Weer een geslaagd plaatje, met als grootste knallers Keep on Galloping, Shall We Take a Turn en Northern Fall. De rest is ook van de kwaliteit die wie van Korpiklaani gewend zijn, niet veel nieuws dus, maar wel erg vrolijk en heidens Alleen heb ik geen idee wat ik met het 20-minuten durende titelnummer aanmoet maar het is wel tof.

The Hunting Song Dit is voor mij het ultieme Korpiklaani-album. Cottages & Saunas, Journey Man, Pinewoods en het meesterlijke Beer Beer

Toch de minste uit de reeks Renewal, Cause for Conflict, Outcast, Endorama. Hier en daar wel wat leuke nummertjes zoals Shadowland, Passage to Babylon, maar nummers als Golden Age, Chosen Few en Soul Eraser vind ik ronduit zwak.

2,5* enige onvoldoende voor Kreator.
Hierna zou het overigens stukken beter worden

Tweede knaller op rij van de Duitse grootmeesters. Hier en daar lijkt er meer over de composities nagedacht dan vroeger op de pure thrashalbums het geval was, met enkele rustige intro's en melodische refreinen (Under a Total Blackened Sky ), en dat geeft het album alleen nog maar meer kracht. Het is wel wat minder bruut dan voorganger Violent Revolution, maar over het algemeen even sterk.

Ontzettend goede live-plaat. Een setlist die een perfecte dwarsdoorsnede geeft van Kreators carrière met ook genoeg nummers uit de 'vergeten' jaren '90-albums. De band speelt lekker strak, en geeft een leuke show weg. De live-dvd is inderdaad ook erg te genieten.

Beste album van Kreator uit de jaren '90, uit de experimentele fase. Geweldig sterk album, goede verdeling van de topsongs (leave this world behind, Phobia!!!, Enemy Unseen en Against the Rest) en de 'gewoon goede' nummers.

Lekker plaatje hoor. Beste nummer van Kutschurft staat er ook op, namelijk Metal Is een Mannensport ; helaas is de intro het lelijkste stukje muziek dat ooit op een Kutschurft-release heeft gestaan.

Haha, wat een mooie resurrectie.
Afsluiter Pieter Baan Blues (naar Johnny Cash' Folsom Prison Blues) is, hoewel erg afwijkend, het prijsnummer van de cd, op de voet gevolgd door de 'ode' aan Joran: Sloottripping.
Perfecte lengte en weer veel vunz- en viezigheid.
Kortom, Kutschurft zoals we ze kennen en waar we allemaal stiekem toch van houden.
Zelfs de verstokte Radiohead-fans die bij dit album uitkomen, omdat ze deze naam in de updates hebben zien verschijnen, kunnen toch niets anders dan sympathie voor deze vier psychopaten hebben?