Zeer fijn project!

Erykah Badu kende ik eigenlijk enkel van naam en van wat gastbijdrages hier of daar. Before the World Blows is mijn eerste aanraking met muziek van haar als hoofdartiest. In tegenstelling tot de meerderheid (denk ik dan) is het net producer The Alchemist dat mij naar dit project getrokken heeft. The Alchemist is natuurlijk een geliefd producer in de wereld van Hip Hop, ook iemand dat net bekend staat om zijn collaboratieprojecten.

De zangeres is steeds grote fan geweest van The Realest (Mobb Deep), wat uiteraard één van de eerste grote producties is van Uncle Al. Over deze productie wou ze schijnbaar altijd al eens zingen. Via een gezamenlijke kennis werd ze nog niet zo heel lang geleden geïntroduceerd aan The Alchemist. Zo is de single Next 2 U tot stand gekomen, Erykah's wens kwam tot vervulling. Ondertussen zijn Erykah Badu en The Alchemist al één jaar live aan het toeren als het duo "Abi & Alan". Gedurende deze periode werkten ze ook hard aan een collaboratiealbum dat tot een week voor de release nog geen titel had... maar nu dus gekend is als Before the World Blows. Het eerste project van de mysterieuze zangeres in meer dan een decennium.

The Alchemist heeft al ettelijke malen volledige albums geproduceerd voor andere artiesten. De werkwijze verloopt meestal hetzelfde: de rappers bezorgen de raps op skeletproducties en ALC bouwt er hele producties rond, en gaat zo uiteindelijk ook over tot de creatie van een volledig en coherent project.
Dit is niet enkel de eerste keer dat hij een collaboratiealbum uitbrengt met iemand dat geen rapper is. De werkwijze met Erykah Badu ging ook tegenovergesteld dan zijn normale werkwijze. Voor Before the World Blows kwam The Alchemist met producties naar de zangeres, producties die in feite al klaar waren maar Erykah als basis gebruikt heeft. Deze LP is namelijk geproduceerd door The Alchemist én Erykah Badu. Zij heeft op elke productie van Uncle Al gebouwd, er haar touch aangegeven en zo tot voor de gehele sound van dit album gezorgd.

Wat mij betreft hebben Abi & Alan een prachtig album gecreëerd. Ze zetten een heerlijke sfeer neer waardoor dit album een "vibe" is. Het is moeilijk voor mij om tracks afzonderlijk te gaan beluisteren, voor mij persoonlijk werkt dit project net het best als één solide geheel. Productioneel zit het uitstekend in elkaar, de vocalen van de gastvrouw hebben vaak een hypnotiserende werking en de weinige gastartiesten zijn zorgvuldig op het album geplaatst.

Per luisterbeurt durven mijn favoriete nummers wel eens te verwisselen. Nu ga ik voor Witch Doctor, Valentine, Next 2 U, Breezy, To the Moon (Plan C), They Ain't You en absoluut de ode aan grote Hip Hop-producers dat No I.D. is.

Zeer welgekomen project, hopelijk komt er in de toekomst een tweede collaboratiealbum van Abi & Alan. In de toekomst ga ik eens duiken in de discografie van Erykah Badu, eens ontdekken wat ik al die jaren gemist heb.

4*

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

Niet helemaal mijn ding.

Midden 2023 tekende deze Filipijnse artiest een contract bij Shady/Aftermath/Interscope. In opvolging hiervan bracht hij een maand nadien al het project DU4LI7Y: REDUX uit, hierop staat een mix van 4 nieuwe nummers en nummers die reeds op zijn drie voorgaande projecten stonden. Het volgende jaar stond hij op het meest recente album van Eminem. Sindsdien is het toch vrij stil rondom Ez Mil.

Vorige maand bracht hij de single Leon (Ka) uit. Volledig in het Filipijns... maar daarnaast ook sonisch gezien niet mijn stijl. Een tweetal weken nadien kwam deze micro-EP, 3rd World, Vol. 1. Volledig geproduceerd door Ez Mil zelf, tracks 1 en 3 werden gemixt door Dr. Dre.

2200 is een "light"-versie van Drill, zelfs de Pop Smoke-adlibs "WOO" komen met enige regelmaat voorbij. Sindak is een banger van jewelste waar de gastheer volledig losgaat. Enkel de tweede strofe is in het Engels, deze passievolle strofe maakt het des te spijtiger dat de meerderheid van de track Filipijns is. Lord Help Me is wat mij betreft de climax van 3rd World, Vol. 1. Zo'n meer traditionele boom bap-achtige beat gaat de gastheer mooi af.

Na dit miniprojectje snap ik de combinatie tussen Ez Mil en Shady/Aftermath nog minder. Het talent is er zeker: een uitstekende rapper, zanger, producer en danser. Het gevoel overheerst toch dat na drie jaren de diamant maar weinig gepolijst werd.

2,5*

Deze valt toch wat tegen.

Ransom blijft rappen als de beste in de game. Weinigen rappen op het niveau dat hij bereikt. Vlot, het lijkt allemaal vanzelfsprekend, inhoudelijk heeft hij iets te zeggen en Ransom doet het allemaal terwijl hij perfect articuleert en verstaanbaar is. De producties op The Price of Clarity luisteren goed weg. Ze zijn er voornamelijk om niet de show te stelen en om Ransom genoeg ruimte te geven om zijn ding te doen.

Preken heeft de gastheer altijd al wel gedaan, hier begint het voor mij persoonlijk een beetje de overhand te nemen. Op dit project komen toch een paar complottheorieën naar voren, en wie hem niet gelooft wordt een beetje als een idioot weggezet. Hij is de grote man dat alle wijsheid in pacht heeft, de overige mensen (voornamelijk in Hip Hop) zijn maar onintelligent.

De gastartiesten laten over het algemeen ook geen echte indruk achter. Nick Grant rapt prima op Sorry My Love, hij kan me enkel niet fascineren om meer van hem te ontdekken. Komiek Tony Baker werkt mee op één van die erg prekende nummers. Rob Lee zorgt voor een leuke afwisseling aangezien hij de enige zanger op dit project is.
The Coldest Winter is een vreemde aangezien dit gewoon een remix is van Where To... een nummer op Cabrini Green. Dezelfde strofe van Ransom en productie van Nicholas Craven, het verschil is dat Freeway en Young Chris ditmaal meedoen.
Lloyd Banks heeft wat mij betreft, en niet geheel verrassend, de beste gastbijdrage. Circumvention laat horen dat een collaboratieproject tussen beide rappers geen slecht idee zou zijn.

The Boule' is nog een aparte vermelding waard. Deze track staat zo goed als alleen in de discografie van Ransom. Op zo'n swingende productie hebben we hem zelden eerder gehoord. Klinkt goed!

Misschien is het zoals Professor Skye een aantal maanden geleden al zei: we zijn gewoon geworden aan de uitmuntend hoge kwaliteit van artiesten zoals Ransom waardoor projecten als dit ook niets speciaals meer teweeg brengen?

3,5*

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

They did it again!

Dave East is een interessante artiest, al voel ik nooit de noodzaak om hem op de voet te volgen en al zijn projecten een kans te geven. Aangezien zijn vorige collaboratiealbum met producer Harry Fraud, HOFFA, by far mijn favoriete project van deze NY-spitter is, kon ik deze niet links laten liggen. Price of Pain is een uitstekend vervolg op de eerdere LP.

Dave rapt de waarheid op Life Cycle: "I become more of a threat when I get next to Harry". Exact dat is het. Harry Fraud haalt het beste in Dave East naar boven. De rapper klinkt scherp, gefocust en heeft inhoudelijk hier en daar ook wel iets te vertellen. Harry Fraud levert dan weer één van zijn best geproduceerde projecten af naar mijn mening. Deze LP heeft enorm veel herspeelbaarheid. Veel nummers concurreren met elkaar voor de top. Zeker qua productie is volgens mij Follow My Lead wel mijn favoriet, heerlijk pianowerk. Onze East Coast-gastheer doet wat hij moet doen, terwijl Uncle Snoop werkelijk zoals een vis in het water is op die track.

Naast Snoop Dogg doet Benny the Butcher het ook weer buitengewoon heerlijk op Everything Is Up, wat blijft hij toch ook een top duo met de beatbakker. Hot Peas & Butter is ook een geweldig nummer, AZ doet het oké... al heb ik nooit zijn legendarische status begrepen. Styles P doet het prima op Alley Oop, het type-productie waar hij wel weet van heeft. Zelfs die Reggae-zanger (Don Jiggy) stoort me voor geen meter op Rasta Pasta!

De twee gastheren halen voor de tweede keer het beste in elkaar naar boven. Over 5 jaar mogen ze van mij zeker met een derde album komen!

4*

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren