Uit mijn tweewekelijkse Popcorn-nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):

Futuristisch, vooruitstrevend en een tikkeltje wonderlijk. Veel etiketten die je op de uitvindingen van Tesla-topman Elon Musk kunt plakken, zijn ook van toepassingen op het nieuwe album van zijn partner Grimes (Claire Boucher). Miss Anthropocene is een opwindende rit in een achtbaan, die je alle kanten opduwt, steeds van tempo wisselt en regelmatig bijna uit de bocht vliegt.

Dit zijn de hoogtepunten:

- Het intrigerende So Heavy I Fell Through the Earth, waarop de in galm verdrinkende hoge stem van Grimes haast opgenomen lijkt in een ruimteschip.
- De al vorig jaar uitgebrachte single Violence die wordt voortgestuwd door een stevige beat.
- Het duizelingwekkende 4AM dat na een minuut in de hoogste versnelling schiet met drum ‘n’ bass on steroids.
- You’ll miss me when I’m not around. Pakkende en misschien wel meest conventionele rechttoe-rechtaan track van de plaat.
- Delete Forever. Wat een verademing om na alle elektronica hier een 'gewone’ akoestische gitaar en zelfs banjo te horen.

Aan het slot staan enkele nummers die meer van de luisteraars vergen, zoals het duistere Before the fever en het industriële We Appreciate Power met haast Rammstein-achtige gitaren. Net als de hoes en Tesla’s cybertruck mag het af en toe best een beetje lelijk zijn. Dat krijg je met deze toekomstmuziek