Hier kun je zien welke berichten dafit als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Eefje de Visser - Bitterzoet (2020)
0
geplaatst: 29 januari 2020, 20:37 uur
Uit mijn Popcorn-nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):
Waar gaat het mis?, vroeg ik mij vertwijfeld af. Heel m'n timeline op Twitter leek gelijk razend enthousiast over het nieuwe album van Eefje de Visser, maar bij mij wilde het kwartje maar niet vallen. Ongetwijfeld moest ik wennen aan de manier van zingen van de tegenwoordig in Gent wonende zangeres, van wie ik de eerste drie platen nooit een fatsoenlijke kans heb gegeven. Maar dat is niet het enige. Dit album is namelijk, zoals Hester Calvalho het zo mooi in NRC formuleerde, “ongrijpbaar als een achterlicht in de mist”.
Het duurde dan ook flink wat draaibeurten voordat ik deze plaat enigszins doorgrond had en eindelijk overstag ging. Pas toen viel op hoe piano, synthesizers, drums, elektronica en stemmen ingenieus met elkaar vervlochten zijn. Dat gebeurt misschien wel het mooist op het warmbloedige De Parade en de eerdere single Lange Vinnen met z'n pruttelende elektronica. Andere hoogtepunten zijn Stilstand, dat pas halverwege met beats langzaam in beweging komt, en het verstilde Controle.
Aanvankelijk luisterde ik amper naar haar poëtische en mysterieuze teksten - ergens tussen waken en slapen. Geen ramp, want bij Eefje de Visser draait het in eerste instantie meer om hoe ze zingt dan wat ze zingt. Maar nadere bestudering loont. Pas dan zie je hoe woorden als ‘glas’ en 'vallen’ in steeds andere gedaantes in nummers terugkeren en hoe ze meesterlijk tovert met begin- en middenrijm - het liefst in een zin, met een duidelijke voorliefde voor het woordje 'maar’ en de letter 'a’. Neem alleen al deze ogenschijnlijk simpele zinnen uit single Bitterzoet: “We parkeren aan de rand van de stad (…) We zijn boven voor het vallen van de avond”.
Zo ontpopt Bitterzoet zich tot een verslavende plaat waar je steeds weer nieuwe elementen op ontdekt en waar Eefje de Visser heel wat festivals en podia in binnen- en buitenland mee gaat veroveren.
Onder abonnees van mijn nieuwsbrief - ook nieuwe - verloot ik twee dagkaarten voor Motel Mozaïque, waar Eefje de Visser op 17 april zal optreden, net als onder meer Lankum en Destroyer. (lees hier meer)
Waar gaat het mis?, vroeg ik mij vertwijfeld af. Heel m'n timeline op Twitter leek gelijk razend enthousiast over het nieuwe album van Eefje de Visser, maar bij mij wilde het kwartje maar niet vallen. Ongetwijfeld moest ik wennen aan de manier van zingen van de tegenwoordig in Gent wonende zangeres, van wie ik de eerste drie platen nooit een fatsoenlijke kans heb gegeven. Maar dat is niet het enige. Dit album is namelijk, zoals Hester Calvalho het zo mooi in NRC formuleerde, “ongrijpbaar als een achterlicht in de mist”.
Het duurde dan ook flink wat draaibeurten voordat ik deze plaat enigszins doorgrond had en eindelijk overstag ging. Pas toen viel op hoe piano, synthesizers, drums, elektronica en stemmen ingenieus met elkaar vervlochten zijn. Dat gebeurt misschien wel het mooist op het warmbloedige De Parade en de eerdere single Lange Vinnen met z'n pruttelende elektronica. Andere hoogtepunten zijn Stilstand, dat pas halverwege met beats langzaam in beweging komt, en het verstilde Controle.
Aanvankelijk luisterde ik amper naar haar poëtische en mysterieuze teksten - ergens tussen waken en slapen. Geen ramp, want bij Eefje de Visser draait het in eerste instantie meer om hoe ze zingt dan wat ze zingt. Maar nadere bestudering loont. Pas dan zie je hoe woorden als ‘glas’ en 'vallen’ in steeds andere gedaantes in nummers terugkeren en hoe ze meesterlijk tovert met begin- en middenrijm - het liefst in een zin, met een duidelijke voorliefde voor het woordje 'maar’ en de letter 'a’. Neem alleen al deze ogenschijnlijk simpele zinnen uit single Bitterzoet: “We parkeren aan de rand van de stad (…) We zijn boven voor het vallen van de avond”.
Zo ontpopt Bitterzoet zich tot een verslavende plaat waar je steeds weer nieuwe elementen op ontdekt en waar Eefje de Visser heel wat festivals en podia in binnen- en buitenland mee gaat veroveren.
Onder abonnees van mijn nieuwsbrief - ook nieuwe - verloot ik twee dagkaarten voor Motel Mozaïque, waar Eefje de Visser op 17 april zal optreden, net als onder meer Lankum en Destroyer. (lees hier meer)