Op twee dagen na een posthume cd, dit had ik niet zien aankomen. Achteraf zie je wel de nodige verwijzingen naar zijn eigen dood, bijvoorbeeld de zinsnede 'I'm in heaven' uit 'Lazarus'. Ik vind deze plaat beter en vooral ook compacter dan 'The next day' die mij toch net wat te lang duurde. Beste nummer van de plaat vind ik het al eerder genoemde 'Lazarus'. 'Blackstar' is een waardig slotakkoord van een imposante carrière.

Een grotendeels stevig glamrockalbum, duidelijk harder dan zijn voorganger 'Ziggy Stardust'. Deze plaat wordt ook wel 'Ziggy in America' genoemd. Mijn favoriete songs zijn het titelstuk, 'Time' en 'The Jean Genie'.

Wat mij betreft zondermeer het meest toegankelijke album van Bowie. De drie hits die tegelijkertijd de eerste drie nummers van de plaat zijn vind ik meteen ook de beste songs. 'Cat people' vind ik ook een sterk nummer. De overige nummers vind ik minder maar niet slecht. De hele plaat ademt een warme sound en maakt het tot een luisterrijk album.

Het derde album in de 'Berlijn trilogie' en toch net even anders dan 'Low' en 'Heroes', minder depressief en zonder de instrumentale/ambient tracks op de vorige twee albums. De tendens is allemaal wat vrolijker. 'African nightflight', 'Look back in anger' en 'Boys keep swinging' zijn mijn favorieten.

Dit album een kleine zes jaar geleden gekocht uit nieuwsgierigheid. Ik heb er geen spijt van. Dit is toch een heel andere Bowie dan die van 'Let's dance' waar ik hem voornamelijk van kende. Waar 'Let's dance' puur commercieel is, is dit volgens Tony Visconti muziek om je keel bij door te snijden. Die neiging voel ik gelukkig niet als ik ernaar luister. Ik vind het zelfs wonderschoon. Muziek om melancholische, duistere dromen bij te krijgen. Vooral de B-kant met 'Warsawa' en 'Subterraneans' is subliem.

Door de critici wordt dit vaak als een van de zwakste albums van Bowie gezien, ik kan er zelf ook weinig chocolade van maken. De singles 'Day in Day out', 'Time will crawl' en het titelstuk zijn goede nummers maar de rest is toch op z'n best middelmatig. Net geen voldoende.

Het eerste deel van dit album tot en met 'Fashion' vind ik het beste, daarna wordt het toch wat minder. Hoe dan ook met 'Scary monsters', 'Ashes to ashes', 'Fashion' wel gelijk drie prima nummers en dus ook beste nummers op een rij.

Je hebt gelijk bikkel2. Ik verhoog met een halfje. 'Word on a wing' en 'TVC 15' vind ik overigens niks.

Samen met 'Let's dance' zijn meest commercieel succesvolle platen. 'Tonight' vind ik overigens helemaal geen slecht album. De opening met 'Loving the alien' is ijzersterk en is meteen het beste nummer van de plaat. Geen enkele andere song op het album komt er ook maar bij in de buurt. De rest van de liedjes zijn op zich niet zo bijzonder maar niet vervelend om naar te luisteren. 'Blue Jean' en 'I keep forgetting' spreken daarvan mij het meest aan waarvan de laatste een lekker rockabilly geluid heeft. 'Tonight' haalt het niet bij 'Let's dance' of andere Bowie albums maar is zeker niet verkeerd.

Zijn 'plastic soul' album zoals hij het zelf noemt maar best lekker. Mijn favoriete nummers zijn het titelnummer, Win, Right en Fame.

Deze cd in corona tijd aangeschaft. Ik had hem nog niet en vond het wel een toepasselijke titel in deze tijd. Ik ben nooit een echte Doe Maar fan geweest maar ik vind '4us' een sterke plaat met sterke teksten en goede muziek. De plaat stamt uit 1983 maar past ook heel goed in deze tijd met nummers als 'Doe maar net alsof' , 'Bang', 'Nachtzuster' en 'Heroïne' bijvoorbeeld. Ik draai hem opvallend vaak en zit er soms aan te denken nog wat uit de Doe Maar catalogus aan te schaffen.