menu

Mijn Updates +
Muziek / Toplijsten en favorieten / MusicMeter Prog Top 300 - editie 2016 - de ontknoping

zoeken in:
avatar van Casartelli
74
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
IQ - Sacred Sound [11:40]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/12000/12667.jpg

Dark Matter |2004 | Verenigd Koninkrijk

2015: 70

Genomineerd door: Status Seeker

Waar in eerste instantie Harvest of Souls naast Red Dust Shadow mijn favoriete nummer van Dark Matter was, is dat langzaam maar zeker Sacred Sound geworden. Volgens de inmiddels gekende opbouw naar een instrumentale climax waar IQ inmiddels patent op heeft, en die ik zo waardeer aan onze vrienden uit Southampton. De laatste drie minuten zijn adembenemend, met hoofdrollen voor Mike Holmes en Martin Orford. Dit is de IQ die ik het liefst hoor. (Jester)


avatar van Casartelli
72
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Rush - The Camera Eye [10:58]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/1000/1238.jpg

Moving Pictures |1981 | Canada

2015: 51

Genomineerd door: Dieter

Een van de vele kwaliteiten van Moving Pictures is de puntigheid van de liedjes. Het elf minuten durende The Camera Eye is daar dan weer de uitzondering op ('t is ook meteen Rush' laatste nummer met een tijdsduur in de dubbele cijfers). Er mag eventueel zwakjes geprotesteerd worden tegen het feit dat de twee delen (het ene behandelt New York, het andere Londen) muzikaal wat gelijkluidend zijn of dat het überhaupt allemaal wat opgerekt is, maar ik heb mijn protesten uiteindelijk opgegeven. Fantastisch toetsenwerk van de bassist/zanger voor wie de keyboards op de derde plek in de hiërarchie kwamen en om het af te maken nog een heerlijke gitaarsolo van Alex Lifeson ook. (Casartelli)

avatar van Casartelli
71
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Gazpacho - I've Been Walking Part 2. [12:30]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/412000/412089.jpg

Demon |2014 | Noorwegen

2015: 76

Genomineerd door: Dieter

Een relatieve nieuwe loot aan de Progboom, deze Noorse band. Maar wel een hele mooie nieuwe loot, die al een aantal goede vertakkingen kent. Wat weten ze toch prachtige sfeervolle muziek te maken.
Ik vind dat ook dit nummer eigenlijk het best tot zijn recht komt met gedimde lichten , geen verdere afleiding om je heen en met het volume lekker hard. Laat je opgaan in het verhaal, in de prachtige muziek. Dan is het weer verstild, dan weer knalt het uit je speakers. Het prettige warme stemgeluid van Jan Henrik Ohme. Het mooie vioolspel.
Zonder afleiding komen de onverwachtse en stevige wendingen dan extra binnen, want afwisseling en dynamiek is er genoeg in dit nummer. Maar zonder die afleiding hoor je ook pas goed alle kleine en subtiele wendingen. En bij iedere luisterbeurt hoor je er weer meer of andere. Dan wordt pas echt duidelijk hoe geweldig dit nummer in elkaar zit.
Je wordt meegenomen in de prachtige loop van het nummer. Het ene moment voel je je heerlijk op je gemak en zak je onderuit en in het nummer weg. Het andere moment zit je op het puntje van je stoel. Maar de volle twaalf en een halve minuut wordt je verpletterd door de schoonheid van het nummer. (Bonk)

avatar van Casartelli
70
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Antimatter - Black Eyed man [6:24]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/502000/502501.jpg

The Judas Table |2015 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: Papartis

De Britse muzikant Mick Moss heeft sinds het vertrek van Duncan Patterson de muziek van de band Antimatter naar een hoger niveau getild. The Judas Table is de kalmere broer van het drie jaar geleden verschenen Fear Of A Unique Identity en gaat verder in op de persoonlijke teleurstellingen van Moss. Zijn ervaringen met mensen om hem heen bracht hem in diepe depressies en komt tot volle uiting op het album. Hij wordt op het in zijn eigen studio opgenomen muziekstuk ondersteunt door verschillende sessiemuzikanten, maar speelt zelf nog altijd de hoofdrol.

In Black Eyed Man ontvouwd de leugen van de mens zich in een beangstigende setting om ons heen. De donkere kant van het bestaan wordt bij vlagen overgenomen door de schoonheid van het akoestische gitaarspel. Rachel Brewster is opnieuw verantwoordelijk voor de treurnis van het vioolspel. De klanken van de vocoders gaan over in de meeslepende gitaarsolo’s en laten de gewetenloze kwesties tot diep in het innerlijke van de mens treden. (HugovdBos)

avatar van Casartelli
69
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Steve Hackett - Shadow of the Hierophant [11:44]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/1000/1593.jpg

Voyage of the Acolyte |1975 | Verenigd Koninkrijk

2015: 106

Genomineerd door: wibro

Steve op zoek naar de ruimte die hij bij Genesis niet kreeg: en dat leidt tot één van de mooiste nummers die ik ken. Het begint etherisch, met Sally Oldfield die begeleid wordt door de akoestische gitaar van Steve. Dan de afwisseling met de stevigere mellotron stukken, Sally die weer terugkeert, nu ook ondersteund door de dwarsfluit van John Hackett. Dan, iets over de helft barst het nummer echt los, uit z'n voegen kun je wel zeggen. Bombast in de goede zin van het woord, een repeterend thema dat toewerkt naar een climax, de argeloze luisteraar in verbijstering achterlatend. Opvallend feit dat ik niet wist voor ik met deze bespreking begon: het nummer is mede geschreven door Mike Rutherford. (Jester)

avatar van Casartelli
68
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Rush - La Villa Strangiato [9:34]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/2000/2057.jpg

Hemispheres |1978 | Canada

2015: 29

Genomineerd door: kabouter76

Het nummer heeft als ondertitel: An Exercise in Self-Indulgence. Tja, wat moet je daar nog aan toevoegen? Nou, dat het wat mij betreft het beste instrumentale nummer aller tijden is. Hier maak je een potje muzikaal vakmanschap mee, wat zijn weerga niet kent. Zonder overigens de compositie uit het oog te verliezen. Dat hier geen studio kunstjes aan te pas zijn gekomen, bewijzen de drie heren hier, waar het nummer vlekkeloos wordt uitgevoerd. Niets minder dan weergaloos dit. (uffing)


avatar van Casartelli
66
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Archive - Again [16:19]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/24000/24014.jpg

You All Look the Same to Me |2002 | Verenigd Koninkrijk

2015: 68

Genomineerd door: chevy93

Kijk daar zijn mijn favoriete mensjes van Archive weer. Wat een interessante groep is dat zeg! Ze staan nog geen eens zo gek lang op mijn radar maar wat een indruk maken die gasten. Het ene werkje is nog fraaier dan de andere. Vooral de liedjes met een langzame opbouw welke uitmonden tot iets groots met een spanningsboog waar je u tegen zegt hebben mijn voorkeur. Dan zit je met Again wel goed, erg goed zelfs! (vigil)

avatar van Casartelli
65
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Archive - The Empty Bottle [7:03]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/177000/177442.jpg

Controlling Crowds Part IV |2009 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: Casartelli

Gaandeweg bekruipt mij meer en meer de indruk dat Archive over zijn hoogtepunt heen is. De band is nog steeds herkenbaar en avontuurlijk, maar die grillige pieken van de eerste vijf albums, het lijkt plaats te maken voor een steeds gestroomlijndere sound waarin de lengte van de nummers niet altijd even functioneel is.

De nadagen schonken ons nog wel The Empty Bottle. Zeven minuten het beste van alle Archivewerelden in één übermelancholisch nummer. Zeven minuten het elektronische en het organische verweven met een van hun fraaiste vocale performances. Zeven minuten kippenvel. (Casartelli)

avatar van Casartelli
64
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Yes - And You and I [10:13]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/2000/2136.jpg

Close to the Edge |1972 | Verenigd Koninkrijk

2015: 112

Genomineerd door: wibro

Yes en ik zijn nooit echte vrienden geworden. Ik heb het meerdere malen geprobeerd, diverse LP's van hen gekocht, maar het werd geen succes.
And You and I is de uitzondering op deze regel. Het liefelijke begin, opbouwend naar het gedragen hoogtepunt, Yes we can! (Jester)

avatar van Casartelli
63
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Riverside - Lost (Why Should I Be Frightened By A Hat?) [5:51]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/498000/498013.jpg

Love, Fear and the Time Machine |2015 | Polen

2015: ---

Genomineerd door: El Stepperiño

Polen is nou niet meteen een land waarvan ik op het eerste gezicht zou zeggen: dat is een muziekland. Maar dan ken je Riverside nog niet. Zij laten al jarenlang met kwaliteitsnummers horen dat muziek grensoverschrijdend kan zijn. Dat blijkt als je op MuMe naar deze band zoekt.

Op het moment dat ik dit schrijf, heb ik nog maar een paar nummers van deze band gehoord. Een daarvan is Lost (Why Should I Be Frightened By a Hat?). Het begin klinkt in mijn oren vrij hoopvol, iets wat ik niet zou vermoeden als ik naar de titel kijk. Als de fantastische stem van Mariusz Duda invalt, dan waan ik mezelf op de plek die Mariusz beschrijft. En dat is een heel fijn gevoel. Je wilt als het ware echt in dat zand staan, en dezelfde vrijheid voelen.

Dit zijn de eerste twee minuten, en dan komen er meer instrumenten aanschuiven. En dat allemaal zonder het sfeertje van die eerste minuten te verliezen. Het wordt wat harder, maar vooral veel mooier, mede door geweldig gitaarspel van Piotr Grudzinski. Als de zang over is, is er nog ruim een minuut te gaan, en die wordt op een grandioze manier ingevuld. Supernummer van begin tot eind.

Het is echt zonde dat Piotr Grudzinski in 2016 overleed. Ik had heel graag meer willen horen van deze man, en dan voelt het gek om te weten dat dit een van de laatste nummers is waar hij aan meewerkte. Gelukkig heeft hij, met deze band, veel meer gemaakt dan dit nummer, en valt er dus veel meer te ontdekken (zeker in mijn geval). Maar Lost (Why Should I Be Frightened By a Hat?) is sowieso een nummer waar ik voorlopig geen genoeg van zal krijgen. Bloed. Stollend. Mooi! (Porcupine Head)


avatar van Casartelli
61
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Genesis - One for the Vine [9:56]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/1000/1142.jpg

Wind and Wuthering |1976 | Verenigd Koninkrijk

2015: 34

Genomineerd door: Fathead

Ome Phil heeft in zijn loopbaan een hoop shit over zich heen gehad. Of dat terecht is lijkt me een andere discussie maar het ging eigenlijk nooit over zijn kwaliteiten als drummer. Dat lijkt me dan wel weer helemaal terecht en geen discussie waard. Mocht er iemand nog twijfelen zet dan gewoon One for the Vine van het zeer prettige Genesis album Wind & Wuthering eens op. Wat een ritme en wat een beheersing. De percussie is van een extreem hoog niveau. Phil mag zich uitleven en dat doet hij met verve. Mocht er nu nog iemand twijfelen aan mans drumkwaliteiten, dan is een bezoekje aan de oorarts wellicht een goede optie. (vigil)

avatar van Casartelli
60
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Peter Gabriel - San Jacinto [6:21]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/0/954.jpg

Peter Gabriel [4] |1982 | Verenigd Koninkrijk

2015: 38

Genomineerd door: vigil

Hoewel enkele andere van zijn titelloze albums inmiddels aardig langszij komen, is de vierde degene die ik het meest in het hart gesloten heb... het was althans vaak de fascinerendste plaat om weer naar terug te keren, al was het maar in de hoop dat het kwartje bij de diverse minder interessante nummers die in de niet bijster toegankelijke collectie zaten nog eens zou vallen. Voorlopig wacht ik nog. Dit geldt dan weer niet voor San Jacinto, dat met zijn opdringerige ritme en overdonderende climax vanaf de eerste luisterbeurt de aandacht trok. (Casartelli)

avatar van Casartelli
59
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Marillion - Easter [5:58]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/2000/2521.jpg

Seasons End |1989 | Verenigd Koninkrijk

2015: 44

Genomineerd door: Jester

Easter verscheen in 1990 op single en was op zich het beste uithangbord voor wat het album Seasons End voorstelde. Het idee komt letterlijk uit de koffer van Hogarth. Hij had in de eerste weken bij Marillion altijd wat mappen bij zich met ideeen voor liedjes vanuit het verleden. Op een gegeven moment liep de band wat vast en vroeg Mark Kelly of hij eens in die mappen mocht kijken en daar kwam toen Easter uit. Weliswaar was de versie nog lang niet af (2 coupletten en een idee voor een refrein) maar daar kon de band wel wat mee. Het eindresultaat is op dit moment natuurlijk al jaren bekend maar daarom niet minder mooi. Het blijft een prachtig liedje met sublieme gitaarsolo. (vigil)

avatar van Casartelli
58
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Antimatter - Redemption [6:07]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/69000/69460.jpg

Leaving Eden |2007 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: HugovdBos

De Britse muzikant Mick Moss heeft sinds het vertrek van Duncan Patterson de muziek van de band Antimatter naar een hoger niveau getild. Het in 2007 verschenen album Leaving Eden vormt een melancholiek maar ook zeer duister geheel. Redemption ontpopt zich beetje bij beetje tot een gitzwart geheel. De weg naar verlossing is moeilijk en de zonden moeten worden vergeven. (HugovdBos)

avatar van Casartelli
57
http://puu.sh/sEclb/576814893e.jpg
Porcupine Tree - Time Flies [11:40]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/166000/166624.jpg

The Incident |2009 | Verenigd Koninkrijk

2015: 57

Genomineerd door: dynamo d

Rond het verschijnen van The Incident begon het in bepaalde kringen behoorlijk salonfähig te worden om Porcupine Tree / Steven Wilson moe te zijn. Dat is ergens een beetje merkwaardig, want het was nog niet zo dat je er in het winkelcentrum mee doodgegooid werd en concertbezoek en cd-beluistering zijn over het algemeen nog gewoon vrijwillig. Toch herkende en herken ik wel wat in dat sentiment en The Incident is tot op de dag van vandaag een van mijn minder gewaardeerde Porcupine Tree albums. Time Flies is daar dan weer een gunstige uitzondering op. Hoe zuur ik soms ook op (vermeend) plagiaat mag reageren, dit Pink Floyd-eerbetoon (het is bijna een dubbelcover van Dogs en Sheep) gaat erin als koek. Waarom Wilson die gunfactor bij mij dan wel weer had, daarvoor moet ik nog eens een sessie bij de psycholoog houden. (Casartelli)


avatar van Casartelli
55
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Pink Floyd - Dogs [17:08]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/2000/2435.jpg

Animals |1977 | Verenigd Koninkrijk

2015: 21

Genomineerd door: MunzW

Van het beestachtig (sorry, soms zijn zelfs slechte woordgrappen te voor de hand liggend om niet te maken) sterke album komt deze hondsdolle (oké, ik zal nu ophouden ) track.
Dit album geniet een stuk minder algemene bekendheid dan albums als The Dark Side of the Moon, Wish You Were Here en the Wall. Wellicht ook wel verklaarbaar, aangezien de muziek toch over het algemeen ook wel wat minder gemakkelijk in het gehoor ligt en wat complexer klinkt dan de meeste muziek op de genoemde albums.

Dogs is zo'n track waar de 'gemiddelde' muziekliefhebber vaak niet van gehoord zal hebben, maar stiekem één van de beste tracks is van Pink Floyd. Hopelijk staat het muzikale vakmanschap van deze band en de betekenis die ze gehad hebben voor de ontwikkeling van de (prog)muziek nergens ter discussie. Ze zijn ook grootmeesters in het neerzetten van sfeer en het aanbrengen van geweldige opbouw in hun nummers. Echter is de mate waarin hun muziek ook dynamisch, afwisselend en verrassend te noemen is, op zijn minst gezegd wisselend.

Echter zijn deze factoren in deze track allemaal ten volle aanwezig. Wellicht komt het ook doordat het volgens de credits een co-productie is van Waters en Gilmour, waarmee weer eens duidelijk wordt, dat als de heren hun muzikale genialiteit weten te combineren, er fantastische dingen gebeuren. Tijdens de volle 17 minuten wordt je getrakteerd op fantastische muziek, die volledig weet te boeien en nooit inzakt. Voor mij is dit een track waar Pink Floyd al zijn klasse in weet te proppen. Zo heb ik David Gilmour zelden beter horen zingen en vind ik het gitaarspel en het toetsenwerk van zeer hoog niveau, zelfs voor Pink Floyd haar doen. Een hoogtepunt in het toch al niet misselijke oeuvre van deze band!

Een fantastische beretrack dus! (Ik zei toch dat ik op zou houden met de slechte woordgrappen ) (Bonk)

avatar van Casartelli
54
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Genesis - The Cinema Show [11:06]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/1000/1140.jpg

Selling England by the Pound |1973 | Verenigd Koninkrijk

2015: 20

Genomineerd door: divart

The godfathers of prog staan uiteraard ook meerdere malen in deze lijst. The Cinema Show is natuurlijk een oudje maar dan wel een goudje van oudje. Een briljante track waarom constant iets spannends voorbij komt zonder dat het een drukte van jewelste wordt. Ooit stond de plaat waarop dit staat hoog in album top zoveel, de plaat is in de loop der jaren wel iets weggezakt maar dit nummer blijft als een progpaal boven symfowater staan.Can she be late for her cinema progshow? (vigil)

avatar van Casartelli
53
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Moon Safari - A Kid Called Panic [13:58]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/204000/204175.jpg

Lover's End |2010 | Zweden

2015: 150

Genomineerd door: Brunniepoo

Deze band laat toch vooral horen dat meerstemming zingen (op voorwaarde dat het goed gebeurt en dat wordt hier zeker gedaan!) muziek echt een meerwaarde kan geven . De koortjes zijn niet van de lucht bij deze band, waardoor het soms bijna wat zoetsappig en musical-achtig aandoet en dat zal waarschijnlijk maken dat ze niet door iedereen evenveel gewaardeerd worden, maar ik vind het prachtig. Overigens is de tekst verre van zoetsappig en een stuk minder vrolijk dan de muziek doet vermoeden.

Door de melodieën en het meerstemmige zingen en het mooie subtiele pianogebruik, roepen ze bij mij associaties op aan Queen en wetende dat ik groot Queen-fan ben, is dat als compliment bedoeld. Het is afwisselend en dynamisch op melodieus gebied, wat ze ons voorschotelen en hoewel het af en toe wat onrustig aandoet op het eerste gehoor, zijn de meeste overgangen erg mooi en voelt het toch als een geheel.

Je moet ervan kunnen genieten, maar als je dat kan, is dit een band die nummers op een zeer hoog niveau aflevert, waarbij dit nummer alle sterke kanten in één nummer bundelt. Het doet mij in ieder geval volop genieten! (Bonk)

avatar van Casartelli
52
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Gazpacho - Upside Down [9:41]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/67000/67204.jpg

Night |2007 | Noorwegen

2015: ---

Genomineerd door: Manfield

Voor mij is dé progrevelatie van de 21e eeuw niet Steven Wilson, Marillion of Riverside, maar Gazpacho. Een uniek Noors ensemble dat de ene na de andere meest topplaat uit hun brein laten ontspruiten. Met Night als magnum opus. Alleen al de teksten zijn pareltjes (hoezo Nobelprijs voor Dylan?!). Wellicht dat Upside Down een wat archetypische quasi-intellectuele progtekst heeft, maar het is vooral de manier waarop frontman Jan Henrik Ohme het nummer tot je brengt dat het zo episch maakt. Soms schieten woorden te kort om een album te beschrijven en soms heb je te over voor hetgeen je wilt beschrijven. Gazpacho is zo’n band waar ik intens van geniet, maar waarover ik niet uitgepraat raak, maar tegelijkertijd niet de juiste woorden kan vinden om hun pracht te vatten.

Oh, het nummer is inmiddels alweer doorgelopen in Valerie’s Friend. Hoorden jullie ook die magistrale overgang? (chevy93)

avatar van Casartelli
51
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Marillion - Slainte Mhath [4:44]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/2000/2171.jpg

Clutching at Straws |1987 | Verenigd Koninkrijk

2015: 33

Genomineerd door: vigil

Geen heel opzienbarend nummer van Marillion, maar wel met een speciale betekenis voor me. Opgedragen aan mijn 7 jaar jongere neefje die ik ingewijd heb in de muziek van Marillion en vooral Fish. Ruim 4 jaar geleden veel te jong overleden, en dit nummer werd gedraaid tijdens de kerkdienst. Alleen daarom heeft dit nummer een speciaal plekje in de catalogus van Marillion. (Jester)

avatar van Casartelli
En dan ook maar weer even een overzichtje, voor we de Top 50 ingaan:

51 (33) Marillion - Slainte Mhath
52 (-----) Gazpacho - Upside Down
53 (150) Moon Safari - A Kid Called Panic
54 (20) Genesis - The Cinema Show
55 (21) Pink Floyd - Dogs
56 (-----) Gazpacho - Splendid Isolation
57 (57) Porcupine Tree - Time Flies
58 (-----) Antimatter - Redemption
59 (44) Marillion - Easter
60 (38) Peter Gabriel - San Jacinto
61 (34) Genesis - One for the Vine
62 (-----) Anathema - Internal Landscapes
63 (-----) Riverside - Lost (Why Should I Be Frightened By A Hat?)
64 (112) Yes - And You and I
65 (-----) Archive - The Empty Bottle
66 (68) Archive - Again
67 (52) Camel - Nimrodel / The Procession / The White Rider
68 (29) Rush - La Villa Strangiato
69 (106) Steve Hackett - Shadow of the Hierophant
70 (-----) Antimatter - Black Eyed man
71 (76) Gazpacho - I've Been Walking Part 2.
72 (51) Rush - The Camera Eye
73 (153) The Pineapple Thief - Remember Us
74 (70) IQ - Sacred Sound
75 (-----) IQ - The Road of Bones

avatar van Casartelli
50
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Beardfish - Sleeping in Traffic [35:44]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/126000/126842.jpg

Sleeping in Traffic: Part Two |2008 | Zweden

2015: 108

Genomineerd door: Casartelli

De muziek van Beardfish is duidelijk geïnspireerd door de grote namen van weleer, maar in tegenstelling tot iets te veel vakgenoten (zelfs in tegenstelling tot iets te veel collega-Zweden) hebben ze niet alleen de ingrediënten uit de jaren '70 onder de knie, maar ook de geest. En dat is nogal wat... ELP, Genesis, Gentle Giant, King Crimson, 10cc, Yes en Frank Zappa zijn maar een greep uit de mogelijke referenties die in de niet zelden hyperactieve potpourri te vinden zijn. Soms bezwijkt een en ander wat onder het eigen gewicht, maar Sleeping in Traffic is een epic volgens het boekje, met kop en staart, een fraai terugkerend thema en nog een ferme dosis humor ook. En dat alles in een luizige 35 minuten… (Casartelli)

avatar van Casartelli
49
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Riverside - Second Life Syndrome [15:40]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/31000/31391.jpg

Second Life Syndrome |2005 | Polen

2015: 65

Genomineerd door: uffing

Van Riverside heb ik doorgaans niet echt een hoge pet op. De invloed van Anathema, Opeth en in het bijzonder Pink Floyd en Porcupine Tree ligt er meestal dik bovenop, maar het eigen smoel is vaak bleek en aan de uitvoering rammelt ook nogal eens het een en ander. Het titelnummer van hun nog altijd populairste album is een van de uitzonderingen op de regel. Akkoord, het middenstuk met zijn "oempetoemp" en de snaarsynthesizer (zo gezellig retro) waren even wennen, maar al met al een zeer net epic, met een schitterende instrumentale finale. Wellicht het beste nummer dat Anathema nooit geschreven heeft. (Casartelli)

avatar van Casartelli
48
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Peter Gabriel - Wallflower [6:30]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/0/954.jpg

Peter Gabriel [4] |1982 | Verenigd Koninkrijk

2015: 30

Genomineerd door: Svendra

Muziek kan je soms zo diep raken, dat je het zelfs in je botten denkt te voelen. Dit is zo’n nummer. Nu zit er alleen al iets in de stem van Peter Gabriel (wat mij betreft één van de mooisten uit de muziek) die maakt dat dat je snel geraakt wordt zijn muziek. Maar dit is zo’n nummer wat je echt diep weet te raken, zodat je, hoewel je nog nooit eerder je botten hebt gevoeld (ik heb nog nooit iets gebroken), erachter komt dat je wel degelijk iets in je botten kan voelen.

Dat dat met dit nummer bij mij gebeurt, heeft ook te maken met de achtergrond van het nummer. Soms blijft het bij de nummers van Peter Gabriel toch wat gissen waar het eigenlijk over gaat. Maar hij heeft natuurlijk ook een aantal politiek bewogen nummers. Dit is er één van. Hij probeert de mensen die in Zuid-Amerika vanwege hun overtuigingen gemarteld worden een hart onder de riem te steken, maar benoemt ook de uitzichtloosheid van hun situatie : ‘Let your spirit stay unbroken, may you not be deterred. Hold on’, maar ook ‘Though you may dissapear, you’re not forgotten here’. De hele tekst is ongelofelijk sterk en de thematiek, die helaas tot op de dag van vandaag actueel is, hooguit voor andere locaties, is één van de factoren dat het nummer zo onder je huid kruipt.

Maar dat is natuurlijk niet de enige factor. Want muzikaal moet er toch ook wel iets zijn wat maakt dat het nog veel dieper je lijf ingaat. De instrumentale begeleiding is eigenlijk maar sober en relatief eenvoudig, maar o zo doeltreffend. Geen noot te weinig en eigenlijk nog veel knapper, geen noot te veel. De geweldige, diepe en warme stem van Peter Gabriel krijgt alle ruimte om de boodschap op je over te brengen. Wat legt die man toch een empathie en emotie in zijn zang.

Langzaam wordt je hele lijf gevuld door de muziek en voel je het overal. Het kippenvel is niet tegen te houden en als je niet uitkijkt krijg je tranen in je ogen. Ach, wat maakt het ook uit. Laat maar komen. (Bonk)


avatar van Casartelli
46
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Gazpacho - Massive Illusion [13:37]
http://www.musicmeter.nl/images/covers/67000/67204.jpg

Night |2007 | Noorwegen

2015: 63

Genomineerd door: chevy93

Night is zo’n prachtig album! Het zit heel dicht tegen mijn top 10 aan en het heeft er ook wel eens in gestaan. Dit prachtige sfeervolle album wordt afgesloten door Massive Illusion. Waar we vaker natuurlijk last van hebben in deze progladder, is dat albums eigenlijk een geheel zijn en nummers binnen de context van het album eigenlijk op hun mooist zijn. Dat is hier eigenlijk ook het geval, maar op zichzelf staand is het ook een pareltje.
Zoals al eerder beschreven is Gazpacho (en uiteraard het album Night helemaal!) muziek voor op zijn minst gedimde lichten. Na het heerlijke deinende begin, krijg je een soort kampvuurtafereel (dat is tenminste mijn associatie) met klappende handen en iets meer tempo en prachtig subtiel verandert vervolgens de sfeer weer. Toch is het nog steeds hetzelfde nummer, maar het voelt ook als een geheel aan. De muziek is o zo gelaagd en o zo goed uitgevoerd. Er spelen naar mijn menig stuk voor stuk geweldige muzikanten in deze band.
Na het aanzwellende ritme, komt het prachtige vioolspel, mooi subtiel begeleid door de piano voor het gevoelige, klassieke einde.
En langzaam dooft het laatste licht… Dat de weg naar duisternis zo mooi kan zijn (Bonk)

Gast
geplaatst: vandaag om 21:57 uur

geplaatst: vandaag om 21:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.