Toch vooral gekocht voor het openingsnummer, dat ik een van de betere Chic-composities vind.
'Inside Out' werd nog een klein hitje maar haalde het niet bij de voorgangers. Bij de laatste 4 numers 'kant 2', heb ik werkelijk geen idee meer van wat het is. Niet bijzonder in elk geval.

Ohio Players is '70s - funk, die in Nederland als 'one hit wonder' geldt; 'Fire' was de internationale hit van het gelijknamige album.
Van deze was Love Rollercoaster de single maar werd voor zover ik weet in Nederland niet uitgebracht. Fopp is mooie zware funk. Sweet Sticky Thing is mijn favoriet, heel relaxed en Jazzy.

Merkwaardig werkje dat mij met veel overtuigingskracht werd verkocht bij een concert van Alaska in Winter als ´bijna op - het zijn de laatste´. Je weet t nooit natuurlijk met aangeprezen collectorstatus, maar het gegeven dat hier Brandon Bethancourt, Zach Condon en Heather Trost van resp. Alaska in Winter, Beirut en A Hawk and a Hacksaw meedoen is natuurlijk al speciaal.

Slecht geprint en afgesneden hoesje, lijkt op huisvlijt, en mijn CD speler speelt track 1 niet af, maar toch is dit nog wel een aardig plaatje. Verwacht niet teveel folk à la Beirut, maar meer postrockerige electronica. Aldus ook meer passend bij (als voorloper van met name) Alaska in Winter.

Ik was er al een paar keer aan begonnen zonder het einde te halen. Vandaag bij t joggen op mn gemak bijna tweemaal helemaal gehoord, en nu weet ik t zeker: dit is t niet voor mij.
Instrumentaal is het allemaal nog goed te doen, al dwaalt mijn aandacht ook wel af en ik krijg bij de sax op enkele punten associaties met pauze-muziek à la Fausto Papetti. Ritmisch vind ik het bij veel stukken aan de logge kant, ook bij de meer experimentele stukken aan het einde. Dat maakt al met al dat ik de meer melancholische stukken (tracks 3 en 6) nog het aardigst vind. Inderdaad wat kitscherig/popi (refererend aan eerdere commentaren van pretfrit en we tigers), maar ik zit daar niet zo mee. Toch zit daar ook bij mijwel een grens aan: bij The Silence of a Candle was ik de eerste keer toch even bang dat Lionel Richie zou invallen (´Hello´)

Ik kreeg al twee keer een pm met vragen over dit album, en zag dat ik hier nog niets had geplaatst.

Wel:
Orion is Belgisch, maar de muziek is pure internationale folk. Meest Iers, maar ook Bretons en op deze CD staat zelfs een hora (is mijn favoriete track).

Bijzonder is dat ik de eigen composities van Orion soms beter vind dan menig oorspronkelijke traditional, en dit is de enige folkgroep waarbij ik dat heb. Dan reken ik de Pogues even niet mee, maar dat is toch op zijn minst ook crossover folk/punkrock.

The Road to Ballyheigue is zo´n voorbeeld. Klinkt globaal als alle traditionele folk, maar de melodie is daar op de een of andere wijze ´te alternatief´ voor. Toen ik dit voor het eerst hoorde was ik helemaal overdonderd.

Stuwende kracht is, van de tracks die ik het mooist vind, Raquel Gigot, de accordeoniste. Is een van de weinige personen op deze wereld waar ik daadwerkelijk idolaat van ben. Weinig in de publiciteit, CDs zijn zelfs in Belgie slecht verkrijgbaar en aan websites en PR doet ze ook niets of nauwelijks, maar ze is over de hele wereld gekend onder de collega-spelers. Met trillende benen ooit een handtekening van gekregen op het folkfestival Peer 1992.

Schitterende folkplaat waar ik al weg van was toen ik titel en hoes zag. Wie de tragische geschiedenis kent van het eiland St Kilda en zijn inwoners kan vast wel meevoelen wat ik dacht toen ik deze LPhoes voor het eerst zag: dit MOET toch haast wel een goede plaat zijn.

Ik ontdekte dit na de Chieftains, grootmeesters in het genre, die veel sterker en strakker spelen. Maar Ossian heeft zo zijn eigen kracht; is minder klassiek, heeft zijn eigen puurheid. Vooral het derde stuk is van een nauwelijks te beschrijven schoonheid; met harp als basis spelen de andere instrumenten er losjes, bijna smekend, omheen. Niet alle nummers hebben deze magie, maar die puurheid is overal. Breekbaar gezongen liedjes, fraaie instrumentals en vlotte vrolijke reels (eerste en laatste nummer).

Sinds de eerste keer beluisteren (destijds van de platenbibliotheek) heb ik dit album nog nooit ergens te koop aangetroffen. Ik houd me aanbevolen voor tips.