Tot nader order is dit met enige voorsprong het beste hip-hop album aller tijden wat mij betreft. Daar speelt de lengte een grote rol in: hier staan enkel goede (enkel One Time 4 Your Mind is iets minder) tot ronduit geweldige nummers op en zit er nergens onnodig vet op het bot. 40 minuten goud. Daar kunnen veel andere hip-hop acts wat van leren.

Extra indrukwekkend is dat Nas amper gastartiesten aan het woord laat (behalve een all-time classic feature van AZ), maar gewoon zelf de microfoon opeist en dat 10 nummers lang doet zonder te vervelen. Dat heeft te maken met zijn immer gladde flow en plezierig stemgeluid, de complexe rhymes die hij moeiteloos aaneenrijgt, en uiteraard ook de inhoud van de teksten, die je aan de hand leiden door de ruige straten van New York en zijn persoonlijke psyche, die op de hoes symbolisch onafscheidbaar met elkaar verweven zijn.

De rapper is echter maar één deel van de puzzel, en een groot stuk van de weidse, meeslepende sound van Illmatic wordt bepaald door de producties van absolute hip-hoplegendes als DJ Premier, Pete Rock, Q-Tip en Large Professor. Met een weelde aan creatieve beats en samples creëren zij op dit album een coherent, levendig soundscape dat zelfs zonder tekst tot de verbeelding zou spreken.

Kortom: het dichtste bij perfectie dat ik hip-hop ooit heb horen komen. Misschien moet mijn rating ooit maar eens richting de 5* gaan, maar daar ben ik gevoelsmatig nog niet helemaal. Eerst nog een paar jaartjes laten rijpen en ondertussen elke keer weer genieten met volle teugen.