Ik heb zo ongeveer de meeste platen van deze groep wel in bezit, en samen met survival vind ik deze exodus het beste wat ze hebben uitgebracht.
Eigenlijk zijn er geen minpunten te vinden hier.
Veel 'bekendere' nummers zoals jammin' , exodus ,one love .. nummer 5 tot 10 . Die zijn wel op de meeste verzamelaars te vinden vermoed ik. (waarvan legend waarschijnlijk de bekenste, welke inderdaad al die nummers heeft.) Dat is meteen de reden dat ik niet zo gek ben op verzamelaars want ze missen eeuwig juist het nummer wat ik goed vind.
Niet alleen voor liefhebbers van reggae maar voor liefhebbers van echte muziek door personen die nog op instrumenten speelde.
Beste nummers : So much things to say
Exodus en jammin'.
Niet zo gek op: turn your lights down.

Vandaag deze op de hoofdtelefoon,en ik ben niet zo positief als in een 4/5 sterren .
Sommige nummers hebben echt tenenkrommende teksten ,(nr2, of sleepy joe) maar anderzijds heeft de plaat ook wel weer een soort kalmerende rust over zich welke best aangenaam is. Ach, er hoeft natuurlijk ook niet altijd met elk album een politiek of ander statement te komen. Daar heeft de beste man al een ruime collectie aan albums vol van, dus hij hoeft zich niet meer te bewijzen.

Je kunt duidelijk horen dat hij plezier heeft gehad met dit album,en daar ligt waarschijnlijk voor mij datgene wat de plaat best prettig maakt.

Ik moest bij tijd en wijle denken aan de muziek die Mark Knopfler de laatste jaren maakt. Gemoedelijk maar niet WAUW. Het is niet een "deze blijft weken in mijn auto liggen " cd.

Lang links laten liggen, omdat de 1e luisterbeurt tig jaar geleden me schijnbaar niet beviel?
Vreemd,want de periode die hierna kwam vind ik altijd de meest interessante platen van Bowie, minder toegankelijke nummers maar er valt veel meer te beleven. Voor mij dan, want ik verkies normaal niet zo snel kraftwerk ipv akoustische gitaren. Maar deze plaat past er mooi bij.

Nu stijgend als opkomend favoriet Bowie album. Wild is the wind vind ik prachtig, alhoewel het allerlaatste stukje iets veel is.
Word on a wing , ja die is geweldig. Ik ken niet veel nummers zo emotioneel gezongen. Het begint met een vrolijk deuntje en dan, hoe hij dat stuk zingt : Just because I believe don't mean I don't think as well
Don't have to question everything
in heaven or hell
en dan
Lord, I kneel and offer you
my word on a wing
And I'm trying hard to fit
among your scheme of things . Zo vol emotie. Naar ik gelezen heb een roep om hulp in zijn uber drugs versnuiving. Waar of niet, prachtig dat zeker. Schuift zo aan bij slip away in mijn meest favoriete Bowie nummers.

Ook in het titelnummer valt veel te beleven, ook weer een twist erin. Veel gekke teksten (Iggy's vriendin wordt schijnbaar opgegeten door de tv) Vanuit cocaine perspectief maakten ze zelden zo'n mooi album.

5 sterren

Black metal,dat moet toch brak klinken,het liefst als opgenomen in een badkuip?

Dat is wat de gemiddelde "true" metal fan je wilt laten geloven, want dat is de verborgen boodschap te horen wanneer je de demo tapejes achterstevoren draaide ,ons ingefluisterd zodat het gebrek aan kwaliteit of enige kennis van gitaarspel verdoezeld kon worden in eendimensionale riffs met een emmer als drumcomputer waardoor iedere puistige tiener op zijn zolderkamertje zijn haar kon sparen of met een zwarte hoodie over zijn korte scheiding in een fotoshoot, het liefst alles in zwart en wit zodat niet opviel dat mama's make up la geplunderd was voor puistjes verhullende corpse paint, vooral boos kijkend of naar de maan schreeuwend waardoor men schijnbaar cosmisch satanisch onderlegt kon lijken en aldus tot de "scene" toegevoegd mocht worden.
Dat neemt niet weg dat er ook genoeg bands zijn die goede albums hebben voortgebracht doordat ze verdomd goede gitaarvingers hebben. Mag je dat af en toe dan ook horen door middel van een kwalitatief goede productie? Jawel zeg ik.

Lang niks meer van Enslaved opgezet, want ik kan maar moeilijk wennen aan de nieuwe stijl doordat de gorgel in de stem van de zanger niet aangenaam in mijn oren ligt. Verwachtingen van een nieuwe Frost of Eld zijn al jaren vervlogen, maar dit is toch best een lekkere plaat waarbij de black metal bijgestaan wordt door die nieuwe weg die de heren zijn ingeslagen. De zang is hier ook wat beter vond ik,iets minder gegorgel, dus ik zal hem zeker nog eens vaker opzetten. En Neogenesis is idd een top nummer.
Overigens ,zingt hij nou:" Einstein !!"in dat nummer (7ste minuut) ?

Het nummer the fall, is dat de zanger zelf of zijn dat gast vocalen? Het zou zo regelrecht van een 90s peaceville Cd af kunnen komen. Ik dacht ook eerst aan een van de twee bekende bands van dat label maar het lijkt op die grunt van Opeth. Een verslavend album en zoals ik eerder zei goed om in ze geheel te luisteren, de nummers complimenteren elkaar erg goed. Zo vind ik vooral het tweede gedeelte vanaf
The Gift of Guilt /Pain Is a Master /Born in Winter
/The Fall goed, maar staat de Cd in een loop dan valt op hoe sterk het eerste gedeelte ook is. Mooi ook dat stukje Clint Eastwood western in het eerste nummer. Zo zitten de nummers de hele tijd vol met verrassingen en goede vondsten,zodat het nergens standaard beukwerk wordt. Zelfs op de stukken dat het losgaat blijft het eigenlijk verrassen. Is zou graag stemmen maar ik zag dat ik vooral op albums stem die ik erg goed vind en dus voornamelijk 4en en 5en uitdeel. Ik moet misschien eerst wat crappy albums vinden om wat lagere stemmen te delen anders word ik straks niet serieus meer genomen

De zang van deze band trek ik totaal niet. Op de lokale radio willen ze nog erg vaak dr.stein en i'm alive spelen,maar ik vind het echt verschrikkelijk . Sorry daarvoor liefhebbers, want ik vermoed dat vooral jullie dit lezen. Muzikaal is het erg vakkundig.

Lekkere garage rock met vaak hilarische teksten. Erg leuke band. Sola skinner (de zon schijnt) is een lekker maf nummer. Frelst is ook een goede plaat, alleen al wegens het nummer Her kommer vinteren (hier komt de winter of de winter is hier). Vrolijke en ook punk achtige garage rock zoals ze er in Noorwegen graag naar luisteren.

Dank je wel Lura. Helaas , mag ik het bijgeleverde sample geloven op deze site, klinkt dit net zo als de pindakaas versie die ik heb. De muziek loopt vaak vals naast de band. ik dacht aan een overgenomen grijsgedraaide lp maar misschien is t gewoon de kwaliteit van opname? Zou zonde zijn want deze plaat verdiend een mooie uitgave. Het woord waar ik eerder naar zocht is sympatiek. Een erg sympatieke plaat met dito liedjes. Alléen die hoes al met zo'n vriendelijk zacht gezicht erop . een lieve man.
Maar als dit de enige versie is die er is dan moeten nieuwe geintereseerden proberen voorbij het geluidskwaliteit te luisteren naar de liedjes . En dat is niet voor iedereen weggelegd. Begrijpelijk.

Jullie hebben een mooi horloge,maar wij hebben de tijd.

Suriname, het volk met de glimlach. Althans,zo zie ik het. Goedlachs. Zo ook de soundtrack van Suriname van de man met het lieve gezicht. Terecht lieve Hugo, alhoewel zijn liedjes ook wat ontdeugend kunnen zijn trouwens. Ja, dat we hier niet met Knopfler achtige gitaar virtuositeit te maken hebben mag al snel duidelijk zijn. Wat het moet zijn dat is het. Swingende gezelligheid.
Maar ook mooie wat meer ingetogen nummers, zoals het bij veel Surinamers geliefde Blaka Rosoe en mijn persoonlijke favoriet, Bosi Mi.
In zijn soort (Kaseko) waarschijnlijk de beste , maar dat laatste heb ik mij laten vertellen.

Mega dikke plaat. Een van mijn favoriete albums uit de 90s ,maar die nu nog steeds met enige regelmaat de wisselaar in wordt gegooid.

Alles aan dit album klopt, vanaf iedere vette riff tot aan het heel eigen geluid wat deze band had. Luister naar een track nummer 9, i'm your god now,dat is gewoon meesterlijk!
Dit album is gewoon bad ass.

Ongelofelijk te beseffen dat een van mijn favoriete albums aller tijden geen enkele nakomeling kon verwekken welke mij kan bekoren. Vooral mede dat er van het hier redelijk exclusieve geluid vrijwel niks over is op de volgende platen en ook aan de toch vrij goede zang (hard en ingetogen combi) op de latere albums zo'n irritatie rochel ging kleven wat mij niet ligt. Eeuwig jammer dat het voor mij dus maar bij één album is gebleven. Maar wat voor een!!

Grappig,de hoes heeft wat weg van Graveland - Wotan mit Dir (2008) - MusicMeter.nl

Bijna blind besteld, deze nieuwe van de geliefde Duitsers . Rammstein zit altijd wel goed bij mij. Zo kunnen ze lekker losgaan met hun combi van metaal en disco, of zich juist weer heel kwetsbaar opstellen.
Ik mag het allemaal graag smaken.

Prachtige hoes, en voorgaande albums draai ik nog altijd met een passende regelmaat, dus wat kan er mis gaan?
Uit nieuwsgierigheid toch nog even snel geluisterd van tevoren, én de bestelling staat op pauze.
Het kwartje moet nog vallen misschien, maar ik vrees ervoor .

Overigens mag men wat mij betreft zo langzamerhand de pubertijd weleens een beetje gaan loslaten. Er staat altijd wel een dergelijk nummertje op maar zonder condoom en dikke meppen, man man.

Mm, in de jaren 90 eens een Cd gekocht van de beste mannen, die heb ik eigenlijk na twee keer draaien links laten liggen.
Toen ik deze onlangs tegen kwam kon ik hem niet laten liggen, aangezien ik graag het origineel van everything flows wou horen (die staat als cover op een live j mascis album, rete gave intro) .
Het nummer heeft niet teleurgesteld , iets wat ik niet kan zeggen van het album in zijn geheel.
Goede lange solo's worden afgewisseld met weinig afwisseling - van de ritme gitaarpartijen.
Eigenlijk verwachte ik bij bijna ieder nummer dat teenage riot werd ingezet, maar dat was niet het geval.
Deze jongens kunnen gitaar spelen dat is duidelijk, misschien toch eens iets van de later albums proberen om te zien of het schrijven van nummers ze daar beter afgaat. Dit album is niet slecht, maar alles behalve spannend.

Beatles,ik ben geen grootse fan . Ik vind het mooi. Ik vind het goed. Dat wel.

Natuurlijk ken ik zoals iedereen het meer en deel vanuit mijn jeugd en ook heb ik de nodige cd's wel liggen ergens.
Het ding is, individueel een nummer voorbij te horen komen is heerlijk maar een heel album lang trek ik niet. Zelfs een mix cd met enkel de nummers die ik goed vind ,ik kom ver maar ik haal het nooit uit.
Waar het precies aan ligt weet ik niet maar volgens mijn vrouw is het de wat lijzige zang . Zelf zeg ik het wat onserieuze karakter of ondertoon welke in veel albums ligt te sluimeren. Hoe dan ook,het wordt gewoon te veel.

Dit album vind ik anders als de andere Beatles albums. Waarom? Geen idee eigenlijk.
Ik heb laatst twee weken naar Sgt pepper geluisterd, volgens velen het beste album denk ik. (Volgens mijn vader is dat Revolver,en die vind ik alleen daarom al ook erg mooi )
Sgt pepper,goed maar zal ik het vaak draaien,nee .
Dit album daarin tegen vind ik niet alleen goed,ik vind hem echt steengoed. Ik heb al eens gereageerd op dit album, en toen zei ik dat ik er niet zo bekend mee was, of iets in die trant. Dat blijkt niet helemaal te kloppen,een paar nummers ken ik zelfs zeer goed (Something en Here Comes the sun zijn favorieten die mijn pa vaak speelt op zijn gitaar)

Sinds dat bericht op MuMe heeft dit album mijn mobiel nog niet verlaten (!) Een presentatie op zichzelf, volgens mij is dat nl al een jaar geleden (?).
Anders dan een cd of mp3 ( die lenen zich om naar hartenlust te skippen) koop ik een lp plaat enkel als ik het betreffende album in zijn geheel zal beluisteren, zelden als achtergrond muziek en vaak om er echt even voor te gaan zitten. Dit wordt mijn eerste Beatles album op vinyl (als je John Lennon solo niet meetelt) !

Het valt me op dat dit album ook alleen goed is wanneer hij in zijn geheel wordt beluisterd, en een heel stuk minder wanneer je de nummers los luistert - of in shuffle wat dat aangaat. Nee, in geheel en in rust luisteren. Zo zijn zelfs de melige nummers (octo garden) zijn niet te slapstick. Dit steekt gewoon goed in elkaar.

Beste nummer vind ik Because , maar ook Come together ,en natuurlijk Something.

Het intro van i want you is er een die me sterk aan een ander lied doet denken maar ik kom er niet op. Sun king kan zo van Santana zijn.

Ik was een jaar of,wat, 17 18 19 misschien? Een maat nam me mee naar wat ik geloof het Paard in Den Haag was , wel dat staat me voor de geest . ?Het kan ook iedere andere willekeurige plek in Nederland zijn geweest . Op die leefdtijd naar band kijken betekende ook dat stukje geheugen moest worden ingeleverd de volgende dag. In ieder geval, we gingen, ik vermoed wederom puur op geluk naar deze band kijken. Die vriend had wel veel kennis van obscure bands, dus misschien geen toeval dan.
We skippen even zo'n minimaal tussen de 10 en 13 jaar later, alwaar ik bij iemand aan het werk ben in Amsterdam (Ons mooie Dapperbuurtje !!) en hij draait dit. Deze band. De band die ik altijd onthouden had maar waar geen muziekwinkel indertijd antwoord op had . Ik zeg tegen die gast, gast kopieer voor mij even een cd want ik vind dit een te gekke band. Hij vraagt redelijk verbaasd, ken je het? Ik zeg jazeker, the Covenant.
Blijkt hij de gitarist van de band te zijn, hij was net cd's aan het drukken ter promo.
Ik heb die cd nog steeds. Te gekke band. Aardige gast.

Ik zou tegen je willen zeggen, je gaat nog heel wat moois ontdekken
Echt heel veel verkiezen de eerste plaat boven de rest en dat is terecht een goede plaat. Ik vermoed dat de populariteit mede zit in de legendarische macht van nummers als the End of the Crystal Ship. Maar als je het over consistentie hebt ga je hier zelfs nog meer genieten. Staat er überhaupt één slecht nummer op deze plaat? King Snake vind ik iets ondergeschikt aan de rest, maar dit is the Doors op top niveau. Dit zit naar mijn mening beter in elkaar als het al prachtige debuut. Veel plezier dus met de ontdekkingsreis !


Why did you throw the jack of hearts away?
It was the only card in the deck that I had left to play.

The Doors is eigenlijk 1 van de weinige band in mijn platen collectie waar ik zowat elk nummer wel goed van vindt. Deze plaat is , niet de maar zeker 1 van mijn favorieten van de band.
De albums van the Doors blijven min of meer op 1 constante lijn maar op dit album is de sfeer voor mijn gevoel toch net weer iets anders . Strange, dat zegt de titel al en de hoes past er goed bij.
Alhoewel sommige beter als de ander,ook op dit album eigenlijk geen slecht nummer te vinden.

Meer dan uitstekende nummers als Strange Days ,You're Lost Little Girl ,Love Me Two Times ,
Moonlight Drive en People Are Strange maken het geen slechte aankoop.

Het gekke is, When the musics over,daar heb ik dan persoonlijk weer niet zo veel mee. Ik heb de neiging hem te skippen.

Tja, ik geef hem de 5 sterren want ik vind het een top album en een erg sterke uit de albums van the Doors.

Ik kan me nog heugen dat ze voor van alles werden uitgemaakt toen ze met het black album uitkwamen. Niks van waar, ik vond het een goed album en ik was ook gerust van het zwaardere werk
Dit album zou dan misschien wel meer in het straatje sell out passen, al zou ik eigenlijk zelf niet zo snel zulke woorden in mijn mond willen nemen. Iedereen moet maar lekker doen wat hij wil zeg ik maar.
Ik keek van de week even op het net om wat nieuw vinyl te bestellen.
Het valt me wel op dat je momenteel echt doodgegooid wordt met van die jubileum albums. Gaan we echt ieder albums 30, 40 of 50 jarig bestaan "vieren" ? Het voelt nogal geld belust aan.
Maar goed , niemand dwingt je het te kopen natuurlijk. Hier krijgt de liefhebber misschien nog waar voor zijn geld - (on)waarschijnlijk.

Ik laat het in ieder geval zeker aan mij voorbij gaan en zet liever and justice for all... nog eens op.

Ik werkte eens (renovatie) in een appartement in centrum A'dam . De bewoner had wat naalden op waar wij gewoon bij waren (tja) en was lekker aan het trippen . Hij had deze plaat op,met het titelnummer de hele dag op repeat. Ik moet nog altijd aan die gek denken als ik hem opzet en dan moet ik toch weer even grinniken. Ik was niet zo blij toen ik bij je werkte maar toch zeg daarvoor bedankt junkie, want dit is nu eenmaal mijn favoriete Stones nummer geworden en dat door jou.

Tool is zo'n band daar moet ik voor in de stemming zijn. En alhoewel ik het steengoed vind is dat eigenlijk niet vaak.
Ænima daargelaten. Dat album kocht ik bij uitkomst in de laat jaren 90 en daar heb ik toch een binding mee . Nostalgie.

Vandaag geestdodend werk. Een uitgelezen kans, alle tool albums in volgorde op mijn koptelefoon.


Dit album ligt mij goed. Erg goed zelfs.
Het is al vaker gezegd, niet verrassend noch vernieuwd het de wereld maar damn, hij is wel lekker hoor. Ik zit er toch een stuk beter in als 10.000 , welke zich op meer lof mag verheugen van de meeste liefhebbers.
Vinyl in bestelling (links en rechts uitverkocht) . Deze zal ik vaker draaien.