Hier kun je zien welke berichten sebas als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Herman van Veen - In Vogelvlucht 2 (1991)
Alternatieve titel: Zijn Mooiste Liedjes
0
geplaatst: 10 augustus 2009, 20:27 uur
Iets minder mooi dan zijn eerste verzamelaar (uit 1987) maar toch de moeite waard. Herman van Veen bezingt, op meeslepende wijze, de kleine dingen en de grote thema’s van het leven.
Zoals het gezellige bruine café dat uit het straatbeeld dreigt te verdwijnen (Adieu Café). Het verstrijken van de jaren (Klacht, De Tijd Tikt en Later). Een kind dat na de scheiding van haar ouders niet kan wennen aan haar ‘nieuwe moeder’(Kusje).
Liedjes die gevoelens beschrijven, maar ook gevoelens losmaken. Teksten vol melancholie, liefde, angst en hoop. Met dank aan de prachtige woorden van Willem Wilmink, Theo Olthuis en Rob Chrispijn.
Prachtig ook zijn het De Clowns, een tekst van Herman van Veen zelf, het Kinderen voor Kinderen-achtige Naar Bed en een beeldschoon relaas over een prille, ontluikende liefde, Melk en Honing.
In Vogelvlucht 2 staat in de schaduw van deel 1 –die herbergt zijn grootste klassiekers- maar blijft een aangename plaat voor een druilerige zondagmorgen.
Zoals het gezellige bruine café dat uit het straatbeeld dreigt te verdwijnen (Adieu Café). Het verstrijken van de jaren (Klacht, De Tijd Tikt en Later). Een kind dat na de scheiding van haar ouders niet kan wennen aan haar ‘nieuwe moeder’(Kusje).
Liedjes die gevoelens beschrijven, maar ook gevoelens losmaken. Teksten vol melancholie, liefde, angst en hoop. Met dank aan de prachtige woorden van Willem Wilmink, Theo Olthuis en Rob Chrispijn.
Prachtig ook zijn het De Clowns, een tekst van Herman van Veen zelf, het Kinderen voor Kinderen-achtige Naar Bed en een beeldschoon relaas over een prille, ontluikende liefde, Melk en Honing.
In Vogelvlucht 2 staat in de schaduw van deel 1 –die herbergt zijn grootste klassiekers- maar blijft een aangename plaat voor een druilerige zondagmorgen.
Hooverphonic - Singles 96-06 (2006)
1
geplaatst: 10 augustus 2009, 20:35 uur
De sterkste nummers van Hooverphonic: Singles 96-06 komen uit 2000, van topalbum The Magnificent Tree.
Want Mad About You, Jackie Cane en Vinegar & Salt blijven fantastisch.
Vooral de vocale magie van Mad About You, een nummer dat droompop koppelt aan frivole jazz, is van de buitencategorie.
Jackie Cane laat een gitaar horen die laveert tussen het gemiddelde Interpol-intro en de soundtrack van eem Tarrantino-film. Diezelde gitaar hoor je ook bij Club Montepulciano.
Het bombastische Vinegar & Salt tapt weer uit een ander vaatje. Sometimes is een soortgelijk nummer. Klassesongs.
Van de beginjaren kan vooral het met spannende gitaren gelardeerde Inhaler me bekoren, met name die prachtige opbouw. En in de tuin van Eden plukt Hooverphonic gretig de vruchten van Clannad. Althans, zo klinkt het.
The World Is Mine klinkt dan weer ongekend fris en poppy, als een betere versie van The Cardigans (of zo). En pas na vele draaibeurten besef je pas hoe mooi One wel niet is.
Maar niet alles singles zijn even sterk op deze uitgebreide greatest. Twintig nummers Hooverphonic achter elkaar krijg ik nog steeds niet voor mekaar. Maar dat dit een bijzondere band is, dat staat buiten kijf.
Want Mad About You, Jackie Cane en Vinegar & Salt blijven fantastisch.
Vooral de vocale magie van Mad About You, een nummer dat droompop koppelt aan frivole jazz, is van de buitencategorie.
Jackie Cane laat een gitaar horen die laveert tussen het gemiddelde Interpol-intro en de soundtrack van eem Tarrantino-film. Diezelde gitaar hoor je ook bij Club Montepulciano.
Het bombastische Vinegar & Salt tapt weer uit een ander vaatje. Sometimes is een soortgelijk nummer. Klassesongs.
Van de beginjaren kan vooral het met spannende gitaren gelardeerde Inhaler me bekoren, met name die prachtige opbouw. En in de tuin van Eden plukt Hooverphonic gretig de vruchten van Clannad. Althans, zo klinkt het.
The World Is Mine klinkt dan weer ongekend fris en poppy, als een betere versie van The Cardigans (of zo). En pas na vele draaibeurten besef je pas hoe mooi One wel niet is.
Maar niet alles singles zijn even sterk op deze uitgebreide greatest. Twintig nummers Hooverphonic achter elkaar krijg ik nog steeds niet voor mekaar. Maar dat dit een bijzondere band is, dat staat buiten kijf.