De titel blijkt onbedoeld ironisch. Na het beluisteren van deze plaat zit ik vooral met vragen. Waar is het enthousiasme van het debuut gebleven? Waar zijn die fonkelende melodieën? Kwam dit tweede album te vroeg?

Op Fragezeichen slaagt Nena er niet echt in om songs neer te zetten met een uitroepteken! Na het debuut en wereldhit 99 Luftballons lag de lat natuurlijk onmenselijk hoog.

Maar toch...Ik had meer verwacht. Ik mis de spontaniteit; die onstuitbare frisheid van het debuut.

Bij Rette Mich is er overigens nog geen vuiltje aan de lucht. Een stevige rocker met subtiele synths, pulserende baslijntjes en een refrein om helemaal los te gaan.

Maar bij Fragezeichen gaat het eigenlijk een beetje mis. Mooi, maar te licht om de albumtitel te dragen, en die saaie saxofoonsolo haalt het laatste beetje spanning weg. Lass Mich Dein Pirat Sein kampt met hetzelfde probleem.

En als 2 van de 3 singles al niet echt overtuigen? Hoe zit het dan met de rest? Nena verkeert in wisselvallig weer. Songs als Das Land Der Elefanten en Es Regnet moeten het duidelijk van studiotrucjes hebben. Unerkannt Durchs Marchenland wint het dankzij die donkere Satellitenstadtsfeer van de twijfel.

Maar gelukkig is er Ich Hang An Dir. Het op een na sterkste nummer van de plaat brengt de schwung er weer een beetje in met een ouderwets flitsende melodie. Ook Sois Bienvenue -wat een zalige synths- past bij de klasse van het debuut.

Maar verder zijn er weinig hoogtepunten. Onbegrijpelijk dat Susi K (b-kantje van Rette Mich) het niet tot het album heeft geschopt, zo'n klassenummer. Nog een vraagteken.

1983. Het jaar dat ik m'n eerste singletjes verzamelde. Doe Maar, Michael Jackson, Moonlight Shadow, Rock Steady Crew en natuurlijk 99 Luftballons.

Destijds kwam ik niet verder dan deze superhit met dat briljante b-kantje, die andere hit (Nur Geträumt ) en enkele latere singles. Ik ben blij dat ik nu eindelijk eens het volledige album heb gehoord. Want wát een plaat is dit!

De spelvreugde spat er vanaf. Nena klinkt spontaan, fris, hartverwarmend en de songs zijn sterk. Haar stem was warm en theatraal, haar looks spannend, haar ogen zacht. Niet moeilijk om daar als 9-jarige van over je toeren te raken.

Nena had goed geluisterd naar de Britse Blitz. De nieuwe romantiek zit in een groot aantal songs verweven, maar ook de typische Nederpoptrucjes van groepen als Toontje Lager en de vroege Frank Boeijen Groep hoor je terug. Luister maar naar het aanstekelijke Kino. De sound van een tijdperk.

99 Luftballons blijkt het onbetwiste kopstuk. Een jaren '80 icoon. Dansen op de bom. Ultravox deed het met Dancing In The Dark, Doe Maar met De Bom, maar de mooiste anti-oorlogsleuze was deze.

Nür Geträumt was de andere hitsingle...perfecte pop in de stijl van Kim Wilde's Chequered Love en synths uit het jaren '80 boekje.

Maar ook de albumtracks zijn goed. Indianer is misschien een tikje over the top, maar wel leuk. Het bloedmooie Vollmond haalt het zwoele in Nena naar boven. Tanz Auf Dem Vulkan had alles om uit te groeien tot een wereldhit (alleen dat refrein al) en met Zaubertrick is ook niets mis.

Het slaapwiegende Einmal Ist Keinmal is eem kleine dissonant, maar meezinger Leuchtturm maakt dat meer dan goed. Meteen erna het heerlijke Ich Bleib Im Bett, Nederpop op z'n Duits.

Dit album is ongelofelijk constant. Nena boeit van A bis Z met enthousiaste, gevarieerde liedjes, kort maar krachtig.

Noch Einmal rockt op hartstochtelijke wijze naar het einde. Met een intro van de Stones, synths a la Van Halen's Jump, de gitaarsolo van Owner Of A Lonley Heart en een Trevor Horn-achtige productie.

Satellitenstadt brengt een vleugje new wave en is het donkerste nummer. Dus daarna mag het licht uit.

Vijf sterren, waarom niet. Als je zo'n debuut maakt...
1983 was een goed jaar.

Eén van mijn allereerste LP’s. Een speciaal plekje in mijn hart én in mijn platenkast. Ik was 10 jaar oud, maar had de muzieksmaak al goed te pakken (al keek ik toen nog niet veel verder dan de Top 40)...

De leukste, de beste en mooiste tracks:

Duran Duran – The Reflex
Op en top eighties. Een fantastische single remix van de slappe albumversie. Niks gedateerd, een onvervalste classic.

Talk Talk – Such A Shame
Ongetwijfeld de mooiste single van Talk Talk. In de UK een flop, hier een bescheiden hit. Voor mij één van de juwelen van de jaren ’80.

John Waite – Missing You
Amerikaanse softrock op z’n best. Zo mooi heeft hij ze met Bad English niet meer gemaakt.

U2 – Pride (In The Name Of Love)
Strijdlust en passie in optima forma. De beste U2 single van toen? Misschien wel…

Mike Oldfield – To France
Na Moonlight Shadow een nieuw juweeltje met Maggie Reilly. En eigenlijk net zo mooi.

Queen – I Want To Break Free en Radio GaGa
Door veel Queen-fans afgeschilderd als een mindere periode. Onzin. IJzersterke nummers met een lekker eighties sausje.

OMD – Talking Loud And Clear en Locomotion
Uiterst dansbare elektropop van deze synthpioniers. Commerciëler dan voorheen, maar wel erg smakelijk.

Ultravox – Dancing With Tears In My Eyes
De angst voor een kernoorlog verpakt in een weergaloze melodie. Nog mooier dan Vienna.

Alan Parson’s Project – Don’t Answer Me
Blinkende symfoballade die je niet té vaak moet horen…een liedje voor zo nu en dan…

Culture Club – The War Song
Eén van de leukere Culture Club liedjes. Vrolijk, catchy en weer eens wat anders dan Karma Chameleon.

Limahl – The Neverending Story
Klinkt behoorlijk fout, niet? Maar de titelsong van één van mijn favoriete jeugdfilms mag natuurlijk niet ontbreken hier.

Frankie Goes To Hollywood – Relax
In alle opzichten legendarisch. Van productie (Trevor Horn) tot video tot verkooprecords. Wat je noemt een klassieker.

Pat Benatar – Love Is A Battelfield
Girlpower van toen, in de stijl van Self Control (Laura Branigan). Rauw, energiek en met een hemelse strot. En die studiomix is echt 100 % eighties.

The Blue Nile – Tinseltown In The Rain
Alsof de herfstbladeren uit je speakers waaien. Zo ontzettend mooi! Eerder alternatief dan mainstream. Iedere keer opnieuw kippenvel.

Tina Turner – Private Dancer
Deze geadopteerde Mark Knopfler song staat Madame Turner bijzonder strak. Met een heerlijke gitaarsolo.

Een mooie combinatie van nostalgie en tijdloze classics. De commerciële jaren ’80 waren zo slecht nog niet. Dit zijn de must haves voor iedereen geboren tussen 1968 en 1978:

David Bowie – This Is Not America
Titelsong van The Falcon And The Snowman. Samen met de Pat Metheny Group. Fantastisch nummer waarin Bowie alles uit z’n stem haalt.

Foreigner – I Want To Know What Love Is
Zo kunnen ze ze alleen in Amerika maken. Knuffelrock met een ruwe snik.

[i]Billy Ocean – Lover Boy[/i]
Ik geen fan van BIlly Ocean, maar voor Suddenly en deze single maak ik graag een uitzondering.

Modern Talking – You’re My Heart, You’re My Soul
Duitse jet set pop met een enorm kitschgehalte. Of een reclamespot voor tandpasta en shampoo. Behoorlijk fout, maar ik kan er wel van genieten. Ik heb het originele album zelfs op cd (zeldzaam).

Murray Head – One Night In Bangkok
Nummer 1 hit uit de musical Chess. Geschreven door Benny Andersson en Björn Ulvaeus van ABBA.

Nik Kershaw – The Riddle
De grootste hit van zijn tweede album. Nummer was onderwerp van discussie, want waar ging die tekst in hemelsnaam over?

Spandau Ballet – Only When You Leave
Mooiste song uit de glanzende Parade periode. Opvallend hoe goed deze single de tijd heeft doorstaan.

Eurythmics - Sexcrime (Nineteen Eighty Four)Verboden in het preutse Amerika, een grote hit in Europa. Sterk staaltje synthpop.

Duran Duran – Wild Boys
De opvolger van The Reflex stelde niet teleur. Duran Duran gooide het over een andere boeg. Minder pop, meer rock. De peperdure videoclips bleven hetzelfde.

Kim Wilde – The Touch
Eén van mijn favoriete Kim Wilde songs. Omdat ie zo zeldzaam is. Staat op geen enkele Kim Wilde verzamelaar.

Frankie Goes To Hollywood – The Power Of Love
Samen met Band Aid de kersthit van 1984. Nog steeds even prachtig.

U2 – The Unforgettable Fire
Mijn persoonlijke alltime U2 classic. Het mooiste nummer van hun mooiste album.

Ashford & Simpson – Solid
Voormalig Motown duo met hun enige, echte wereldhit.

Pia Zadora & Jermaine Jackson - When The Rain Begins To Fall
Ik was 10 en ik was verliefd. En daarom kon ik er geen genoeg van krijgen. Vocht destijds met Wild Boys om de eerste plaats.

Wat een negavtieve berichten. Natuurlijk, ik was 11 jaar toen deze LP op de markt kwam. Maar de Top 40 van toen is honderd maal leuker en gevarieerder dan de ellende die tegenwoordig de ether vervuilt.

De periode 1980-1985 was de interessantste van dit veelverguisde en bejubelde decennium. Now This Is Music volume 3 mag dus nog meedoen. Dit zijn de songs waar ik toen graag naar luisterde. En dat doe ik nog steeds.

Duran Duran - A View To A Kill
Het laatste wapenfeit van de Fab Five in originele bezetting. Eén van hun beste singles. En de enigste Bondsong die het in de US tot nummer 1 heeft weten te schoppen.

Kate Bush - Running Up That Hill
Briljante single van dat magnifieke album Hounds Of Love. Opvolger Cloudbusting doet er weinig voor onder.

Marillion - Kayleigh
Drieëneenhalve minuut liefdesverdriet. Een machtige single, maar eigenlijk moet je conceptalbum Misplaced Childhood helemaal beluisteren (prachtig hoe Pseudo Silk Kimono overloopt in Kayleigh). Het Marillion van Fish was vaandeldrager van de Britse symfo in de eighties.

Propaganda - Duel (Eye To Eye)
Ook zo'n klassieker. De Duitse tongval van Claudia Brücken bezorgt deze hitsingle een artistiek sfeertje.

Eurythmics - There Must Be an Angel
Springt een beetje uit de dans in vergelijking met hun eerdere synthpopsingles. Maar inderdaad, dit nummer heeft een hemelse tune en Lennox zingt als een engel.

Scritti Politi - The World Girl
Hier kan ik geen genoeg van krijgen. Prachtsong van het prachtalbum Cupid & Psyche 85. Verplicht luisteren!

Huey Lewis en The News - Power of Love
Back To The Future natuurlijk. De feel good movie bij uitstek. Perfecte titelsong. Laid back rock 'n' roll met een hoog yeah gehalte!

Simple Minds - Don't You (Forget About Me)
Nog een soundtrack. The Breakfast Club deze keer. Het nummer dat Simple Minds fans van het eerste uur de neus uitkomt. Voor mij opende het juist de deuren naar het verleden. En zo ontdekte in Sparke In The Rain en New Gold Dream 81-82-83-84.

Power Station - Some Like It Hot
Het hobbybandje van Duran Duran's John en Andy Taylor. Samen met Robert Palmer en Chic-drummer Tony Thompson. Behoudens T-Rex cover Get It On was dit de enige noemenswaardige hit. Leuk om terug te horen.

Talking Heads - Slippery People
De live uitvoering van de albumversie uit 1983. Swingt helemaal de pan uit. Met een knetterend ritme, en zoveel drive. Top.

U2 - Sunday Bloody Sunday
Ook live, en ook uit 1983. De Red Rocks versie van Under A Blood Red Sky. Ik weet eigenlijk niet waarom deze in 1985 opnieuw in de charts stond. Niet mijn favoriete U2-song, maar wel één van hun belangrijkste.

O.M.D. - So in Love
Destijds vond ik dit de beste OMD song. Maar toen had ik Architecture & Morality en Dazzle Ships nog niet gehoord.

Chris Rea - Josephine
Romantiek in het kwadraat. Een échte ballad. Tijdloos mooi. Dat gitaartje...

Madness - Yesterday's Man
Hoezo ska? Dit is een waanzinnig mooi ingetogen popliedje. Ambachtelijk songschrijversvakmanschap.

Frankie Goes to Hollywood - Welcome to the Pleasure Dome
De vierde superhit op rij. De driftig ingeknipte single edit van de ruim 13 minuten durende albumtrack. Eerlijk is eerlijk...de single is krachtiger en beter.

Met een speciale vermelding voor Baltimora en Modern Talking als grootste missers.