Uit mijn tweewekelijkse nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):

Met de kennis dat Skeleton Tree (2016) grotendeels geschreven was voor de dood van Nick Cave’s zoon in 2015, verbaast het niet dat het nieuwe dubbelalbum Ghosteen nog zwaardere kost is. Ook nu laat de 62-jarige zanger, die met iedere plaat beter en geliefder lijkt te worden, traditionele songstructuren los. In plaats van gitaren en drums klinken analoge synthesizers, piano en atmosferische geluiden. Het levert een van de mooiste rouwplaten aller tijden op, met stemmige, trage, haast meditatieve muziek.

Doordat dit een album is dat je nog meer dan z'n voorganger in z'n geheel moet luisteren, is het moeilijk om hoogtepunten aan te wijzen. Als het dan toch moet, kom ik uit op het openings- en slotnummer. Aan het einde van Spinning Song over Elvis Presley schakelt Cave vrij onverwacht over op zijn falsetstem - erg mooi - en zingt: ‘Peace will come in time (…) A time will come for us’. Een variant op die troostende woorden horen we bijna een uur later in de bezwerende, 14 minuten durende afsluiter Hollywood. Het 'I’m just waiting now, for peace to come’ klinkt als een mantra uit Openbaringen.

Met Ghosteen heeft Nick Cave opnieuw een meesterwerk afgeleverd om je in onder te dompelen op druilerige herfstdagen. Hemels mooi.