209
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
IQ - Common Ground [7:00]



Nomzamo |1987 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

Voor Nederlanders een reality check: de grote oorlog, dat was in de ons omringende landen toch echt de Eerste Wereldoorlog. De Britse prog uit de jaren '80 schonk ons rond dit thema al Sequences (Twelfth Night) en Les Morts Dansant (Magnum) en IQ (tijdelijk met Paul Menel achter de microfoon) verlegt de al vrij hoog liggende lat nog eens met Common Ground. Tekstueel laat het nummer weinig aan de verbeelding over, om daarna nog even hun vakmanschap in het instrumentale sfeer schetsen te bewijzen. (Casartelli)

208
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Carptree - Mashed Potato Mountain Man [6:52]



Insekt |2007 | Zweden

2015: 256

Genomineerd door: Etiul

Als één woord voor mij dit nummer moet typeren, is het sfeer. Een broeierige en duistere sfeer, dat wel. Een stem die zich prima zou lenen als verteller van enge verhalen, maar hij doet het ook verre van slecht als zanger. Als je deze muziek draait, lijkt het buiten automatisch donkerder te worden (of ligt dat toch gewoon aan de wisselvalligheid van het weerbeeld in november?) Je moet er wel voor in de stemming zijn, maar het is prachtige beladen muziek. De tekst past zich keurig aan bij de duistere sfeer, maar is ook minstens zo indringend:

I was never good with people.
(I can't) read the signs
(Don't) seem to have the proper tools

Hide inside
In your weakened state
you hope to find resolve
and slowly to evolve (Bonk)

207
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Devin Townsend - Hyperdrive [3:47]



Ziltoid the Omniscient |2007 | Canada

2015: ---

Genomineerd door: herre48

Eindelijk (goed het is pas het tweede jaar, maar toch echt een jaar te laat ) staat deze markante artiest ook in de Prog Top 300. Zeer terecht natuurlijk, want deze man maakt zeer goede muziek. De muziek die hij maakt is ook nog eens net zo afwisselend en veelzijdig als zijn stemmingen (ik heb zijn biografie nog liggen en zal er binnenkort in beginnen, maar bekend is dat Devin Townsend psychisch niet geheel stabiel functioneert). Het kan van snoeihard tot zeer rustig gaan en alles er tussen in. Het gaat geregeld (bijna) over-the-top, waardoor het voor menigeen te veel is, maar ik vind het doorgaans heerlijk. Hoewel mijn nominaties van hem het niet gered hebben, ben ik dus erg blij dat het nu alsnog gelukt is!
Dit nummer kenmerkt zich door de bombast (maar toch niet over-the-top ), de strakke ritmes en natuurlijk ook de vaderlandse inbreng van onze beste zangeres in de vorm van Anneke van Giersbergen, die deze versie toch heel fijn maakt. Een prachtig krachtig nummer, waar het 'slechts' drieëneenhalve minuut volop genieten is. Deze versie knalt ook over de versie heen, die hij eerder (zonder Anneke) op zijn ook wel bijzondere conceptalbum 'Ziltoid the Omniscent' heeft gezet.

O ja, je moet dit nummer vooral heel hard draaien en echt uit je speakers laten knallen. Daar wordt het nog beter van vind ik, maar ik ik krijg geregeld het idee dat we niet allemaal er zo over denken thuis (Bonk)

Nog even voor de volledigheid; Er staat ook een versie van dit nummer op het album Addicted. Bij het schrijven van de recensie ben ik dus van die versie (met Anneke) uitgegaan.

206
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Genesis - The Dividing Line [8:59]



Calling All Stations |1997 | Verenigd Koninkrijk

2015: 261

Genomineerd door: Jester

Alle knopjes van het toetsenbord aan, drums getest, gitaren gestemd? Mooi, dan kunnen we beginnen!

Ray Wilson werd zanger van Genesis maar niemand wist dat… De verkopen waren redelijk maar lang niet naar Genesis maatstaven. De tour was een tegenvaller; “ah, het voorprogramma begint” maar de uitstekende oud-Stiltskin zanger Ray Wilson was toch maar mooi zanger geweest van de ultieme symfonische rockband Genesis. Was het zo slecht dan? Nee natuurlijk niet, het was er blijkbaar de tijd niet voor. Dat de groep in de opstelling ook gewoon stiekem erg goed liedjes kon maken bewees het onder andere met The Dividing Line. (vigil)

205
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Pink Floyd - Shine on You Crazy Diamond (6-9) [12:29]



Wish You Were Here |1975 | Verenigd Koninkrijk

2015: 64

Genomineerd door: ArthurDZ

Toen ik het nummer voor het eerst hoorde, was dat de verknipte 17-minuten versie die op de verzamelaar Echoes staat. Toen ik het nummer voor het eerst ging waarderen, betrof het de eerste vijf partituren. Toen ik het album ging waarderen, kwam dat door de volledige 26 minuten die de negen delen lang zijn. Inmiddels, en dat is wellicht blasfemie, vind ik het slotstuk van Wish You Were Here misschien wel het mooiste wat de progressieve muziekgeschiedenis te bieden heeft. Daar waar de opener nog altijd weinig aan kracht heeft ingeboet, is de subtiliteit van deel zes tot en met negen mij steeds beter beginnen smaken. Hoe de gillende gitaren steeds meer gaan gillen, hoe de zoektocht naar Syd langzaam wordt opgegeven en de berusting in het slot.

Ja, dat slot. Een welhaast funky compositie waarin alle bandleden de kans krijgen om, op geheel pinkfloydiaanse wijze, hun virtuositeit te tonen. Maar het mooiste, het allermooiste, is toch wel het zoet afkalvende geluid uit de toetsen van Richard Wright. De kunst van het weglaten verheven tot muzikale wereldgeschiedenis, zo zuiver, zo zorgvuldig. Van een unieke schoonheid, zoals alleen een diamant kan stralen.

Come on you miner for truth and delusion, and shine! (chevy93)

204
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Aragon - Rocking Horse [20:01]



Rocking Horse |1993 | Australië

2015: 292

Genomineerd door: Casartelli

Aan middelmatige neoprogbandjes is tegenwoordig geen gebrek en, eerlijk is eerlijk, vroeger ook al niet. Soms heeft zo'n middelmatig neoprogbandje toch ineens een schot vol in de roos en in het geval van Aragon gebeurt dat met het twintig minuten durende Rocking Horse. Qua cd-release uit 1993, maar in feite is het een leftover uit de late jaren '80, nog voor hun officiële debuut. Een bij vlagen wat goedkoop toetsengeluid, misschien ietwat gezochte overgangen en de geëxalteerd-agressieve zang van Les Dougan dragen bij aan het prettig-gedateerde sfeertje. Maar man, man, man, wat een spanningsopbouw. De hele tweede helft van het nummer is een onheilszwangere muzikale orgie waar 'soortgenoten' als Grendel en The Last Human Gateway enkel van kunnen dromen. Aragon's Supper's Ready? Nee, veel beter! (Casartelli)

203
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Transatlantic - All of the Above [30:59]



SMPT:e |2000 | Verenigde Staten / Zweden / Verenigd Koninkrijk

2015: 200

Genomineerd door: kabouter76

202
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Anekdoten - Shooting Star [10:10]



Until All the Ghosts Are Gone |2015 | Zweden

2015: ---

Genomineerd door: Svendra

Begonnen als King Crimson cover band in 1990 groeide de Zweedse band Anekdoten uit tot één van de meest constante groepen binnen de progrock. Van 1993 t/m 2007 verschenen er vijf studioalbums, waarbinnen de muzikale gronden van de progrock in alle vormen voorbij kwamen. De symfonische meesters wisten met de melodieuze klanken van de mellotron en intrigerende gitaarriffs de vroege dagen uit de jaren zeventig te vermengen met de vernieuwingen van de jaren negentig en de zero’s. Het werd echter stil rondom de band, maar het familieleven en dagelijks werk weerhield het viertal er niet van om beetje bij beetje het nieuwe album te ontwikkelen. Het zesde album Until All the Ghosts Are Gone leunt op een krachtige productie, waarbij thema’s als de menselijke zwakheid en het verstrijken van de tijd de muziek uit de begintijd van de progrock laten herleven.

Shooting Star weet direct de link te leggen naar de hoogtijdagen uit de progrock. King Crimson in opperbeste stemming, met melodieuze muzieklandschappen afkomstig van de mellotron en het orgel. De bassriff van Jan Erik Liljeström’s Rickenbacker en hevige gitaarklanken van Nicklas Barker voeren zich terug naar de kracht van Robert Fripp. Ex-Opeth keyboardspeler Per Wiberg floreert op het hammond orgel, terwijl Liljeström de weg bezingt naar een nieuw bestaan. De dagen van Red dringen op, wanneer het zware gevaarte de diepte in voert. Ruimtelijke sferen trekken voorbij in de aanwezigheid van de mellotron van Anna Sofi Dahlberg en de hevige inslagen van de drums van Peter Nordins. (HugovdBos)

201
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Strictly Inc. - An island in the darkness [17:21]



Strictly Inc. |1995 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

Het feit dat ik deze cd pas ontdekte, ruim een half jaar nadat hij destijds was uitgekomen, zegt eigenlijk alles over de solocarrière van Tony Banks. Want geloof maar dat ik als groot Genesis fan en enorme Banks bewonderaar alles bij hou. Het feit dat een nummer van deze volledig geflopte en in de anonimiteit verdwenen plaat nu in de progladder staat, zegt wat over het ongelooflijke talent van Banks. Zelfs in zijn 'nadagen' bleek hij een staat een oprecht symfonisch nummer in de echte traditie van 'one for the vine' en 'cul-de-sac' maar met een moderne twist te schrijven. Geweldige opbouw, heerlijk en herkenbaar toetsenwerk en een super gitaarsolo van Daryl Steurmer. Soms droom ik er over dat hij nog weer eens zo'n nummer zou uitbrengen. Dat hij gewoon weer net zo eigenwijs actief zou worden als Hackett. Niet voor de massa, want die heeft zijn werk nog nooit herkend of erkend. Maar gewoon voor de liefhebbers. Die zijn er getuige de progladder nog genoeg. (meesterdch)

En na dit kwintet met, zelfs naar progmaatstaven, een wel erg forse gemiddelde lengte, doen we weer even een overzichtje:

201 (-----) Strictly Inc. - An island in the darkness
202 (-----) Anekdoten - Shooting Star
203 (200) Transatlantic - All of the Above
204 (292) Aragon - Rocking Horse
205 (64) Pink Floyd - Shine on You Crazy Diamond (6-9)
206 (261) Genesis - The Dividing Line
207 (-----) Devin Townsend - Hyperdrive
208 (256) Carptree - Mashed Potato Mountain Man
209 (-----) IQ - Common Ground
210 (-----) Riverside - Under the Pillow
211 (162) IQ - Further Away
212 (177) Jadis - Holding Your Breath
213 (285) Mystery - Wolf
214 (223) Green Carnation - 9-29-045
215 (243) Haken - Celestial Elixer
216 (-----) Pendragon - Paintbox
217 (149) Genesis - Duke's travels
218 (143) Yes - Endless Dream
219 (-----) Quidam - We Are Alone Together
220 (-----) Black Bonzo - Sound of the Apocalypse
221 (-----) Karnataka - Secrets of Angels
222 (271) White Willow - Paper Moon
223 (-----) Glass Kites - Mirror Me
224 (-----) Pain of Salvation - The Perfect Element
225 (-----) Redemption - Love Kills Us All / Life in One Day

200
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Porcupine Tree - Way Out of Here [7:37]



Fear of a Blank Planet |2007 | Verenigd Koninkrijk

2015: 118

Genomineerd door: wibro

Door de opgedane inspiratie uit het boek Lunar Park van Bret Easton Ellis kwam het negende album Fear of a Blank Planet van Porcupine Tree tot stand. Het album vertelt het verhaal vanuit zoon Robby, een kind dat zijn tijd doorbrengt in het tijdperk van de massamedia en de snelle ontwikkelingen op technologisch gebied. Het album vormt één geheel en kan in een zitting van ruim 50 minuten worden doorlopen.

Het bedrukkende Way Out of Here toont het totaal isolement van Robby en het sociale contact dat verwatert. Het hevige gitaarwerk van Wilson krijgt de ondersteuning van Robert Fripp’s (King Crimson) soundscapes. De mentale gesteldheid gaat achteruit in het samenkomen van drums en de experimentele klanken. (HugovdBos)

199
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Iona - Matthew the Man [11:54]



The Book of Kells |1992 | Verenigd Koninkrijk

2015: 251

Genomineerd door: Brunniepoo

198
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Arena - The Hanging Tree [7:09]



The Visitor |1998 | Verenigd Koninkrijk

2015: 107

Genomineerd door: Brunniepoo

Toen ik een jazzminnende vriend eens vroeg hoe hij in de jazz geraakte (immers toch een muzieksoort die door buitenstaanders vaak als vrij ondoorgrondelijk beschouwd wordt), vertelde hij dat hij eens in een café was waar iets jazzerigs gespeeld werd en dat hij het 'gewoon ontzettend relaxte muziek' vond. Vervang 'jazz' door prog, 'iets jazzerigs' door Arena en, helaas, ook dat café maar door iets huiselijkers (het zal de onvolprezen Kees Baars op Arrow wel weer geweest zijn). En om Arena nou alle credits voor mijn progliefde te geven, gaat wat ver, maar de bombastische, toegankelijke neoprog van Arena's eerste albums was op dat moment wel precies waar mijn behoefte lag, zo ervoer ik het toen althans. Oude liefde roest meestal niet, maar in het geval van Arena herken ik tegenwoordig bij veel van hun werk toch wel wat de wat kritischer luisteraars me toen ook al voorhielden: gekunstelde en voorspelbare composities, lelijke productie, etc. Een aantal van hun nummers, die wat meer als liedje gewoon deugen, zijn wel overeind gebleven. Power ballad The Hanging Tree is daar een prima voorbeeld van, al is die eerste plaats die het nummer in Kees Baars' symfolijst haalde in elk denkbaar tijdsgewricht wel wat overdreven. (Casartelli)

197
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
RanestRane - Sonno come Morte [7:07]



A Space Odyssey: Part Two |2015 | Italië

2015: ---

Genomineerd door: vigil

196
http://puu.sh/sEclb/576814893e.jpg
Opeth - Reverie/Harlequin Forest [11:39]



Ghost Reveries |2005 | Zweden

2015: 196

Genomineerd door: Misterfool

Ghost Reveries was één van de eerste albums waarmee ik mijn muzikale horizon op zestienjarige leeftijd echt verbreedde. Dit album bevatte grunts en dat was nieuw: voor mij en zeker ook voor mijn moeder die mocht meegenieten in een autorit die ik mij nog goed herinner (“en NOU ga ik je toch wat moois laten horen…”). Ja het was best mooi maar waarom die man nou zo moest grommen wist ze niet. Ikzelf wist het toen ook nog niet helemaal want Akerfeldt had een prachtige normale zangstem. Dit nummer was destijds nog wat anoniem en ik stoorde me aan het repetitieve einde. Tegenwoordig zie ik het als één van de vier klappers op het album waar Opeth een uitstekende balans vindt tussen hypnotiserende thema’s, rustpunten en bruut geweld. (freitzen)

195
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Karnivool - New Day [8:21]



Sound Awake |2009 | Australië

2015: ---

Genomineerd door: Finidi

Een band die wat mij betreft te weinig waardering krijgt in (het Noorden van) Nederland. Ik heb in 2014 een geweldig concert van deze band in de Oosterpoort mogen bijwonen.
Het trieste was echter dat het wel verplaatst was naar de Binnenzaal, vanwege het gebrek aan belangstelling. Toch knalden ze er een geweldig optreden uit, waarbij geen moment te merken was dat ze teleurgesteld waren dat ze hiervoor helemaal de reis vanuit Australië gemaakt hadden.

Ze sloten dat optreden af met dit heerlijke nummer. Dit komt van het oersterke album Sound Awake.
In dit nummer laten ze horen zowel sterk zijn in de meer ingetogen stukken, als in de hardere stukken. Want Ian Kenny kan erg krachtig zingen en de gitaren drums knallen op hun best in deze harde stukken, maar ook in de rustige stukken weet het de spanning en aandacht heel goed vast te houden.
Ook qua structuur, opbouw en tekst zit dit nummer gewoon erg goed in elkaar.

Een heerlijke afsluiter van een geweldig concert, waardoor ik het nummer nog meer ben gaan waarderen. Want goede herinneringen, maken een nummer soms nog wat fijner als het al is. (Bonk)

194
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Genesis - Can-Utility and the Coastliners [5:43]



Foxtrot |1972 | Verenigd Koninkrijk

2015: 128

Genomineerd door: echoes

Wat een prachtige mini suite over Knoet de Grote is dit nummer van Foxtrot toch, vaak ook onterecht ondergesneeuwd door de “grotere “ tracks op dat album, toch zit alles wat Genesis goed maakt in dit nummer.
Fraai intro, emotionele zang van Peter Gabriel en mooie instrumentale delen die nooit uit de bocht vliegen.
En wie nog twijfelde aan de drum capaciteit van Phil Collins moet dit nummer nog maar eens goed beluisteren. (Rudi S)

193
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Renaissance - A Song for All Seasons [10:55]



A Song for All Seasons |1978 | Verenigd Koninkrijk

2015: 232

Genomineerd door: Svendra

192
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Pain of Salvation - Iter Impius (Martigena, Son of Mars) (Obitus Diutinus) [6:21]



Be |2004 | Zweden

2015: ---

Genomineerd door: Bonk

Dit nummer komt van het uiterst fascinerende album BE, toch wel het Magnum Opus (om maar in de Latijnse titels te blijven) van deze band.
Misschien was het wel wat te pretentieus allemaal en het album is als geheel wellicht niet heel evenwichtig. Maar ze hebben het toch maar aangedurfd!
Een conceptalbum over God die de mensheid schept, want hij is toch wel wat eenzaam en voelt zich wat verloren. Daarnaast zou er een soort blauwdruk zijn in al het leven wat er is op Aarde, wat ons zou herinneren aan eerdere gebeurtenissen, maar er zou ook iets beslagen zijn in ons van wat er nog moet komen. Ook thema's als bevolkingsgroei en vele andere komen dan voorbij.

Bent u er nog? Je kan veel zeggen over Daniel Gildenlöw, maar niet dat hij niet zou nadenken. Wellicht wat te veel, maar het is wel ergens op gebaseerd.

Dat geeft een zeer afwisselend album met zeer veel verschillende stijlen en invloeden, waardoor het van klassiek tot metal gaat. Met prachtige en eerlijk is eerlijk, ook wel wat mindere stukken.
En dan vind ik dit het muzikale hoogtepunt. Een prachtige ballad, die begint met mooi pianospel en waar de indringende tekst aanvangt mer:

I woke up today
Expecting to find all that I sought
And climb the mountains of the life I bought
Finally I'm at the top of every hierarchy
Unfortunately there is no one left
But me

Gildenlöw laat even horen hoe goed hij kan zingen en hoe groot zijn bereik en kracht is. De hele fijne gitaarsolo ontbreekt ook niet. Van rustpunt tot uitbarsting, dus klassieke, maar wel hele goede opbouw.

Al met al maakt het BE tot een zeer bijzonder album. Voor menigeen over-the-top, maar ik heb toch wel diep respect wat ze met dit nummer en dit album hebben weten af te leveren. (Bonk)

191
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Phideaux - Snowtorch Part I [19:42]



Snowtorch |2011 | Verenigde Staten

2015: 214

Genomineerd door: Dieter

190
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Camel - Lunar Sea [9:07]



Moonmadness |1976 | Verenigd Koninkrijk

2015: 129

Genomineerd door: chevy93

Lunar Sea sluit het trio Mirage, Snow Goose, Moonmadness af. Het zou vervolgens vier albums duren, voordat ze met Nude weer op hoog niveau muziek gingen maken. Na ooit de twee voorgangers ontdekt te hebben (waarvan Mirage weergaloos is en The Snow Goose mij nog altijd slechts ten dele kan betoveren), wilde ik meer. Meer Camel, meer van dit soort harmonieuze, retestrak gespeelde prog. Al snel kom je dan uit bij Moonmadness, een album dat weinig tijd nodig heeft (het duurt nog geen 40 minuten) om veel te zeggen. Nou ja, zeggen… als je slotstuk van 9 minuten instrumentaal is, zeg je feitelijk vrij weinig. Eigenlijk zoals deze bespreking tot nu toe vrij weinig gezegd heeft.

Lunar Sea kenmerkt zich niet, zoals bv. Lady Fantasy, door een snerende gitaarsolo die je kilometers kippenvel geeft, maar juist door een golvende stroom aan artistieke hoogtepuntjes. Het rustieke toetsenwerk in het midden geeft wel een mooi muzikaal equivalent van een zee. Of dan toch, toch die gitaarsolo richting het einde. Nee, niet zo’n jankende gitaar, maar precies meegaand in die flow. Niet naar een orgastische climax toewerkend, maar juist langzaam wegebbend. Zoals de zee langzaam overgaat in de rivier die eerder op het album bezongen wordt. (chevy93)

189
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Different Light - In Love and War [10:07]



The Burden of Paradise |2016 | Tsjechië

2015: ---

Genomineerd door: musicborst

In Love and War van de cd "Burden of Paradise" is een nummer die net als de hele cd de luisteraar heen en weer in de muzikale tijd doet reizen. Bandjes van vandaag als Marillion, Pendragon en Riverside worden als raakvlakken met het grootste gemak ingeruild voor bandjes uit de jaren '70 als Supertramp, Kansas en Led Zeppelin. Dat lijkt een rommeltje maar pakt geweldig uit. De constante factor in de muziek waar piano- en gitaarsolo's elkaar in een vlot tempo afwisselen is het sfeertje. Welke van begin tot het eind als een warme deken de muziek toe dekt. En samen met de geweldige productie en persoonlijke teksten een album voor het leven. (musicborst)

188
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Amplifier - Interstellar [10:18]



The Octopus |2011 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: Finidi

187
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Premiata Forneria Marconi - Impressioni di Settembre [5:43]



Storia di un Minuto |1972 | Italië

2015: 242

Genomineerd door: uffing

De Italiaanse prog heb ik altijd heel speciaal gevonden. Met PFM's debuutalbum als één van de hoogtepunten. De impressie van september is één van allermooiste nummers die ik ken. De intens sfeervolle zang van Franco Mussida zorgt ervoor dat je je tussen de vallende bladeren in de herfst waant, terwijl de schitterende minimoog partij die als refrein dient telkens weer een storm ontketent. Ik heb hier al vaker een lans gebroken voor Storia Di Un Minuto waar dit nummer op staat, maar dat is een album wat bij iedere progliefhebber in de kast hoort te staan. Op de live registratie 'Live in Japan 2002' staat trouwens helemaal een weergaloze versie van dit nummer. (uffing)

186
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Eloy - End of an Odyssey [9:25]



Time to Turn |1982 | Duitsland

2015: 93

Genomineerd door: Casartelli

Het Time to Turn-album heeft nog een blauwe maandag in mijn toptien gestaan. Het was kennelijk ooit de bedoeling om hem samen met voorganger Planets als dubbel-elpee uit te brengen, maar begin jaren '80 was het tijdsgewricht daar niet zo naar. Achteraf moeten we er misschien maar blij mee zijn. End of an Odyssey is een en al synthesizer-extase. Toen ik anno 2005 het hele Eloy-repertoire tot mij nam (op een paar albums na die ik al had) en er daarna veel naar ging luisteren, vermoedde ik dat de verzadiging vrij snel op zou treden, omdat een en ander domweg te catchy was. Enfin, dat is dus (nog) niet gebeurd. (Casartelli)

185
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Van Der Graaf Generator - Refugees [6:22]



The Least We Can Do Is Wave to Each Other |1970 | Verenigd Koninkrijk

2015: 204

Genomineerd door: ranboy

Met een intro als een slaapliedje starten en dan Hammill’s zoetste vocalen ooit binnen laten zweven is nog eens een manier om een liedje te starten.
Die cello en fluitjes ben ik nog eeuwig dankbaar.
In de “west” sectie zet Hammill al weer iets aan en de muziek er onder is toch wonderschoon.
Het einde met koortje is tranen trekkend mooi, zoals ik al op de albumpagina liet weten een van de mooiste van deze geweldige band. (Rudi S)

184
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Porcupine Tree - The Start Of Something Beautiful [7:40]



Deadwing |2005 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: El Stepperiño

183
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Sound of Contact - Möbius Slip [19:36]



Dimensionaut |2013 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

182
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Twelfth Night - We Are Sane [10:27]



Fact and Fiction |1982 | Verenigd Koninkrijk

2015: 220

Genomineerd door: Casartelli

Eén van de nummers van Twelfth Night waar de sterke persoonlijkheid van Geoff Mann het beste naar voren komt, net als in Sequences. Vooral live (Live and Let Live) is dat goed te horen, dat is ook de versie die ik het liefste hoor. Twelfth Night is niet de meest toegankelijke band, maar als je er moeite voor doet komt de energie en passie pas goed door, soms tegen het agressieve aan. Een gewaardeerde mede Twelfth Night fan (Ozric Spacefolk) heeft de muziek van hen ergens acquired taste genoemd, en dat klopt wel, denk ik. Dan is het mooi te zien dat hun nummers hun plaats hebben gevonden in deze toplijst (Jester)