Mijn bespreking uit het Niels Tip-Topic. Deze werd me getipt door jassn:

Zjef Vanuytsel schijnt een bekende te zijn in Vlaanderen - of in elk geval bij mensen van een wat oudere generatie. Laat ik nou geen Vlaming zijn en dus nooit van deze man gehoord hebben. Op het album De Zotte Morgen, wat zelfs een kleinkunstklassieker genoemd wordt, beschrijft hij met simpele doch effectieve teksten een boel facetten van het leven vanuit het oogpunt van de gewone man. Zo zet hij met Houten Kop de jaren 70 versie van Brak neer, geeft hij op High Society op ietwat sarcastische wijze commentaar op de zelfingenomen ‘hogere klasse’ en heeft hij het geregeld over vrouwelijk schoon.

Verder begeleidt hij zichzelf en wordt hij begeleidt met veelal traditionele instrumenten als de akoestische gitaar en de piano, een enkele keer versterkt door bijvoorbeeld blazers. Op het instrumentale aspect van de plaat is eigenlijk weinig aan te merken; het begeleidt Zjef Vanuytsel uitstekend door ingetogen of juist energiek te klinken als dat op dat moment gepast is. Verder zingt Zjef zelf prima, luid en duidelijk en eigenlijk nauwelijks met een accent waardoor hij moeiteloos te verstaan is, wat wel fijn is aangezien zijn teksten op dit album erg belangrijk zijn.

Dat gezegd hebbende heb ik hier ook wel iets op aan te merken. Bij wijlen kan ik het gevoel niet onderdrukken dat de teksten een aantal keer toch wel erg knullig overkomen. Vooral bij Houten Kop heb ik hier veel last van, door het “van je hopsa faldera”, maar ook het refrein van Hop Marlene krijgt hierdoor toch ook iets vervelends. Toch overheerst een positief gevoel: deze man is een erg leuke voorloper van artiesten als Daniël Lohues en levert met De Zotte Morgen (wat ook de naam van het hoogtepunt van het album is wat mij betreft) een geslaagd album af.

3,5*