Na hem ook nog eens zonder censuur beluisterd te hebben, kan ik hier een goed eindoordeel over geven. Even een review:

Dit album begint met de beste intro van dit jaar, Nicki Minaj doet dit erg goed. Het nummer zelf is werkelijk fantastisch geproduceerd. Het is een beetje jammer dat Dark Fantasy meteen het beste nummer van het album is, maar er is nog genoeg om naar uit te kijken.

Gorgeous bijvoorbeeld, ook een goede track, wat heeft Kid CuDi toch een fijne stem en wat is het toch weer goed geproduceerd (Ik hou van hip-hop producties met gitaren ). Tegen het einde van de track wordt hij echter wel een beetje saai.

Power ben ik meer en meer gaan waarderen. Vooral heerlijk hoe hij: 'No one man should have all that power' uitspreekt, maar de rest van de track is ook heel erg goed, het zit weer erg goed in elkaar. Ook Dwele's gedeelte is heel goed.

Dan komt de interlude van All Of The Lights, ik vind dit een zeer mooie, instrumentale interlude. Het nummer zelf heeft echt een heerlijke beats met die blazers (trompetten/hoorns). Ik stoor me zelfs niet aan Rihanna, al had ik graag gezien dat ze een iets kleinere rol gehad had. Groot minpunt: Fergie die rapt. Had echt niet gehoeven. Kid CuDi doet het goed en Elton John en Alicia Keys zingen ook prachtig. Een nummer met hitpotentie.

Er zit één rotte plek op dit mooie album: Monster. Een 1 zou ik het niet geven, maar het is duidelijk het minste nummer van het album. De productie is wel goed, maar verder is er niet veel goeds aan deze track. Zelfs de intro en outro van Bon Iver bevalt me niet. De eerste rap is van Rick Ross: waardeloze flow en slechte lyrics ('Kanye West sample, here's one for example' ). Het refrein is ook niet veel waard. Kanye West's stuk gaat nog wel, Jay-Z's verse blijf ik zwak vinden (hoewel de lyrics nog wel mee vallen, zijn flow is niet zo goed en hij doet een vertwijfelde poging maniakaal te klinken maar dat lukt hem niet zo goed. Zijn stem past er gewoon niet bij). Nicki Minaj blijf ik tenenkrommend vinden, vooral dat stukje met dat hoge stemmetje . Wat dan weer wel heel vet klinkt is haar laatste zin: 'Raaaahhh, I'm a muthaf-cking monster!'. Zij slaagt er ook het beste in om als een monster over te komen (positief). Dit nummer haalt het gemiddelde wel naar beneden, erg jammer.

So Appalled begint ook niet al te super, ik blijf erbij dat Swizz Beatz voor geen meter klinkt, het voegt ook helemaal niets toe aan het nummer. Verder is het natuurlijk wel een heel vet nummer, vooral de heerlijke, bijna on-Kanye West's duistere, beat. Alle rappers doen het hier goed.

Devil In A New Dress doet mij erg denken aan Kanye West's oude werk. Erg mooi beat, Kanye West weet altijd wel raad met voice-samples. Ook een lekker refrein. Zelfs Rick Ross krijgt het voor elkaar te flowen. De gitaarsolo die hierna komt is ook echt heel erg lekker.

Hierna: Runaway. Niets dan lof over dit nummer, ik blijf het een fantastisch, origineel, creatief nummer vinden. Ten eerste de beat, die is nou niet speciaal heel bijzonder maar toch ook niet bepaald alledaags. Verder duurt het nummer 9 minuten, dit is toch wel erg bijzonder voor een hip-hop nummer, zeker van een mainstream rapper als Kanye West. Daarnaast het laatste stuk, waarin zijn stem zo zwaar ge-autotuned is dat je het niet meer verstaat. Dit is echter de bedoeling. Ik heb begrepen dat hij hier zijn stem als een soort gitaar laat dienen, dit lukt ook goed. Dat is gewoon nog nooit eerder gedaan, geniaal. Kanye West laat zien verder te denken dan hitjes scoren.

Hell Of A Life is wel een mindere track, maar toch zeker niet slecht. De beat zit toch wel erg goed in elkaar, hoewel je er op gegeven moment wel genoeg van hebt. Het refrein is dan wel weer heel erg lekker, dan worden er ook wat dingen bij de beat gevoegd, wat erg goed klinkt. Al met al toch zeker een redelijke track die wat mij betreft wel een plek op dit album verdiend.

Blame Game met John Legend is een fantastisch nummer, hoewel ik John Legend in zijn verse niet zo heel goed vind. In het refrein echter weer wel. De beat met die roffel is erg lekker. De outro is redelijk apart en had ook niet veel langer moeten duren, ik vind alleen het feit dat dat meisje 'Yeezy told me' steeds op dezelfde, irritante manier uitspreekt best wel storend.

Het nummer Lost In The World begint heel erg langzaam, dit stuk duurt precies lang genoeg, als het te lang had geduurd was het vervelend geworden. Maar door dit begin komt de beat des te harder en komt er een heel mooi nummer tot stand. De beat is heel erg mooi, met een bijna Afrikaans-aandoende up-tempo beat. Het is bijna moeilijk hier niet goed op te flowen, wat dus ook niet gebeurt.

De outro: Who Will Survive In America is een stuk speech die mooi begeleidt wordt door de muziek. De overgang van Lost In The World naar dit nummer is heel mooi gedaan. Een goede outro voor een heel goed album.

Dit album is belachelijk goed geproduceerd, tegen dit album steken andere grote hip-hop releases van dit jaar, zoals Recovery, maar kaal af. De lyrics stellen op dit album dan over het algemeen weer niet zoveel voor, hoewel er wel eens grappige lines zijn. De gastartiesen zijn ook niet altijd even sterk. Dit album moet het vooral van zijn producties hebben. Het is een zeer goed album, waar wel een paar mindere stukjes inzitten, dit zijn er echter niet zoveel dat het het album echt naar beneden trekt (behalve Monster). Dik verdiende 4*.

Ik heb dit album nu redelijk vaak beluisterd en moet tot de conclusie komen hem met een halfje te verhogen en er een lovende recensie over te schrijven:

Met de woorden: 'What up? How's everyone doing? You Are no in the world I'm ruling' wordt je de wereld van Man On The Moon part II ingezogen door het nummer Scott Mescudi vs.The World:. Meteen is de sfeer van het album te merken: het is wat donkerder dan zijn debuut. Kid Cudi's stem is weer fijn, hoewel Cee-Lo Green in dit nummer een grotere rol heeft en dit erg goed doet. Klasse nummer, die meteen de toon zet voor een geweldig album.

REVOFEV: Een vrolijk deuntje luidt een typisch Kid Cudi nummer in. Een heerlijk gitaartje valt even later in. Dit is een wat vrolijker nummer van dit album, zeker een topper.

Please Don't Play This Song Een prachtig nummer met Mary J. Blige. Normaal hou ik helemaal niet van haar, maar op dit nummer doet ze het erg goed en haar stem past bijzonder goed bij die van Kid Cudi, als ze samen zingen is het dan ook erg mooi. Cudi's raps zijn erg fijn De beat is weer wat donkerder en heeft vele lagen zoals we van Kid CuDi gewend zijn.

We Aite (Wake Your Mind Up) Een redelijk apart nummer, duurt ook slechts anderhalve minuut. Dit is zo'n nummer wat echt bij het album hoort en niet iets wat je apart op zou zetten.

Iets wat je bij het volgende nummer zeker wel zou doen. Marijuana begint met een sterk pianodeuntje en grijpt je daarmee meteen vast. Heerlijke beat, prachtige voice samples en een gitaarsolootje erin die je oprecht mooi kunt noemen. Het refrein is lekker high en de raps van Kid Cudi zijn erg goed. Sowieso één van de beste nummers van het album, het zit geniaal in elkaar.

Dan komt Mojo So Dope, een lekker relaxt nummer die weer verdomd goed in elkaar zit. Redelijk duister weer.

Ashin' Kusher is niet zo'n opvallend nummer, maar wel erg goed, er wordt veel in gerapt en het refrein is erg goed.

Vervolgens zet Erase Me zich in. Dit is een nummer met duidelijke rock invloeden, die vooral heel erg lekker is. Heerlijk klinkt het als hij zo met zijn stem omhoog gaat in het refrein. De gitaren klinken ook weer goed en met name de percussie blinkt hier uit. Ook Kanye West zet een leuke verse neer. Gewoon een toegankelijk, lekker nummertje. Een logische single.

Wild'n Cuz I'm Young is weer een redelijk duister nummer en waarschijnlijk het minst goede nummer van het album. Hoewel er met de beat niets mis is wordt het vrij gauw saai, het refrein met de lage stem is niet heel sterk. Desondanks past het wel goed op het album en moet ook zeker in de context gezien worden, als los nummer is het niet veel waard.

Een eng lachje luidt The Mood in, weer een geniaal nummer. Het zit muzikaal weer super in elkaar, het panfluitje maakt het echt fantastisch, die begeleidt de raps heerlijk en de overgang naar het refrein is fantastisch. Dit zou van mij wel langer dan twee-en-een-halve minuut mogen duren. Het is een behoorlijk duister, tamelijk geschift nummer, maar echt een pareltje door die fantastische panfluit.

MANIAC is ook weer fantastisch, zoals de titel doet vernoemen is het een nummer over iemand die nogal gestoord is. De heerlijke bass en donkere beat hypnotiseren je helemaal.

Hierna begint één van de beste nummers van het album: Mr. Rager. Het refrein hiervan is echt heerlijk en Cudi's stem laat zich van zijn beste kant zien als hij op verschillende manieren zingt tijdens dit refrein. De beat is weer geniaal te noemen en zit wederom fantastisch in elkaar.

In These Worries komt Mary J. Blige weer terug en wordt wéér bewezen dat de combinatie Cudi/Mary onverwacht goed is. Het is weer lekker duister.

The End is weer een zeer goed nummer. Nicole Wray zingt het refrein erg goed en de raps van de hip-hop gasten zijn ook erg goed.

Weer een nummer waarvan ik twijfel of het niet de beste is. All Along is wederom gewoon echt heel erg mooi. Het refrein geeft me echt kippenvel en wordt prachtige begeleidt door de muziek.

GHOST! is echt even wennen. De beat is een beetje vreemd en de manier waarop Kid Cudi zingt ook. Maar als je hieraan gewend bent kun je er echt van genieten, heerlijk nummer. Je begint er spontaan op mee te wiegen.

Het album eindigt met het zoveelste prachtnummer: Trapped In My Mind. Prachtige, door een piano begeleide beat en geniaal refrein. Een waardige afsluiter voor het werk wat Kid Cudi heeft afgeleverd.

Ik vind dit album beter dan zijn debuut, het zit machtig goed in elkaar, Kid Cudi rapt en zingt fantastisch en de gastartiesten konden er waarschijnlijk niet beter bij passen. A genius at work. Een dikke 9.