Het Backdoor-label was een sublabel van Phonogram bedoeld voor nieuw Nederlands talent een kans te geven en heeft bestaan van ongeveer 1980 tot 1987. Picture en The Mo waren de bekendste groepen hierop.
Op deze plaat staan de 15 finalisten van de Hitkrant Talentenjacht 1980 (met in de jury o.a. Jan Rietman, Peter Koelewijn, Willem Duyn (R.I.P.), Bonnie st. Claire (!) en de baas van de Hitkrant Jan-Willem van de Wetering). De talentenjacht werd gewonnen door Klang, die daarna nog twee elpees gemaakt hebben. Als je over de artiestennamen muist en daar nog andere albums ziet staan, dan zijn dit echt andere groepen met dezelfde naam.
Hier staan 15 liedjes op van 15 Nederlandse groepjes die door de basale produktie de das worden omgedaan. Er staan nl. best aardige nummers op, al klinkt het meeste behoorlijk gedateerd. Veel nummers hebben 'last' van een lichte ska-touch, want dat was erg in, in die jaren (1980-1981).
De aardige nummers zijn van Klang (die hebben dan ook nog 2 elpees) gemaakt, de rammelpop van John Stokes, Redpoint (goed liedje wat de das om wordt gedaan door de produktie), Wizzguy (iets steviger), Laxative (leuk), Robert's Rubbish (had van Gruppo Sportivo kunnen zijn), Ulysses en Quincis.
Het beste nummer van de plaat en echt goed is dat van het groepje Help (uit Hilversum?) met Why Should I Care?
Echter van geen van deze groepen (behalve Klang) heb ik later nog ooit iets vernomen.
Op vinyl. Voor minder dan 7 Euro vind je deze niet op internet.

Ook deze hoort bij een van mijn vroegst aangeschafte elpees. K-Tel begon toen de verzamel-elpee markt in handen te krijgen en je had waar voor je geld destijds met dit soort platen. Wel weer dat dunne geluid doordat er te veel muziek op staat.
De titel van de plaat klopt wel, er staan wat meer typisch Britse hits dan op de meeste sixties-verzamelaars. De helft van wat hierop staat is wel goed.
Beste nummers het fantastische Something in the Air van Thunderclap Newman en ook het gehaaste Fire van Arthur Brown. Twee leuke nummers van The Kinks, het ook mooie Catch The Wind van Donovan (de Engelse Bob Dylan) en Ice in the Sun van Quo in hun pre-hardrockperiode zing ik nog steeds mee. Mungo Jerry kent natuurlijk iedereen en blijft leuk.
Verder nog vermeldenswaardig het galmende Make me an Island van Joe Dolan en The Honeycombs.
De rest (nou vooruit op Needles and Pins na dan) vind ik (nu) de moeite niet meer.
Deze plaat haalde destijds wel de eerste plaats van de albumlijst van Veronica.

Jaa, 20 Nummer 1 Hits. Elpee nr. 25 van Dibbel. Uit 1974 en deze hebben allemaal de eerste plaats van de Top 40 gehaald. Dit was het jaar dat Arcade en K-Tel de markt van de verzamel-elpees vast in handen kregen.
Iedereen kocht deze elpees toen wegens waar voor je geld.
Maar zoals Kareltje al opmerkte: doordat er eigenlijk te veel muziek op staat, klinkt het wat dunnetjes (weinig bas) en ook werden de nummers wat te snel weg-gefaded.
Ik heb nog veel, erg veel, van dit soort elpees (meestal met leuke hoezen) en zal zeker proberen er nog een aantal hier op de site te zetten. Probleem is alleen om van dit soort elpees de goede hoezen erbij te vinden. Een ander probleem is meer zin dan tijd...
Voor de rest is dit een erg goede verzamel-elpee met zeker 12 goede nummers. Uiteraard de Earring, Fleetwood Mac, Scott McKenzie en Shocking Blue (behoeven geen toelichting). Verder het meebrullertje She Likes Weeds (ja, Nederwiet) van The Tee-Set, de monumentale pianorocksong Go Like Elijah van de blonde schoonheid Chi Coltrane (vorig jaar nog in Breda opgetreden, helaas niet gezien), de hese depressieve homo op gymschoenen RodMcKuen met een prachtige ballad Without A Worry In The World, de zomerhit van '71 Borriquito (kras mun kont, duudeljoo) van het Spaanse Peret, We Were All Wounded at Wounded Knee van de Indianenrockgroep Redbone, Dave & Ansil Collins met de hele aparte reggae Double Barrel
(I Am The Magnificent!), Alexander Curly (jazeker) met I'll Never Drink Again (my eyes are red, my throath is dry and there are nails inside of my head) en het ontroerend naieve Black And White van Greyhound (ook een soort reggae). Verder nog Gerard Cox met City Of New Orleans van Arlo Guthrie (guilty pleasure), de te kleffe Frans-Algerijnse Belg en ultieme eendagsvlieg Sharif Dean (iedereen kent dit liedje), een van de versies van Popcorn (kent ook iedereen), de carnavalshit van 1967 (de hit van het jaar) van Johnny (R.I.P.) en Rijk (R.I.P.), de Phillysound van The Three Degrees, het meezingertje Rosetta (are you betta, are you well well well) van Fame and Price en de George Baker Selection met Dear Ann (whyyyyyyyyyy can't we live in peace, or must I beg you on my knees)(ook een guilty pleasure) en nog het hele orkest van Waldo de Los Rios. Geen een echt slecht nummer eigenlijk.
Heb een paar clipjes bijgevoegd.

1974-verzamel-elpee van Arcade. Kwam uit in oktober 1974 en haalde de eerste plaats van de LP Top 50.
Een van de vele van dit soort verzamel-elpees die ik heb en die ik nooit heb weggedaan en dat nu ook niet meer van plan ben.
Er staan hits op uit het (mooie) voorjaar en de (slechte) zomer van 1974. Alleen Radar Love stond in 1973 al in de Top 40.
4 sterren omdat er bijna alleen maar goede nummers op staan. De matige geluidskwaliteit nemen we dan maar weer voor lief.
Sterkste nummers zijn die van The Sweet (waanzinnig goed nummer), Elton John (een van de mooiste ballads die hij heeft gemaakt), Earth and Fire (wat waren die goed in de jaren 70), klassieker Radar Love en Catapult (onderschat groepje, maar doken naderhand nog in allerhande andere gedaantes op).
Ook aardige nummers van BZN (uit hun 'hard'-rockperiode nog), The Tee-Set (altijd wel goed), Redbone (Indianenrock) en The Trammps (supersoul!). Verder nog 2 Phillysound-hits (Three Degrees en MFSB) en een aparte cover van The Letter (van The BoxTops) van de Nederlandse Bojoura.
Mijn guilty pleasures zijn The Rubettes (wel een nummer-1 hit geweest) en de George Baker Selection.
Het liedje Beer or Sangria is later nog gecovered als carnavals-single onder de naam "Ik Wil Geen Bier Maar Karnemelk" door Ir. Evert van der Pik die destijds de sidekick was van Sjef van Oekel op TV.