Hægt, Kemur Ljósið

Oftewel, langzaam komt het licht. En laat dat nu eens een heel erg toepasselijke titel zijn.
Ólafur Arnalds maakt muziek die leegte uitbeeldt. Kijk naar de hoes of luister naar een minimalistische treurzang als Þú Ert Sólin, dan begrijpt u wel wat ik bedoel.
Uiteraard werkt dit vaak deprimerend, verstikkend, donker, maar gelukkig komt langzaam de hoop doorschijnen. Neem een nummer als het slotnummer Þau Hafa Sloppið Undan þunga Myrkursins, met de violen die zo hemels intreden. Vreugde wordt niet vaak zo goed uitgebeeld; niet te ruim met de porties euforische blazers of trommels, maar gedoseerd en daardoor zo ontzettend mooi.
En dan moeten we natuurlijk niet het vreselijk mooie nummer waarmee ik begon vergeten, met die verbluffende opbouw naar een overdonderend stuk muziek dat eigenlijk gewoon niet te beschrijven valt. Onaards mooi.

...And So They Escaped The Weight Of Darkness is muziek die je zo stil mogelijk moet luisteren, het liefst met alle lichten uit en de ogen dicht. Leegte, melancholie, liefde, geluk en zelfs euforie, alles komt hier bijeen.

4,5 ster.