Ik had deze al es eens vaker gehoord en in mijn herinnering op zo'n 4 à 4,5 sterren staan. Herbeluistering bevestigt mijn vermoeden aanvankelijk. De opener kan zich meteen meten met het beste van Black Sabbath en Deep Purple, wat een lekker begin! 'Walking...' doet daar voor onder, maar niet veel. Tot zover: pretty 'eavy, not so 'umble, maar dan...

Het dromerige 'Melinda...' is maar matig aan mij besteed, zeker met het voorgaande geweld net achter de rug. Met 'Lucy Blues' gaan we weer een andere kant op: het soort blues dat ik vroeger niet kon uitstaan of hooguit tolereerde als een potentieel vriendinnetje zo graag in een bluescafé wilde afspreken. Nu kan ik het wel waarderen, maar daar is het ook wel mee gezegd.

Dan weer op de 'eavy tour. Wel met een 'lalalalala' toevoeging, voor mij niet nodig, maar kan het hier wel hebben. Het lekkere gescheur op de zes snaren maakt ook veel goed. 6 en 7 ook gaaf. De afsluiter gaat ook weer een beetje dwarsliggen, maar bevalt al beter dan die andere twee.


Kom ik uiteindelijk niet verder dan een dikke acht + weer een boost voor mijn geheugen.

Aussie noiserockpunk*-trio met hysterische zangeres, alweer van 2009. Titelopener is wel meteen de onovertroffen diamant van het geheel, maar daarna is het nog genoeg genieten geblazen. Toch wel een beetje verbaasd dat dit nog niet op MuMe stond, maar het lijkt er op dat er na 2012 ook niets meer is uitgebracht (al vind ik op Discogs nog wel een samenwerking tussen zangeres Cinta Master en Christina Tester van 2016 - ken ik verder niet, niet op MuMe en moet ik maar es checken).

Op bandcamp is dit nog steeds te bewonderen, though.
Schitterende hoes**, avatar-kandidaat no.1 mocht ik nog es willen wisselen.

4,5*.

* Misschien is er een betere en meer accurate omschrijving, maar volgens mij komt dit in de buurt.
** Misschien met 3D-brilletje nog mooier?