Na de wat te royale productie en toeters en bellen op "De Zanger" (1976) gaat Vanuytsel een beetje 'back to basics' op opvolger "De Stilte Van Het Land".

Een album dat net zoals "De Zotte Morgen" en in mindere mate "Er Is Geen Weg Terug" hofleverancier wordt van de 'mee te neurien liedjes op concerten'... met prachtige composities zoals "Laat Alleen Mijn Goede Vrienden Over", "De Massa" en zeker en vast ook het enorm knappe titelnummer: "De Stilte van het Land".

Maar; vergeten we zeker ook niet het absoluut fantastische, krop-in-de-keel, kiekenvel verwekkende nummer "Tussen Antwerpen en Rotterdam"... zo mooi... wat een tekst, wat een gevoel... en dan Zjef's stem die ergens halverwege de song een knikje krijgt, alsof ie het zelf moeilijk heeft de woorden te zingen.. Het verhaal is zo simpel en zo herkenbaar, en zo .. aanstekelijk... Echt een van Vanuytsel's beste nummers, wat mij betreft !

Leuk zijn "68" en "De Folk-Punk-Reggae-Ruige-Rocker". Waar dat over gaat hoef ik echt niet te vertellen, neem ik aan?

De LP's enige kleine dipje situeert zich bij track "7" met het weiningzeggend niemandalletje "Belgie"... tja.
En "Juffrouw Jane" is ook niet zo erg sterk, maar al bij al is dit mooie album toch zeker 4 sterren waard.... zonder enige twijfel !

Rond 1980, Vanuytsel toert dan regelmatig en mét veel succes, blikt er minder belangstelling te zijn voor Nederlanstallige Kleinkunst en Kleinkunstrock, maar niet alleen dat: de zanger slaagt er telkens moeilijker in met teksten en akkoorden op papier te zetten. Ook is er de toenemende druk van zijn succesvolle architectenbureau dat de Vanuytsel uit de grond stampte, de architectuur is 's mans eigenlijke beroep... en begin jaren '80 kies de zanger dan ook resoluut voor de architectuur ipv het liedjeszangerbestaan...

Al zou er in '83 nog het album "Tederheid" volgen, en al zou Vanuytsel in de loop der jaren nog sporadisch optreden...

Vanuytsel's derde album titelde hij simpelweg "De Zanger". Zeker geen slechte plaat, maar het kan niet tippen aan zijn twee voorgangers. Het is natuurlijk altijd lastig om p hetzelfde hoge niveau te blijven, "De Zotte Morgen" en "Er Is Geen Weg Terug" waren dan ook uitzonderlijke platen...

Toen "De Zanger" werd opgenomen was de techniek sterk geëvolueerd, en het lijkt wel dat Zjef en de zijnen kost wat kost een en ander wilden uitproberen en daardoor soms de "songs" een beetje uit het oog verloren... Het resultaat: een nogal wisselvallig album.. Maar... dit gezegd zijnde, nietemin wel de plaat waar juweeltjes zoals "Ik heb meer nodig dan Jou", een nummer dat het ook goed zou doen op de de live-sets en een van zijn bekendere songs is, maar meer nog "Soms wanneer jij er niet bent", een van 's mans absolute kippenvel-nummers !!!!

Beide nummers behoren ook tot mijn persoonlijke favoriete, zo-ook de titeltrack... zeven minuten lang luisterplezier !!

Prachtig debuur van onze ZJef !

Een klassieker in het kleinkunst genre (wanneer wordt die categorie nou eens toegevoegd?) en iets meer dan een halfuur genieten van de vele mooie teksten van Zjef ....

Van de nachtelijke uren met veel bier en vertier en gevolgen daarvan een weinig tal uren later, in "Zotte morgen" en "Houten Kop", tot een ode aan het reilen en zeilen in "de Stad", over het ergerlijke van de zogeheten "betere klasse" die zich de "high society" noemen, tot het licht ondeugende "Dag Meisjes".....

"De Nacht" en "Het dorp" zijn nog zon' instant classics zwanger van waarheden als koeien..... en ronduit fantastisch mooi is het romantische "ik wel mijn lief": zo oprecht, zo eerlijk, het lief in kwestie kan de Zjef toch echt niets kwalijk nemen met zulke mooie oprechte ballade...

"Wie Zijn Ze" en "Sociaal Zijn" zijn dan weer opmerkelijk maatschappij-krtische songs, zeker "Sociaal Zijn": we hebben het allemaal zo graag over 'sociaal zijn', maar als het er op aan komt: zijn we dat dan ook.... Sterk sterk en... sterk !

"Je kunt niet zonder de anderen" is ook o zo mooi lied.. de tekst is zo waar en zo erg pakkend... over het simpele gegeven dat we elkaar nu eenmaal toch wel erg nodig hebben en dat af en toe een simpele schouderklop of elk teken van "ik heb je graag" toch zo véél deugd kan doen.... Dat ondanks alle kommer en kwel, de aanwezigheid van die anderen en wat ze voor je betekennen zo erg veel veranderen....

En er is natuurlijk de frivole afsluiter over de wulpse Marlene genaamd ... "Hop Marlene"...

Ik kan me slechtere debuutalbums indenken !!!!

4,5 !!!

(met dank aan SHE PLAYS om mijn toevoeging te corrigeren, zij kreeg de hoes blijkbaar wél goed)

Zjef Vanuytsel, Architect/ troubadour... de man die vele mooie liedjes met o zo mooie teksten schreef...

1973. Zijn tweede album (de eersteling was "De Zotte Morgen) "Er is Geen Weg Terug" vind ik een van de ideale laatavond of zelfs nachtplaten... 't is ook een plaat die je best niet opzet als je al echt volledig in de superdiepe put zit. Op "Er is geen weg terug" is het melancholie, weemoed, .. troef.... geen "vrolijke fransen plaat", nee.. 't is allemaal heel serieus en donker.. Maar... ook ongeloofelijk goed.. geniaal...

"Als de dood dan toch ooit moet komen". Slik. Wat een tekst. En wat een waarheid.. Wat een mooie bedenkingen.. 'geef me dan enkel nog wat tijd om nog zoveel goed te maken/ maar kom me alsjeblief niet halen als ik echt gelukkig ben'....

"Er is geen weg terug"..... "Als je zomaar weg zou gaan", "Zal je dan nog voor me zorgen" (over ouder worden, en 'hou je dan nog wel van mij?'....

En.. "Misschien Vannacht". Misschien Vannacht, misschien dan.. lukt het.. misschien dan kom je dé ware tegen..


Het album "Er is geen weg terug" is van ongeloofelijk hoog niveau, heel mooie melodieën, flink gekruid met melancholie, Vanuytsels warme stem.... prachtige teksten.... om stil van te worden...

Met als enige min of meer 'vrijblijvende' nummer "Omstreeks Middernacht". Schijnbaar simpel, maar uiteindelijk heel herkenbaar en helemaal niet zo vrijblijvend !

Een enorm knap werkstuk......
Van een grote meneer, te weinig gekend/ bekend misschien...
Ja, we kennen natuurlijk allemaal "Hop Marlene", "De Zotte Morgen" en "Houten Kop".... maar dit meesterwerkje verdient zeker ook alle mogelijke aandacht !!!!!!!
Zeg dat ik het gezegd heb !

Trouwens: een voor mij erg belangrijke plaat in mijn muzikale opvoeding! Ik ontdekte ze, de vinyl versie, samen met Shaft van Isaac Hayes en Tommy van The Who, in mijn nonkel's platenkast. Nee, niet in 1973 natuurlijk, toen was ik nog maar 1, maar enkele jaren later toen ik 16 of zo was... toen wist ik dat Kleinkunst méér was dan Boudewijn de Groot, Johan Verminnen of Jan de Wilde...
En... als kind/ puber zels Zjef Vanuytsel, toen met de LSP Band nog live aan het werk gezien...
Binnenkort kan dat terug, de man tourt door de Vlaamse Culturele centra, met een nieuw programma, zonder de oude liedjes te vergeten neem ik aan.
Ik ben alvast benieuwd.

Deze plaat, ok: CD nu. Is een aanrader.
En als je hem in huis wil halen: een goede tip: er is nu een handige box uit met daarin alle vijf de albums van Zjef Vanuytsel + een DVDtje er bovenop.. En.. er zou ook een nieuw album aankomen....

Ook al had Vanuytsel al beslist om tenvolle te gaan voor zijn carrière als architect, in 1983 komt er nog het vijfde album "Tederheid". De albumhoes wordt getekend door Gerard Alsteens, die we beter kennen als cartoonist GAL. Het album baadt een beetje in de sfeer van de troubadour's eersteling "De Zotte Morgen", al wordt alles in een wat 'volwassener' kader geplaatst.

Tot de hoogtepunten hoort zeker en vast de titelsong "Tederheid" waarin hij enerzijds een beetje de draak steekt met de al wat te simplistische "ik hou van jou en ik blijf je eeuwig trouw" melige smartlapliedjes, en anderzijds een oprecht verhaal van ... tederheid verteld wordt. Mooi. heel mooi. Erg mooi zelfs....
Maar ook "Samen" en "De Vlinderjes van de Nacht" (min of meer een broertje van "De Zotte Morgen", maar nu Vanuytsel ouder en wijzer is houdt ie er wellicht géén Houten kop aan over...). Vermelden we zeker ook "Mijn Beste Vriendin", waar dat ten tijde van "De Zotte Morgen", 'mijn lief' zou geweest zijn (een van dé dan wellicht...)

Opmerkelijk is zeker ook de verdienstelijke cover van Randy Newman's "Guilty", dat hier dan "Schuldig" heet...

De single "Voetbal", die aan het album voorafging, is helaas niet inbegrepen op de plaat. Ook niet bij de latere CD-uitgave, en dat is wel een beetje jammer....

"Tederheid", het is zeker niet Vanuytsel's beste album, maar wel gewoon een goede plaat, die helaas ook zijn voorlopige laatste wapenfeit, sporadische optredens en verzamelaars niet meegerekend, is....

Maar... na zowat 24 jaar is er nu (2007) dan toch sprake van een zesde studio-album. Vanuytsel gaat alleszins terug op tournee, als ie al niet begonnen is.... ik ga alvast kijken op 22 februari 2008