De doorstroming van nieuwe bands die zich vanuit Manchester aanmelden blijft onvermoeibaar groot. De meest recente is dit viertal Florentenes. Ze hebben dankbaar meegelift via support-gigs bij The Wombats, The Kairos & The Clause. Maar die bands zijn ze al voorbij want songmateriaal en intensiteit hebben op deze EP een veel hoger nivo aangetipt.
Na 2 eerdere EP’s vol met goed bedoelde vingeroefeningen, zijn hier nu 6 songs met eigen smoel en meerdere singelwaardige tracks. Rauw en energiek zijn de passende kernmerken. Maar waar dat voorheen nog als een muzikale modderbrei aanhoorde komt er nu een verfijnende laag bij met gitaarriffs die blijven hangen en voldoende melodiën die gecontroleerd toewerken naar de uitbarstingen vol agressie.
Beste voorbeelden daarvan zijn Undiscovered Colours & A Step in the Right Direction. Die laatste songtitel is opvallend passend voor de hele EP. Florentenes is the Bandnaam om in de gaten te houden, want de fase van supportact waarbij nog even naar de bar gelopen kan worden is met deze super geslaagde EP voorbij.

1ste draaibeurt van Album #3 zit erop!! En algemeen gevoel is: Wie zou dit jaar deze explosie van creativiteit nog kunnen evenaren. Dat gaan we nog beleven, maar album van het jaar competitie is nu echt geopend. Vanaf opener [In ár gCroíthe Go Deo] naar sluiter [nabokov] is het een trip.
De kern lijken de herhalende teksten van Grian, die hebben in compi met de rifs een puur hallucinerende effect, terwijl ik de eerste ben die dat zou willen afdoen als eenvoudig effectbejag.
Niet bij de Fontijnen, want hele waterbassins van intensiteit druipen van de muren.