Goed.. waarom heb ik deze inmiddels nog maar op 3,5 staan. Voor een groot deel ligt het niet aan de plaat maar aan mezelf. Ik ben voor mezelf na gaan denken welke platen me nou echt iets deden, en welke platen ik gewoon leuk vond en erg veel luisterde, en hoe ik dat in mijn beoordeling mee wil nemen... Dit is een plaat uit de 2e categorie, erg leuk om te luisteren, en zet em ook best vaak op, maar het mist net dat 'íets' waardoor ik echt denk 'ja dat is een hoge score', en ik ben daar de laatste tijd in mijn beoordeling meer rekening mee gaan houden, dus dat is de hoofdreden dat ie omlaag is gegaan.

Het klinkt me daarvoor met wat weinig bijzonder, een beetje standaardgeluidje, maar wel erg goed uitgevoerd. Een fijne bas in veel van de nummers, Surfing the Warm Industry en Melpomene bijvoorbeeld, waarin een lekker actieve bassist duidelijk zijn sporen nalaat.

Verder is Rocket Brothers een geweldig nummer natuurlijk, die fijne gitaar die daarin zit, en de nog mooiere videoclip erbij maken het echt geweldig. Maar de laatste tijd heb ik ook na een nummer of 7-8 wel genoeg van deze plaat, het lijkt net iets teveel op elkaar.

Erg leuk om af en toe te draaien dus, maar niet meer het enorm goede wat ik het ooit wel vond.

Weinig commentaar nodig. Prachtige cd die me rechtstreeks naar het midden-oosten stuurt, met alle mooie muziek die daar gemaakt wordt.

Kalhor speelt Kamancheh, een staande soort viool, die een beetje warmer geluid heeft dan een viool, en alom aanwezig is in veel stukken.
Verder wordt er 2 soorten Baglama gespeeld, zo'n langwerpige soort gitaar, die ook een geluid produceert wat ik erg mooi vind.

Met zijn drieen spelen ze improvisaties vanuit de perzische en turkse muziek, met een heel levendige soort vrijheid door de nummers. Heel erg mooi

Een duo-plaat met 2 saxofonisten, dat vraagt gewoon om een vergelijking met de plaat Colin Stetson & Mats Gustafsson - Stones... helemaal aangezien de lineup voor de helft hetzelfde is. Dat wil echter niet zeggen dat er geen verschillen zijn.

Zo speelt Vandermark wat hogere blazers dan Stetson, geen baritonsax, maar tenorsax en (bas)klarinet, dit geeft een wat dynamischer gevoel over de hele plaat. Hier klinken vooral de rustige passages wat fijner. De zwaardere, volgeblazen stukken klinken toch af en toe wel een beetje alsof ze op de automatische piloot zijn. Nog steeds erg goed, maar dat is misschien het effect van dat deze heren elklaar toch al een stukje langer kennen (of in ieder geval langer samenspelen).

De rustige stukken zijn wel zeer sterk, Ripolin vind ik een geweldig ummer, vol sfeer en dynamiek. Bij elkaar duseen erg fijne plaat, die ik aan kan raden aan fans van bovengenoemde plaat.

Kom op mensen... ga dit draaien.. het verdient meer dan de 2 users die nu de tijd hebben genomen het te luisteren en te bestemmen..

Zeker na beluistering van het eerste nummer denk ik... als dit nummer ergens in de oor zou staan of bij DWDD langs zou komen zou dit hele album bovenaan de rotatielijst staan.. het is vrolijk, pakkend, goed, en heeft tegelijkertijd een laagje dat het onderscheidt van de meute...

De rest van de nummers zijn soms net zo vrolijk en toegankelijk, maar ook af en toe wel iets minder, maar overal even pakkend... echt geweldig zeg..