'Viande' is een geweldige opener, maar... hoe moet ik het omschrijven? Igorrr klinkt daarna ergens als het niet helemaal mee komende Europese broertje van Mr. Bungle, hoewel ik regelmatig ook aan Squarepusher (waarvan ik - ooit - alleen 'Feed Me Weird Things' kende) moest denken. MAAR no.2: toch valt er meer dan genoeg te genieten en is dit helemaal geen verkeerd plaatje! Lekker van de pot gerukt, zeg maar. Ook bv. het opera-gebeuren in o.a. 'Problème d'Émotion' of het accordeonnetje in 'Cheval' smaakt mij prima. Een band die zich niet druk maakt om hokjes of verwachtingen en lekker loos gaat. Riffje(s) in 'Apopathodiaphulato-phobie':
En dat ge(---)r over 'ziel of niet'...* Een goed muzikant heeft zijn of haar ziel al voor aanvang van de carrière verkocht aan de duivel, klaar. En dan blijft alleen de vraag over: vind je 't wat? Ja, dit vind ik wel wat! Dank,
gigage.
Vier sterren.
* Van mij mag het hoor. Ik ga het misschien ook nog wel even lezen en ik ben zeker benieuwd naar die stukken van Stockhausen en Berio.