Had hem per ongeluk in het Album vd Week gezet, dus hier komt die alsnog:

Ik ga de rest van mijn top 10 in 1x er doorheen beuken! Waarom? 1. Dat vind ik leuk 2. Ik ben het enthousiaste type, en 3. Omdat het kan!

8. Epidemic - 4 Dimensions on a Paper
Epidemic heeft al meerdere styles gebruikt op hun albums binnen het Hip Hop genre. Nooit echt zonder succes, ondanks dat ik dit een van hun mindere albums vind heeft die een spot in mijn top 10. Lekker jazzy en boombapish zoals we gewend zijn...

7. Snowgoons - Goon Bap
Minder geforceerd dan op vorige albums, minder aanwezig qua bombastisch klinkende beats... het is meer zo dat the 90s are back met sommige joints op deze zeer aardige plaat. Een vaste skip voor Pete omdat er een soort van Trappy beat langs komt met imho zwakkere broeders erop. Ik vind dit een heerlijk album!

6. Beneficence - Basement Chemistry
Dingen van Ill Adrenaline stonden zeker in de eerste helft en midden jaren '10 garant voor dopeness. Deze plaat van Beneficence is er geen uitzondering op. Het is gewoon gelikt op een positieve manier, ik vind het wel smooth hardcore. Gewoon coppen of checken als je het niet meer weet.

5. D.I.T.C. - Sessions
Beetje onwennig was ik in het begin met deze plaat, veel moderner klinkende producties was niet wat ik in mijn hoofd had bij DITC... Zeker niet aangezien ik rond 2016/2017 een beetje terugkwam op het veelvuldig luisteren en ontdekken van Hip Hop (dit verhaal is al uitgebreid gedaan tho). Ik heb hem een paar maanden geleden weer eens gechecked en moest zeggen dat ik het wel een heel fijn album vind... De modernere producties lijken vooral O.C. op het lijf geschreven, die ik ook erg sterk vind op de openingstrack. Helaas is dit slechts een digitale release, maar die horen er sinds de jaren 10 toch ook echt bij. Dit album is dusdanig sterk dat ik hem wel moest noemen...

4. Ras Kass - Intellectual Property: SOI2
Ras Kass heeft altijd al een slecht oor gehad voor producties, net als andere favorieten van me (Canibus, Chino XL en Ruste Juxx bij tijd en wijlen), Dit album is daar een beetje een uitzondering op, oorspronkelijk bedoeld als SOI2, waar eigenlijk een crowdfunding voor was opgestart en waarmee hij zijn fans een poets bakte zou je kunnen zeggen (zelfde geldt voor Canibus met het RTJinfinity-project). Kill the Messenger was een tijdje zijn moniker op Twitter... Het is een verschrikkelijke man lijkt me, interactie met fans alleen als het poeslief gaat van hun kant en anders krijg je de wind van voren (zo was het toen, ik volg hem niet meer). In ieder geval de track met RZA op de hook is een persoonlijke favoriet. Semi-standaard productie erop, maar oh wat klinkt dat "what's up" van RZA toch dope! Ras Kass en Canibus gaan binnenkort samen een release droppen (zonder dat ze samen hebben opgenomen of er toestemming voor geven als ik het goed heb) met het nieuwe album van The Four Horsemen. Ik kan persoonlijk niet wachten als rechtgeaard Canibus-fan en Ras Kass kan een aardig verseje spitten. Trouwens zijn plaat White ChristMESS is afschuwelijk polariserend imho. Alsof ze dat nog niet genoeg hebben in de VS, maar politiek mag niet. In ieder geval, absoluut een aanbeveler deze plaat.

3. Truth - From Ashes to Kingdome
Gewoon een knaldope, relaxede en betaalbare (nog steeds) underground Boom Bap-plaat. Met een geluid how it's supposed 2 be naar mijn mening. Dope guestverses, producties zijn ronduit goed... Voor de mensen die niet een hele plaat naar Boom Bap kunnen luisteren is deze plaat ook een afrader btw. Heb gelukkig beide Truth albums op CD (en had ze op LP, maar verkocht jwz). Safe investering als je op zoek bent naar een leuke Boom Bap-plaat!

2. Psycho LES - Dank God, Vol. 1
Zoals jullie weten ben ik een 'Dope Addict' en deze plaat heeft geweldige productie van de Beatnuts legende en ook nog behoorlijk goede guestverses. Probeer dit album al een tijdje aan te schaffen, maar het is niet te vinden... Helaas... Een dag zal het lukken, al was het alleen maar om die dope joint met Kool Keith op vol volume door Uden heen te blazen. Psycho Les is trouwens echt raar... Heb hem wel eens in mijn DM's gehad op Twitter en het is wel lachen met hem, maar een tikkeltje vreemd...

1. Dillon & Paten Locke ‎– Food Chain
Dikheid, slept on as can be en sowieso was Paten Locke mad underrated. Rest in Peace beste man. In 2019 verloor Paten Locke het gevecht tegen kanker. Deze plaat is het voor mij helemaal, maar ik kan me voorstellen dat het een acquired taste is. Deze track alleen al moet genoeg zijn om #1 te zijn voor mij: Dillon & Paten Locke - Rap Safari, maar ik ben een sucker voor snelle tracks en zeker als Phill Most Chill erop mee doet. Sowieso duik in de discografie van Paten Locke een van de realste gasten in Hip Hop die ik ooit semi gesproken heb. DJ/MC/Producer, hij deed het allemaal.

8. Elucid - Save Yourself

Terwijl iedereen lijkt weg te lopen met Billy Woods, wat ik zeker snap, lijkt Elucid nog te vaak niet de credits te krijgen die hij verdient. Dope producer en een beest op de mic.

7. Beneficence - Basement Chemistry

Een artiest die ondanks de vele high profile guests onder de radar blijft vliegen (niet bij Piet). Smooth Hardcore is ook hier een favoriet, maar deze met Masta Ace is één van mijn ultieme zomer tracks. Zijn nieuwe album gaat elk moment droppen, ik kan niet wachten.

En wat staat er wel in:

10. Noname - Telefone
Eersteling van Noname. Rommelig, creatief, maar vooral mooi. I love her.

9. Ukendt Kunstner - Den Anden Side
Straffe Deense hiphop/R&B. Erg lastig om te bemachtigen, maar de mannen hielpen me een handje. Geef het een kans, het is echt erg tof!

6. A Tribe Called Quest - We Got It from Here... Thank You 4 Your Service
Beste andere artiesten, letten we even op? Dit is hoe je een comeback album in elkaar draait. En dat terwijl de grandioze Phife Dawg nog kwam te overlijden tijdens de opnames van dit album, maar laat het maar een Q-tip over om het eerbetoon geweldig te maken.

7. RSPC - Le Cafard
Kom ik weer aan hoor, met mijn vers ontdekte Turkse HipHop. Roadside.Picnic (of RSPC) bestaat o.a. uit Ağaçkakan, die ik in de 2017 lijst ook vrij hoog had zitten. De industrial elementen van deze platen spreken mij erg aan, er zit iets indringends achter.

8. Noname - Telefone
Zoals shaadiq haynes ook al eerder hier zei: Enigszins wat afgeknapt op Noname door haar ongelukkige uitingen op social media, maar ze maakte toch erg fijne, poëtische hiphop. Lekker mixtapeje dit.

9. Kate Tempest - Let Them Eat Chaos
Niet het doorsnee hiphop album, meer een beat poet. Een verzameling genuanceerde, verhalende teksten met een experimentele doch nergens te gekke sound. Tempest doet lekker haar eigen ding en dat klinkt goed.

10. Injury Reserve - Floss
Frisse sound, stevige bite, deze heren hebben zich wel bij mij in de kijker weten te spelen met deze mixtape R.I.P. Stepa J. Groggs, 32 jaar mocht hij maar worden.

Yes, Food Chain! Mooi dat je deze uitlicht, totaal ondergesneeuwd album (net zoals zijn voorganger). Ik heb dit album letterlijk afgelopen week nog toegevoegd op MuMe. Spoiler; deze staat ook in mijn top-10

8. Elzhi - Lead Poison
Een van de fijnste MC's. Geen bullshit, altijd kwaliteit. Toffe producties, nog betere raps. Was wat somber deze plaat over het algemeen, maar toch word ik blij van tracks als Hello!

7. NxWorries (Anderson .Paak & Knxwledge) - Yes Lawd!
Het jaar waarin Anderson .Paak voor mij doorbrak. Deze funky en soulvolle Stones Throw release sneeuwde onder bij zijn soloalbum Malibu, maar was ook erg tof. Toffe smooth eigen stijl van Paak en ik houd ook wel van de knutselstijl van Knxwledge.

Zie veel voor mij onbekende albums op de 2016 lijstjes... Van ForWhomThePeteTolls zijn top 10 geen enkel album een keer geluisterd, maar die van Beneficence en Dillon & Paten Locke zijn alvast voltreffers

Deze 10 hebben mijn lijstje niet weten te halen, maar zijn het benoemen (in willekeurige orde) en beluisteren zeker waard:

Onry Ozzborn - Duo
Vince Staples - Prima Donna
ScHoolboy Q - Blank Face LP
Danny Brown - Atrocity Exhibition
Oddisee - Alwasta
Westside Gunn - Flygod
Chance the Rapper - Coloring Book
Ryu - Tanks for the Memories
Kendrick Lamar - untitled unmastered.
YG - Still Brazy

reeds genoemd, maar toch in mijn top 10

8. RSPC - Le Cafard
Roadside Picnic, de Franse kakkerlak…. Laat je niet bedotten, dit is zeer donkere bijna industriële Turkse hiphop. Klinkt geweldig!

7. Epidemic - 4 Dimensions On A Paper
Bijna oldschool, deze fijne mellow duoplaat van Hex en Tek. HexOne is een zeer sterke MC met een fantastische flow en dito stemgeluid. En de beats van Tek-Nition blijven daar niet bij achter. Een warm bad!

Oddisee album langs me heen gegaan. Ryu eigenlijk ook, vond ik altijd behoorlijk mad met SOB.

2016:

1. Kendrick Lamar - Untitled Unmastered
2. Ka - Honor Killed the Samurai
3. Khary - Intern Aquarium
4. A Tribe Called Quest - We Got It from Here... Thank You 4 Your Service
5. Noname - Telefone
6. Danny Brown - Atrocity Exhibition
7. Ivan Ave - Helping Hands
8. Open Mike Eagle & Paul White - Hella Personal Film Festival
9. Mick Jenkins - The Healing Component
10. Aesop Rock - The Impossible Kid

Ook erg genoten van NxWorries en Paak.'s Malibu, maar te weinig hh imo...

1. ScHoolboy Q - Blank Face LP
2. Kanye West - The Life of Pablo
3. Run the Jewels - Run the Jewels 3
4. Danny Brown - Atrocity Exhibition
5. Kendrick Lamar - untitled unmastered.
6. A Tribe Called Quest - We Got It from Here... Thank You 4 Your Service
7. Chance the Rapper - Coloring Book
8. Denzel Curry - Imperial
9. Mac Miller - The Divine Feminine
10. Westside Gunn - Hitler Wears Hermes 4

Ik zag dat ik ATCQ was vergeten JayM, die vervang ik voor Paak want meer hiphop

Iets vervangen door ATCQ juich ik altijd toe

10. Kendrick Lamar - untitled unmastered.
Dat een 'tussendoortje' van Kendrick al top-10 materiaal is, is eigenlijk al knap genoeg. Het is niet geheel samenhangend, maar stuk voor stuks zijn het sterke tracks.

9. Atmosphere - Fishing Blues
Het is allicht niet het sterkste album van deze heren, maar dat is natuurlijk ook een hoge lat. Ben recentelijk de albums post-'When life gives you lemons..' weer een nieuwe kans gaan geven, nadat hun 2020 album in de smaak viel. Moet toch zeggen dat dit wederom een erg fijn album is.

8. Dillon & Paten Locke - Food Chain
Had deze plaat recentelijk toegevoegd op MuMe omdat ik al aan zag komen dat dit album in mijn top-10 zou komen. Dillon is een fijne rapper om naar te luisteren, en vormt een sterk duo met Paten Locke. ForWhomThePeteTolls, ik kom er net achter dat ze ook een 'companion EP' met dit album hebben uitgebracht, ken jij deze al? Ik ga die binnenkort nog wel eens checken.

7. Blu & Nottz - Titans in the Flesh
Nadat Blu hiphop's grote belofte leek te zijn na zijn klassieker met Exile in 2007, kon hij dat niet geheel waarmaken en kwam hij met aardig wat middelmatig materiaal. Toch ben ik blij dat ik dit EPtje wel eens heb opgezet - Nottz harde, soms episch klinkende producties zijn perfect voor Blu om zijn ding op te doen.

6. L'Orange & Mr. Lif - The Life & Death of Scenery
Mr. Lif is altijd een sterke verhalenverteller geweest; en zijn manier van rappen heeft mij altijd aangestaan. Op dit EPtje wordt hij ook nog eens ondersteund door lekkere, gevarieerde producties van L'Orange.

Zegt me niet direct iets maar Paten Locke spul is lastig te traceren deze dagen, zeker sinds zijn overlijden...

6. Apollo Brown & Skyzoo - The Easy Truth

Op het moment dat mijn interesse in Apollo Brown aardig was afgenomen, verschijnt deze supersterke samenwerking met Skyzoo en ben ik weer om. En wat is Nodding Off een mooie afsluiter.

5. Aesop Rock - The Impossible Kid

Is dit Aesop's beste? Misschien wel, maar Dorks is voor mij sowieso één van zijn beste tracks. Die eerste verse!! Check ook zeker deze bonustrack met Open Mike en Sandman.

Een top 10 lukt me dit jaar wederom niet. Een echte uitschieter kon ik in mijn lijstje ook niet vinden, dit is wel een heel degelijk groepje albums:

1. Young Thug - No, My Name Is JEFFERY
2. Meyhem Lauren - Piatto D'Oro
3. Westside Gunn - Hitler Wears Hermes 4
4. Death Grips - Bottomless Pit
5. Invisibl Skratch Piklz - The 13th Floor
6. A Tribe Called Quest - We Got It from Here... Thank You 4 Your Service

We belanden nu bij de heel sterke 2016 albums

6. Joe Hawley - Joe Hawley
Elektronisch, zeer humoristisch, psychedelisch poppy, maar toch hiphop. Unieke artiest, die Joe Hawley.

5. Denzel Curry - Imperial
Indringende rapper is Denzel toch. Hij vuurt zijn zeer gevarieerde flows op je af, no escape. En de composities en producties zijn top met een prominente rol voor RONNYJLI$TENUP.

5. Danny Brown - Atrocity Exhibition
Dit is Danny Brown die alle registers opentrekt, alsof ie nog veel te bewijzen te heeft. Het een energievol, duister album, en ijzersterk.

4. Kweku Collins - Nat Love
Heerlijk loom, zomers album. Kweku combineert rap en zang op een vloeiende manier (beetje a la Pigeon John). Het is allemaal wat soft, soms neigt het wat naar het melancholische, maar in de positieve zin van het woord.

3. Deca - The Ocean
Daar is ie weer! Beetje voorspelbaar om Deca weer in mijn top-10 op te nemen, maar hij is gewoon een enorm sterke MC en lyricist. Hij is een goed verstaanbare versie van Aesop Rock (wiens The Impossible Kid ik nog moet checken overigens!), met ditto woordenschat.

2. Run the Jewels - Run the Jewels 3
Ja ja, rap heavy weights RTJ op plek nummer 2. Ik zag tot mijn schaamte dat ik RTJ4 niet eens in mijn 2020 lijstje had genoemd (vergeten). De verrassing was er bij RTJ3 een beetje van af, maar wat een combinatie blijft dit duo toch.

1. A Tribe Called Quest - We Got It from Here... Thank You 4 Your Service
Ik denk dat veel mensen met veel belangstelling hier naar uit keken, maar ook enigszins hun hart vasthielden. Hoeveel oude rotten lukt het nou om na een stilte van 18 jaar met een echt goede comeback te komen? Nou, ATCQ lukt het gewoon. Vernieuwend en eigendraads maar toch herkenbaar, bijna twee decennia na hun vorige album, maar relevant. Geweldig.

6. ScHoolboy Q - Blank Face LP
Totaal onverwacht vond ik dit een gruwelijk harde plaat. Vind op een enkele featuring na ScHoolboy nooit boeiend en live vond ik het echt verschrikkelijk, maar dit album blijft knallen. Heerlijke Westcoast bangers.

5. Skyzoo & Apollo Brown - The Easy Truth
Eindelijk Skyzoo op een album met alleen topproducties. Toffe MC en Apollo Brown is weer in topvorm op deze. Die track met de Griselda gasten komt hier heel vaak voorbij nog.

10. Kempi & Alchemist - Rap N Glorie
Dit is eigenlijk een EP, maar ik heb deze destijds dusdanig veel geluisterd dat deze het vermelden waard is. De beats van Alchemist lijken het beste in Kempi naar boven te halen. Kempi is een zeer bekwame rapper die met veel verschillende beats en stijlen uit de weg kan, maar voor mij had hij tot deze EP nooit een topproject afgeleverd. Ik Wil Nikes met een geweldige gastbijdrage van Willem is een mijn favoriete Kempi nummers.

9. Kanye West - The Life of Pablo
Vage cover, vaag album en nog vage Kanye die het album bleef bewerken. Geen klassieker als MBDTF, maar wel een heel leuk Kanye album met een paar tracks die echt top zijn.

8. Danny Brown - Atrocity Exhibition
Danny Brown lijkt gedurende zijn cariere een groei door te maken en steeds betere albums af te leveren. Danny is natuurlijk een extreem getalenteerde rapper, maar eerdere albums klonken voor mij niet echt als een mooi geheel. Bij Altrocity Exhibition is dat wel het geval en 3 jaar later werd het nog beter op de (IMO) classic uknowhatimsayin¿.

7. Nosa - Novi
Het solodebuut van Nosa geheel geproduceerd door Nikes. Een volwassen hiphop album met een oldschool sound, waar eigenlijk niets op aan te merken is.

6. James x Soulution - Eerstelingen
Als lid van Bla Bla en Fakkelbrigade was James al jaren een onderdeel van de Zwolse hiphop scene, maar net als Nosa kwam hij pas in 2016 met zijn eerste solo project. Een goede zaak want op de soulvolle beats van Soulution komt James goed tot zijn recht.

Niet echt tijd gehad om 2016 opnieuw in te duiken de afgelopen week, maar ik zal de komende weken een paar van de mij onbekende platen die hier langskomen eens opzetten. Het was in ieder geval een erg sterk jaar.

HM:
BK - Castelos & Ruínas
clipping. - Splendor & Misery
Coin Locker Kid - The Salmon of Doubt
Dabbla - Year of the Monkey
Dälek - Asphalt for Eden
Denzel Curry - Imperial
Injury Reserve - Floss
JPEGMAFIA - Black Ben Carson
Ka - Honor Killed the Samurai
Little Simz - Stillness in Wonderland
Run the Jewels - Run the Jewels 3
Uyama Hiroto - Freeform Jazz

EPs:
01. Sammus - Infusion
02. Aesop Rock & Homeboy Sandman - Lice Two: Still Buggin'
03. Ayesha Erotica - Cumshot
04. clipping. - Wriggle
05. MIKE - Jungle Boy

4. Sammus - Pieces in Space
En natuurlijk nog een femc in de lijst. Wat een rapper is deze vrouw! Zelfgeproduceerd, ook nog. Komend vanuit de nerdcore hoek laat ze zich hier vooral strijdbaar horen, met sterke songs! Jammer dat het na deze stil werd rond Enongo Kasongo.

3. Danny Brown - Atrocity Exhibition
Danny is een beest, kameleontisch met vaardige tong. Dit is mijn favoriet van hem.

Tja dan maak ik hem maar af ook:

2. Edward Scissortongue + Lamplighter - Tell Them It's Winter
Dit is een heerlijke plaat! Laid back, donker, minimaal en tekstueel scherp, de heren zijn erg in vorm.

1. A Tribe Called Quest - We got it from Here... Thank You 4 Your service
Wat.een.comeback!! Een nieuw geluid wat toch erg des Tribes is. We kunnen dromen over wat we mogelijk hebben moeten missen in de tussenliggende jaren - die moesten er zijn om tot deze gebalde vuist te komen. Met kop en snikkel boven de rest. Enneh… Phife wordt nog immer gemist

4. Run The Jewels - Run The Jewels 3
Gouden combi El-P en Killer Mike. Net niet zo goed als deel 2, maar erg tof weer. RTJ brengt altijd de activist, die ik helemaal niet ben, bij me naar boven. Als ik in m'n tienerjaren had gezeten en dit kwam uit, was ik er helemaal idolaat van waarschijnlijk.

3. Ka - Honor Killed The Samurai
Nog al zo'n artiest die in de jaren 10 constant toffe producten afleverde. Onderkoeld en tegelijkertijd zo meeslepend, kan echt naar Ka blijven luisteren, liefst 's avonds.

Bij elk jaarlijstje is het altijd weer een afweging tussen welke albums ik kwalitatief het best vind en welke ik het meest gedraaid heb, wat niet altijd dezelfde albums zijn. Blijft lastig die lijstjes...

10. Apollo Brown & Skyzoo - The Easy Truth
De welbekende Apollo Brown formule met de altijd fijne Skyzoo. Deze combo kon eigenlijk niet mis gaan en deze track staat al jaren op mijn Spotify playlist zonder te vervelen.

9. Ab-Soul - DWTW
Had dit album op meer lijstjes verwacht, maar lijkt in dit topic toch niet erg populair te zijn. Het is een wat vaag, duister, maar toch vrij toegankelijk album waar je na meerdere luisterbeurten steeds meer mooie dingen in ontdekt. Hoogtepunt.

8. Elucid - Save Yourself
Cosigning JayM, E L U C I D verdient meer credits en helemaal na dit solo project.

7. Kendrick Lamar - untitled unmastered.
Zelfs de leftovers zijn beter dan menig album. King Kendrick was deze jaren niet te stoppen. De jazz instrumental op Untitled 05 is om van te smullen.

6. Ka - Honor Killed the Samurai
Een van de albums die ik niet hoger kan zetten omdat ik het gewoonweg te weinig geluisterd heb. Pas sinds het begin van dit topic de discografie van Ka ingedoken en voornamelijk zijn laatste twee projecten hebben op repeat gestaan. Dit album zal ongetwijfeld in de loop van tijd hoger op dit lijstje staan na een aantal meer spins, want kwalitatief is dit weer top notch. De instrumental op Just is betoverend.

Dit klinkt stukken beter dan de naam deed vermoeden.

dus dank voor het vertrouwen

2. A Tribe Called Quest - We Got It From Here...Thank You 4 Your Service
Niets meer toe te voegen aan de lovende woorden die anderen in dit topic al hebben gebruikt over deze plaat. Gruwelijke comeback en afscheidsplaat tegelijk.

1. Anderson .Paak - Malibu
Grootste ontdekking van het jaar, met schitterende mix van soul/r&b en hiphop. Wat een soul in z'n stem en muziek...live ook echt ongekend goed. Drummen, rappen, zingen, dansen, multitalent on stage ook.

Mochten de wijze heren besluiten dat Paak niet hiphop genoeg is, kies ik met alle plezier een nieuwe nummer 10 en schuift alles een plaatsje op. Geen probleem, al zag ik dat het op MuMe ook als hiphop wordt ingedeeld.

ik heb Paak niet opgesteld omdat ie voor mij niet hiphop genoeg is. 'en Joe Hawley wel???' ja Joe Hawley wel.
arbitrair hoor. en Paak lijkt me daardoor wel voldoende gestraft