Het verbaasde me laatst toen ik zag dat ik niks hier had staan aangezien ik het wel erg vaak luister..

Vroeger was ik regelmatig op zoek naar allerlei toplijstjes.. (nu ioets minder).. en ik zag in 2002-toplijstjes dit album vaak boven mijn persoonlijke favoriet Turn on the Bright Lights staan... Ik heb het toen een keer geprobeerd... maar vond er eigenlijk niet zoveel aan...

Hoe het precies veranderd is weet ik niet... maar nu zit ik er helemaal in.. Wat bovendien me verbaast is dat de nummers die ik eerst slecht vond er nu bovenuit steken (en het openingsnummer)...

Er zit zoveel in wat op het eerste gehoor een simpel meezingertje is, maar waar echt wel veel meer inzit... maar meeschreeuwen gaat nog steeds... Voornamelijk op poppy nummers als War on War of Heavy Metal Drummer..

Dat zijn wel de nummers die het eerst aanspreken... maar mijn favoriete stuk is nu het eind... Pot Kettle Black is lekker rockend, met toch wel een beetje apart tintje eraan... Reservations is de dromer die het album mooi afsluit... het nummer ertussen is echt nog veel mooier... een nummer dat alle kanten opgaat, van een stem-gedomineerd begin naar een stuk dat door de piano word voortgetrokken.. en aan het eind die geweldige bak herrie die toch nog wel meevalt...

Ik kwam er bovendien laatst achter dat degene die hier cello speelt (o.a. op Jesus Etc.) niemand anders is dan de cellist van het Peter Brotzmann Chicago Tentet... die ook zelf een mooie versie van het nummer heeft.. jammer genoeg wel wat slapper dan wat hij bij het Tentet doet.

Daar heb je groot gelijk in, maar de ware filosoof (heb als beta-leerling/student nogal veel met filosofie) in mij heeft ook geen behoefte er iets aan te veranderen eerlijkgezegd, het genot van de analyse ervan is mij hoog genoeg.

Wellicht dat ik daarom ook deze muziek zo mooi vind, net als heel wat andere ambient waar veel muziek juist aandachtsafleidend werkt stimuleert deze muziek mij eerder te denken, het werkt meer ondersteunend.

Daar zit ook meteen een heel subjectief deel aan muziekbeleving in. Ik kan me prima voorstellen dat anderen helemaal niet ondersteund willen worden in hun denken maar gewoon vrolijk de muziek mee willen schreeuwen (een neiging die ik ook nog wel eens heb als het wat te druk wordt in mijn hoofd). Ik kan het dus ook perfect begrijpen dat mensen dit niks vinden.

Een interessante nieuwe theorie die ik eens moet gaan beproeven (nooit eerder aan gedacht, kom dankzij jou en Sancho op het idee) is om eens te kijken of het mogelijk is mijn gedachten min of meer te sturen door middel van muziek. Zo praten we nu over een vorm van sociale filosofie, maar kan ik me heel goed voorstellen dat andere muziek (ik denk in eerste instantie de meer ambient-achtige vormen) juist een meer psycho-filosofische of ethische denkrichting stimuleert.

Vergeet ik nog te noemen dat het ook gewoon heel mooie muziek is .

(mocht het restant van dit gesprek filofischer en minder muzikaal van aard worden dan kunnen we dat denk ik beter via PM doen)

Beetje wisselende gevoelens voor mij bij dit album... heb het ooit al eens gedownload in een tijd dat ik hevig post-rock aan het luisteren was en dat een album me niet genoeg naar ene climax toe kon lopen... maar dat is nu een beetje over...

En eigenlijk denk ik dat ik nu precies tegenovergesteld over dit album denk... toen heb ik het vermoedelijk aan de kant gelegd omdat er af en toe post-rock achtige stukjes voorbij kwamen die ik goed vond, maar het ook een groot deel van de tijd nergens over ging (in mijn ogen toen)..

Nu moet ik het juist niet zo van die post-rock achtige stukken hebben... het 3e nummer kan ik bijvoorbeeld maar heel weinig mee... er zijn bands die dit soort dingen veel beter doen in mijn ogen.. Juist veel van de rustigere stukken, en de wat apartere stukken met veel samples erdoorheen weten me nu prima aan te spreken... Hoewel het wel per nummer verschilt... sommige nummers, zoals het laatste, weten me niet echt te raken... en klinken een beetje hol en sfeerloos...

Toch staan er nog een aantal dingen op die ik erg goed kan waarderen... het middenstuk van het album, ongeveer van nummer 4 tot nummer 8, vind ik echt heel sterk en het luistert ook zo weg... De vocale samples in Give Me Shadow, Put on My Crown zijn perfect erin gezet...

Ik begin nog niet aan een score... dit is volgens mij een album dat ik eens 's avonds in de trein oet luisteren voor ik het een waardering ga geven... Weet wel dat die waardering nog wel eens hoger uitgepakt had kunnen hebben als ze gewoon enkele nummers eraf hadden gelaten.... qua tijd was dat ook geen enkel probleem geweest... want door de lange duur krijg je tijdens dat wat zwakke laatste nummer wel veel zin om hem af te zetten..