De (onrechtstreekse) inspiratie voor Big Balls zou trouwens van Chuck Berry komen, zoals een Ding-a-ling, maar Great Balls of Fire comes to mind, also...

Vind de afwisseling hier heel fijn, er zit geen misser tussen, ook Big Balls niet, want dat gaat gewoon over dure feestjes... Ook Ride On is een serieus lekker nummer.

Een nette 9.

P.s. dit vind ik een minstens even leuke hoes, die ik ken van vroeger (cd-uitgave, was dat).

Ik krijg hier geen genoeg van. Acrophet gaat wat meer de thrash metal kant op na het positief ontvangen debuut dat meer richting hardcore ging. Toch is dit een beest van een plaat. De zanger zit wel steeds dicht tegen de hardcore aan. Net als bij 'Eternal Nightmare' moet ik melden dat het soms een tikkie op elkaar begint te lijken.

Maar ook deze blijft mooi op 5 sterren staan. Wederom een unieke brok energie.

Wat betreft die zgn. derde plaat waarover ik het eerder had, ik heb begrepen dat er wel materiaal voor geschreven is, maar dat dat nooit opgenomen is.

Altijd geboeid geweest door de hoes en ook de muziek bleek niet mis (indertijd gemist, maar ergens deze eeuw een keer opgepikt). Qua sound moet je denken aan iets tussen de oude Metal Church en de oude Queensrÿche, al wil ik daarmee de verwachtingen ook weer niet te hoog scheppen.
De band heeft de nodige tijd en aandacht in het songmateriaal gestoken, maar het vergt wel (bij mij althans) een aantal draaibeurten eer het kwartje een beetje wil vallen, want de makkelijke weg kiest de band niet.
De productie is misschien het grootste euvel; zelf kan ik prima met dit veredelde demogeluid uit de voeten, maar wees in elk geval gewaarschuwd.

Een dikke 8 heeft ie bij mijn inmiddels wel verdiend. Met een optie op meer.


P.s. Lords of the Crimson Alliance en Grudge bestaan kennelijk uit exact dezelfde leden.

Fantastisch, een revelatie. Nog nooit van deze band gehoord, maar wat een fantastische combi. Normaal ben ik niet zo van de zweverige zangeressen of zangers, maar hier klikt het gewoon. Productie is lekker naturel en composities zitten prima in elkaar. De jam in 'Jivatka' is misschien wat teveel van het goede, maar verder is dit een en al genieten van een vakkundig gespeelde mix van jazz en metal (plus wat rock en Oosterse tinten) met feeërieke zang. En ik denk dat vaker draaien nog wel gaat helpen. Dus zet ik 'm meteen maar weer op...

Voor nu dik 4,5*.

Ik meende al wat te herkennen van 'Drunken Angel', dat had ik dus goed. 'I Won't Hurt You' is ook wonderschoon. De rest doet heel goed wat het moet doen, maar vooral in de film; aanrader!

Aanvankelijk fijne NWOBHM / power metal uit Canada, met hoes die doet denken aan Maidens 'Somewhere...'. Maar dan lijken ze In 'Shuffle...' een Van Halen-tje te willen doen, had van mij niet gehoeven, al is ie niet echt slecht. Dan is 'Fight...' een stamper die eerder aan Manowar doet denken - ook nog wel aardig. Dan weer terug naar de eerstgenoemde stijl waarvan 6 niet echt en 7 echt wel weet te overtuigen. Op het einde komt de Van Halen vibe weer deels terug met de drumpartijen. Aardig nummer.

Een leuke plaat voor een keer. En heus nog wel een keer.


7.