Het uit Portland afkomstige QUASI is er een jaar of tien uit geweest. Maar het is toch bewonderenswaardig dat een band die debuteerde in 1993 anno 2023 zo enthousiast en energiek klinkt als op Breaking The Balls Of History. Een titel dat enigzins verwijs naar het feminisme. Een thema dat door een aantal nummers loopt. Een groots klinkend furieus en eigenzinnig psychedelisch getint melodisch geluid, waarvan je onmogelijk zou verwachten dat dit het werk van twee mensen is (multi-instrumentalist/zanger Sam Coomes en drummer Janet Weiss (Sleater-Kinney). Het kenmerkende geluid van Quasi kan grotendeels worden toegeschreven aan de Rock-Si-Chord. Een toetseninstrument dat in de jaren zestig via Stevie Winwood te horen was op platen van Blind Faith en Traffic.

Breaking The Balls Of History klinkt lekker onstuimig vol lyrische onbezonnenheid, geniale absurditeit en spontaniteit. De energie is voelbaar op een album, dat in vijf dagen tijd is vastgelegd. Beginnend met gezoem en vervorming voordat de stampende drumpartijen van Weiss rauw worden geserveerd op het opener. Last Long Laugh. Het zet de toon voor wat gaat volgt. Zoals de vernietigende aanklacht tegen de onnodige ruimtemissies van miljardair en amazon oprichter Jeff Bezos (Back On Your Tree), de waarschuwing dat varkens kunnen vliegen (Gravity) en de ode aan alle TikTok tienersterren (Doomscrollers). En dat maakt van Breaking The Balls Of History een geweldige toevoeging aan hun sterke nalatenschap.