maar omhoog gaan met het volume. Dit wordt opgevolgd door herhalend leidmotief, waar later nog mee wordt gevarieerd. Je merkt al gelijk dat er een donkere en trieste sfeer wordt neergezet. En als de stem van Vincent Cavanagh invalt, wordt je nog meer de donkere materie ingetrokken. De stem is in vergelijking met de latere periode van Anathema rauwer, en dat is hier absoluut geen minpunt. Sterker, ik vind het zelfs prettig. En dan de tekst:

Maybe I always knew
My fragile dreams would be broken for you


Dit klinkt alsof iemand al zijn plannen voor de toekomst in de prullenbak heeft gesmeten voor een persoon. Dit plan loopt vervolgens helemaal verkeerd af. De persoon kan pas jaren later de emoties die hierdoor ontstonden, verwerken. Dat is te merken als je naar de volgende tekst luistert:

Today I introduced myself
To my own feelings
A silent agony
After all these years, they spoke to me


Die persoon heeft dus jarenlang in de put gezeten. Triester kun je dit niet krijgen. Dit negatieve zet zich door in de rest van dit nummer. Geen korreltje positiviteit in terug te vinden. Maar dit alles wordt door Anathema omgezet in een fantastisch nummer. Het klopt van begin tot eind. Een krachtig nummer, met veel emotie en een goeie structuur. Dat Anathema zich met Fragile Dreams van zijn beste kant laat zien, lijkt mij niets meer dan evident. (Porcupine Head)

avatar van Casartelli
39
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Marillion - Blind Curve [9:29]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/1000/1192.jpg

Misplaced Childhood |1985 | Verenigd Koninkrijk

2015: 8

Genomineerd door: chevy93

Elders heb ik al beschreven door welk nummer ik wat aan de progmuziek ben gaan snuffelen (om er geen onnodige speurtocht van te maken: Driving the Last Spike van Genesis), al had ik dat besef toen nog niet zo goed. Het album wat gemaakt heeft dat ik dat de progmuziek ingesleurd ben, is Misplaced Childhood. Sindsdien ben ik alleen maar verder de progmuziek ingezogen en hoop inmiddels er nooit meer uit los te komen.

Begin jaren '90 was één van mijn eerste albums (na wat werk van Queen, R.E.M en Pearl Jam) die ik kocht Misplaced Childhood, omdat ik Kayleigh uit de top 100 Allertijden zo'n mooi nummer vond. Toen ik dat album in zijn geheel beluisterde ging er voor mijn gevoel een hele deur naar nieuwe muziek open. Ik had nog nooit een conceptalbum gehoord en wist niet dat muziek ook zo veel diepgang kon hebben. Inmiddels flink wat muziekervaring verder, maar om die reden zal Misplaced Childhood altijd een ongelofelijk belangrijk album blijven in mijn 'muziekgeschiedenis'.

Op dat album werd me al heel gauw duidelijk dat er nog veel mooiere muziek gemaakt was door deze band, dan Kayleigh. Blind Curve geldt eigenlijk als een soort sleuteltrack voor mij op dit album. In dat nummer werd me het meest duidelijk hoeveel variatie, sfeer, emotie en afwisseling er in één nummer gestopt kon worden. Fish geeft een masterclass weg hoe je intens moet zingen, de rest van de band laat horen hoe je verschillende lijnen kunt spelen en het toch als een geheel kunt laten klinken. En hoewel ik eigenlijk vind dat Misplaced Childhood eigenlijk alleen in zijn geheel gespeeld moet worden, blijft Blind Curve tot op de dag van vandaag een track die ik hemeltergend sterk vind, maar ook wel enige emotionele waarde voor me herbergt, vanwege het feit dat deze track misschien wel symbool staat voor mijn ontdekking van hoe geweldig mooi en intens progmuziek kan zijn. (Bonk)

avatar van Casartelli
En over Marillion gesproken...

38
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Marillion - Script for a Jester's Tear [8:39]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/1000/1193.jpg

Script for a Jester's Tear |1983 | Verenigd Koninkrijk

2015: 11

Genomineerd door: Fathead

Onder het motto “So Here i am Once More” is hier weer een lied van Marillion in de Top 300. Dit is het eerste nummer van hun eerste album. In een tijd dat symfo/prog niet meer kon deed de band waar ze zelf zin hadden en konden de grafdelvers hun spaden pakken want de symfo kreeg een tweede leven. Een viertal brave Engelse jongens plus een Schotse rauwdouwer deden de symfonische harten weer veel sneller kloppen en voerden hun taak als aanvoerders van de tweede generatie symfonische bands subliem uit (vigil)

avatar van Casartelli
37
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Genesis - The Fountain of Salmacis [7:54]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/1000/1853.jpg

Nursery Cryme |1971 | Verenigd Koninkrijk

2015: 28

Genomineerd door: Status Seeker

Gevraagd naar een favoriete proggitaarsolo is de kans betrekkelijk groot dat een liefhebber de naam Firth of Fifth laat vallen. Als het er al een van het Britse kwintet moet zijn, kom ik toch eerder bij The Fountain of Salmacis uit, waar de hier bij de band debuterende Steve Hackett een paar keer fraai op de voorgrond springt. Een bijzonder slotstuk van mijn favoriete Genesis-album. (Casartelli)

avatar van Casartelli
36
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Steven Wilson - Harmony Korine [5:07]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/144000/144037.jpg

Insurgentes |2008 | Verenigd Koninkrijk

2015: 77

Genomineerd door: dynamo d

Dat was even schrikken voor toch wel behoorlijk wat Porcupine Tree-liefhebbers, toen Steven Wilson met Insurgentes een nieuwe periode in zijn solocarrière aftrapte. Dat hij van Porcupine Tree een soort progmetalband gemaakt had, was natuurlijk alleen maar heel fijn, maar dat hij ineens met shoegaze en andere noise-elementen begon te stoeien, tja, daar was de modale progger toch een stuk minder van gediend. Harmony Korine is een fraai voorproefje van wat verder op het album wat verder opgerekt wordt. Wilson zou het hierna allemaal ook weer een stuk conventioneler aanpakken, maar Insurgentes pakken ze ons niet meer af. En als Harmony Korine een beetje een overgangsnummer is, is het in elk geval een verdomd goed overgangsnummer. (Casartelli)

avatar van Casartelli
35
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Anathema - The Storm Before the Calm [9:24]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/240000/240739.jpg

Weather Systems |2012 | Verenigd Koninkrijk

2015: 55

Genomineerd door: Dieter

Allereerst draagt dit nummer natuurlijk alleen al een prachtige titel. Maar dat is uiteraard wel te weinig om een plek in de Prog top 300 te verdienen. Dát verdient het nummer op meerdere gronden. Ik kan de muziek van Anathema over het algemeen goed waarderen, maar bij dit nummer wisten ze me al bij de eerste luisterbeurt weer eens te verrassen én te raken, en werd het toch al rijke arsenaal waar ze zich van bedienen qua muziekstijlen, vormen van opbouw en manieren van spanning aanbrengen in de muziek, nog weer wat verder uitgebouwd.
De titel vertelt in dit geval ook het verhaal van het nummer. Het nummer kent een bijzonder begin, met veel electronica. Het intrigeert behoorlijk en doet dan wel onrustig aan, maar klinkt op de één of andere manier toch heerlijk. Een hele prettige storm waait over je heen, maar je voelt het zelfs in je lijf.
Dan de stilte na de storm, eerst letterlijk en daarna toont de wereld zich weer in zijn volle pracht, je ziet net nog niet de laatste regendruppels van de bomen afdruipen en de zon doorbreken, maar zo voelt het wel. Geweldige opbouw, maar toch anders dan anders. Prachtnummer! (Bonk)

avatar van Casartelli
34
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
IQ - Frequency [8:29]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/157000/157812.jpg

Frequency |2009 | Verenigd Koninkrijk

2015: 40

Genomineerd door: chevy93

Met dit album kreeg ik echt interesse in IQ. Ik had al twee albums gekocht: Subterranea en Dark Matter, maar beide konden me niet onmiddellijk overtuigen. Het eerste album was iets te langdradig en had teveel nummers waar ik met moeite naar luisterde. Het tweede album had zijn goede momenten, maar ik vond het nu ook weer niet zo goed dat de volgende worp van IQ blind aangeschaft werd. Het is pas door een paar positieve recensies en dan vooral de heel positieve reacties op het forum van progwereld dat ik het album Frequency toch een kans gaf.
Het rare begin met al die bliepjes deed me nog eerst verschrikt naar de muziekinstallatie staren, maar dat veranderde al snel als de ‘echte’ instrumenten invallen. Die kracht die uitgaat van de bas en drum, de keyboard die dat wat tempert met daar bovenop dan een gitaarsolo die een extra dimensie brengt. Net op het moment dat je je afvraagt waar dit naartoe gaat, verandert het in een heel zacht riedeltje met de mooie zang (wat in mijn ogen al een hele verbetering was in vergelijking met de andere cd’s die ik had gehoord). Daarna komt er een langzame opbouw naar de volgende uitbarsting. Om dan weer wat rustiger te worden ... En in het achterhoofd de gedachte ‘is dit dezelfde band als die andere cd’s?’
Mijn aandacht was toen getrokken en bleef dat gedurende de hele cd. Dit was ook de aanzet om naar de rest van het oeuvre van de band met andere oren te luisteren. Niet dat ik nu alles van IQ goed vind (of in mijn bezit heb), maar mijn waardering voor pakweg Subterranea is flink gegroeid. (buso)

avatar van Casartelli
33
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Porcupine Tree - Deadwing [9:46]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/22000/22007.jpg

Deadwing |2005 | Verenigd Koninkrijk

2015: 23

Genomineerd door: dynamo d

Afkomstig van het gelijknamige album dat lang het favoriete album van mijn broer was. Een album dat hij door mij heeft leren kennen en dat vooral bekend is door Lazarus en Arriving Somewhere… maar deze openingstrack doet daar niet voor onder. Sterker nog: elke keer dat ik hem hoor lijkt hij beter te worden. Ik ben enorm fan van de drumpartijen en de manier waarop de band het nummer tijdens het intro en halverwege het nummer ‘binnenvalt’. (freitzen)

avatar van Casartelli
32
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Anathema - Dreaming Light [5:45]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/190000/190559.jpg

We're Here Because We're Here |2010 | Verenigd Koninkrijk

2015: 24

Genomineerd door: progressive

Anathema is toch wel een beetje mijn progband (alhoewel Prog?) van dit moment. Natuurlijk bestaan ze al een hele tijd maar de weg welke de band de laatste vijftien jaar aan het afleggen is blijkt toch wel een hele mooie. Een hele reeks schitterende albums verscheen er in die tijd maar waarom koos ik uit al dat prachtige werk precies dit nummer als een van mijn favorieten? Dat is een hele goede vraag kan ik wel vaststellen. Het raakt me gewoon, de zang en het gitaarwerk zijn van ongekende schoonheid, de melodie ontroerend en het is een mooi geheel. Soms is het wel eens moeilijk om er precies de vinger op te leggen, nou ja gewoon luisteren dan maar. (vigil)

avatar van Casartelli
31
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Porcupine Tree - Fear Of A Blank Planet [7:28]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/68000/68499.jpg

Fear of a Blank Planet |2007 | Verenigd Koninkrijk

2015: 39

Genomineerd door: dynamo d

Dit is het openingsnummer van het gelijknamige conceptalbum van Porcupine Tree. Je wordt niet rustig het verhaal ingetrokken (hoewel dat eerst nog even wel zo lijkt), maar als het ware het verhaal ingeblazen. Want muzikaal is dit ook een steengoed nummer (zoals het gehele album), waarbij het drumwerk en de geweldige productie een speciale vermelding verdienen, wat mij betreft.

Maar dit is ook muziek waar het concept iets belangrijks toevoegt aan de beleving. Ik neem aan dat het hier algemeen bekend is, maar het album is losjes gebaseerd op het boek ""Lunar Park"" van schrijver Bret Easton Ellis. Het verhaalt over de veranderende maatschappij waarbij jeugd opgroeit met een overdaad aan prikkels, zoals tv, internet en dergelijke en hoe daardoor de manier waarop we kunst en de wereld tot ons nemen ernstig veranderd is en welke risico’s (zie de titel) dat met zich mee brengt. Letterlijk en figuurlijk geen lichte thematiek. Het is natuurlijk ook gewoon een duister album.

Dit is echter een thematiek die mij zeer aanspreekt. Nu slaat hij ook nog eens een brug naar het psychisch functioneren van mensen en laat ik nu werkzaam zijn in de kinder- en jeugdpsychiatrie. Ik kan zeggen dat dit album ook geleid heeft tot nog verder nadenken over hoe technologische ontwikkelingen het gedrag van kinderen beïnvloeden. Het gaat te ver om te zeggen dat het mijn visie bepaald heeft, maar op zich vind ik het al heel bijzonder dat een album het verder verdiepen van die visie kan bewerkstelligen. Een mooi voorbeeld voor mij dus, hoe een concept veel kan toevoegen aan de muziek.

In school I don't concentrate
And sex is kinda fun
But just another one
Of all the empty ways
Of using up a day
How can I be sure I'm here?
The pills that I've been taking confuse me
I need to know that someone sees that
There's nothing left I simply am not here
(Bonk)

avatar van Casartelli
30
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
King Crimson - Starless [12:18]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/4000/4811.jpg

Red |1974 | Verenigd Koninkrijk

2015: 35

Genomineerd door: Yann Samsa

King Crimson is, as always, more a way of doing things. When there is nothing to be done, nothing is done: Crimson disappears. When there is music to be played, Crimson reappears. If all of life were this simple, aldus de immer bescheiden Robert Fripp. Dat het album Red, met die o zo iconische afsluiter Starless, het slot was van een zeer productieve periode (zeven studioalbums in vijf jaar) en het begin van een stilte van zeven jaar, geeft de uitspraak alleen maar meer gewicht. Een in eerste instantie afgekeurd rijmelarijtje van John Wetton (en jawel, over het eindresultaat zijn genoeg diepte-analyses op het wereldwijde web te vinden) kon voor de opvolger van Starless and Bible Black gekoppeld worden aan een lange, dreigende instrumentale opbouw naar wat wellicht de moeder aller climaxen uit de klassieke prog is. Ruim veertig jaar oud en nog geen seconde gedateerd. (Casartelli)

avatar van Casartelli
29
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Supertramp - Fool's Overture [10:52]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/2000/2917.jpg

Even in the Quietest Moments… |1977 | Verenigd Koninkrijk

2015: 5

Genomineerd door: chevy93

Dan nu de concertagenda… Voor de ouderen onder ons (laten we even zeggen iedereen boven de 35) is dit de herkenningsmelodie van de concertagenda van Veronica. Dan heb ik uiteraard over het instrumentale gedeelte van het nummer. Het nummer klokt in totaal meer dan tien minuten dus dat specifieke gedeelte is dan wel het bekendste stukje maar dat is toch niet alles wat deze track tot een legendarische maakt. De zang, de spanningsboog en het rustige gedeelte welke overloopt in de eruptie aan het eind het klopt gewoon. Een perfecte epic? Het zou zo maar kunnen. (vigil)

avatar van bikkel2
Even In The Quietst Moments is bepaald niet het sterkste album van Supertramp, maar Fool's Overture zorgt met name dat de plaat overeind blijft.
Roger Hodgson's zijn misschien wel meest complete song.
Fragmentarisch, gevoelig en inmiddels al heel lang legendarisch.
Een perfecte epic? Ik zeg volmondig ja!

avatar van Casartelli
28
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Talk Talk - The Rainbow / Eden / Desire [22:59]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/5000/5573.jpg

Spirit of Eden |1988 | Verenigd Koninkrijk

2015: 201

Genomineerd door: crosskip

Talk Talk had complete artistieke vrijheid gekregen om Spirit of Eden te maken.
Het schijnt te zijn dat toen de vertegenwoordiger van de platenmaatschappij het eerste nummer hoorde in huilen uitbarsten, niet omdat hij het mooi vond of omdat hij ontroerd was , nee omdat hij geen idee had hoe zij dit nu weer moesten gaan verkopen, het album werd beschouwd als een nachtmerrie en voor het volgende album had Talk Talk dan ook een nieuwe platenmaatschappij.

Zoals inmiddels bekend was Mark Hollis zeer geïnteresseerd in Jazz (Miles Kind of Blue met namen) en Klassieke muziek (o.a. Debussy) en die inspiratie nam hij mee bij het componeren van het Spirit of Eden album.
In Tim Friese Greene had Hollis een perfecte partner.
In dit nummer (een driedelig stuk) wordt een format gebruikt wat ook vaak door klassieke componisten werd gebruikt.
Het is een stuk met grote contrasten, uitbarstingen tot stilte rustige akoestische muziek tot crescendo’s
In de opening lijken de stiltes even belangrijk als de trompettonen.
Als de gitaar komt lijkt het even weer het oude liedje, maar de band is echt definitief veranderd.
Met de 12 additionele muzikanten (waaronder o.a. de op dat moment succesvolle violist Nigel Kennedy) kon Hollis zich eindelijk uitleven en muziek maken die hem na aan het hart lag.
Bij de teksten druipt de emotie er soms van af.

Everybody needs someone to live by
Everybody needs someone to live by
Everybody needs someone to live by
Rage on omnipotent
(Rudi S)

avatar van bikkel2
Mooi stuk van Rudi S.

Naast The Beatles en Radiohead vind ik de ontwikkeling van Talk Talk het meest opvallend en geslaagd.
Een gewaagde stap voorwaarts.
De groep ging nog een stap verder met Laughing Stock en de verder uitgekleede soloplaat van Mark Hollis.
Heeft Bowie zijn Berlintrilogie, dan zijn Spirit Of Eden, Laughing Stock en Mark Hollis ( soloplaat), de Londontrilogie.

avatar van luigifort
Wist niet dat t prog was..maar dit is dan de beste!

avatar van bikkel2
luigifort schreef:
Wist niet dat t prog was..maar dit is dan de beste!


Progessief genoeg in ieder geval
Het kan. De invloeden van klassiek en enige jazz zijn er.
Maar bovenal.....masterpiece! p

avatar van Casartelli
27
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Gazpacho - The Walk [13:41]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/34000/34486.jpg

Tick Tock |2009 | Noorwegen

2015: ---

Genomineerd door: Finidi

Here's the map of the land
Pour it through your old hand
Give me more sand, more sand


Deze lyrics, waar het nummer mee begint, slagen er altijd direct in om mij de woestijn te laten voorstellen waar de hoofdpersoon van het album door heen loopt. Misschien komt het doordat ik voor m'n studie ook vrij vaak naar kaarten zit te kijken, of zelf te maken, maar het idee dat elke zandkorrel een kaart van het woestijnlandschap is, vind ik mooi gevonden. Het geeft ook de hopeloosheid van de situatie weer: gecrasht midden in de woestijn, en eigenlijk is het enige visuele aanknopingspunt het gecrashte vliegtuig... maar juist die moet je achterlaten.

De muziek zelf is zoals altijd erg mooi bij Gazpacho, dit keer verrijkt met wat Arabische invloeden. Vooral het eerste deel heeft een schitterende melodie. Het nummer is misschien ietwat repetitiefs, maar ook dat symboliseert de eindeloze, hopeloze tocht door de woestijn waar weinig verandering in plaatsvindt. Halverwege het nummer is er een rustmomentje: de nacht doet zijn intrede. In het tweede deel gaan we op dezelfde voet verder: stap voor stap zonder doel door de woestijn, de zang varierend tussen hoopvol, hopeloos en hallicunerend. Maar hier bouwen we naar een schitterende laatste minuut toe, afsluitend met een zin die je of mooi vind, of quasi filosofisch pretentieus geneuzel: "Doesn't everyone have their own walk to walk?" (Finidi)

avatar van Casartelli
26
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Genesis - Supper's Ready [22:58]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/1000/1855.jpg

Foxtrot |1972 | Verenigd Koninkrijk

2015: 22

Genomineerd door: ranboy

Het kan toch niet zo zijn dat er niemand iets schrijft bij dit monument in de historie van Genesis? Afwisselend, critici zouden kunnen zeggen fragmentarisch. Het maakt in ieder geval dat het nooit saai wordt. Mooi hoe het nummer onder leiding van een bezeten Tony Banks naar een climax leidt (666 is not longer alone), om daarna in intensiteit te dalen en prachtig majestueus af te sluiten en thuis te komen in New Jerusalem. Plakwerk, fragmentarisch? Het zal wel! (Jester)

avatar van Casartelli
Zou ik bijna het laatste tussenoverzicht vergeten. Bij deze:

26 (22) Genesis - Supper's Ready
27 (-----) Gazpacho - The Walk
28 (201) Talk Talk - The Rainbow / Eden / Desire
29 (5) Supertramp - Fool's Overture
30 (35) King Crimson - Starless
31 (39) Porcupine Tree - Fear Of A Blank Planet
32 (24) Anathema - Dreaming Light
33 (23) Porcupine Tree - Deadwing
34 (40) IQ - Frequency
35 (55) Anathema - The Storm Before the Calm
36 (77) Steven Wilson - Harmony Korine
37 (28) Genesis - The Fountain of Salmacis
38 (11) Marillion - Script for a Jester's Tear
39 (8) Marillion - Blind Curve
40 (-----) Anathema - Fragile Dreams
41 (59) King Crimson - The Court of the Crimson King
42 (50) Porcupine Tree - Blackest Eyes
43 (69) Archive - Lights
44 (43) Airbag - Homesick I-III
45 (32) Porcupine Tree - Even Less
46 (63) Gazpacho - Massive Illusion
47 (45) Archive - Collapse/Collide
48 (30) Peter Gabriel - Wallflower
49 (65) Riverside - Second Life Syndrome
50 (108) Beardfish - Sleeping in Traffic

avatar van Casartelli
25
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Marillion - The Great Escape [6:30]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/2000/2179.jpg

Brave |1994 | Verenigd Koninkrijk

2015: 19

Genomineerd door: vigil

Brave is zo’n beetje wel mijn favoriete Marillion plaat en The Great Escape zo’n beetje wel mijn favoriete liedje daarvan. Een prachtig epos in maar een paar minuten. Vol met spanning en sensatie, zo hoor ik mijn favoriete bandje het liefst. De opbouw, het reperterende en de onderhuidse spanning maken dit nummer tot de best of the best. Normaal gesproken is het altijd lastig om een los nummer uit een concept album te halen. The Great Escape is dan waarschijnlijk de uitzondering op die regel (vigil)

avatar van HugovdBos
Voor de geïnteresseerden is de spotify playlist ook weer helemaal up-to-date.

avatar van vigil
luigifort schreef:
Wist niet dat t prog was..maar dit is dan de beste!

Goed dat u meeleest

avatar van Casartelli
24
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Steven Wilson - Ancestral [13:30]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/470000/470328.jpg

Hand. Cannot. Erase. |2015 | Verenigd Koninkrijk

2015: 60

Genomineerd door: Dieter

Bij het beluisteren van het inmiddels alweer één na laatste Steven Wilson album Hand. Cannot. Erase. was de kwaliteit van de muziek weer vertrouwd hoog. Erg hoog. Maar naast de parels die je op dit album veelvuldig tegenkomt, is er eentje van de buitencategorie die wat mij betreft zo tussen het allerbeste past wat de man ooit heeft geproduceerd (en dat is me nogal wat). De tekst, zoals ik die interpreteer, gaat over een verdorven samenleving waarin mensen zich proberen af te sluiten van hun emoties, en hoe dit uiteindelijk resulteert in nog meer drama. Wat me het meest greep waren de regels:

When the world doesn’t want you
It will never tell you why.
You can shut the door, but you can’t ignore
The crawl of your decline.


Hoe heeft het zover kunnen komen na die jeugd met zijn vertrouwde elementen, waar je nooit meer naar terug kunt grijpen? Deze thematiek wordt schitterend neergezet met de voor Wilson zo typische geniale muzikaliteit: virtuoos maar toch ook absoluut in dienst van het nummer. Een absoluut meesterwerk! (El Stepperiño)

avatar van Casartelli
23
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Gazpacho - Dream Of Stone [17:00]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/67000/67204.jpg

Night |2007 | Noorwegen

2015: 58

Genomineerd door: chevy93

Sfeer.

Eigenlijk zou ik het daar bij moeten laten. De gevarieerde, dromerige zang en de gestage, dromerige instrumentatie die af en toe naar uitspattingen toe werkt, resulteren gezamenlijk in een ongelofelijk fijne, magische sfeer die nergens anders (van wat ik ken in ieder geval) geëvenaard is. Het nummer, en het album, werken het beste in de nachtelijke uurtjes. Dan wordt het concept van het album het beste beleeft: de overgang tussen dromen en realiteit, wat geen scherpe overgang is. Sommige zullen de lengte van het nummer en dat het ietwat repetitief is een probleem vinden, maar het werkt wat mij betreft uitstekend voor het concept: het werkt hypnotiserend, en ik verveel me nooit een moment tijdens het nummer. Het moment waarop de viool een prominente rol krijgt is schitterend, en daarna krijgen we nog een wat harder stukje instrumentatie als afsluiter, wat naadloos overloopt in het volgende nummer. (Finidi)

Gast
geplaatst: vandaag om 15:20 uur

geplaatst: vandaag om 15:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.