De eigenaarde muzikale constructies van Andy Partridge bereiken op English Settlement een abslouut hoogtepunt. De band klinkt zoals de naam: verslavend.

Was Drums and Wires al een schot in de roos, op deze tijdloze klassieker passen alle stukjes van de puzzel. Want dat is het, een puzzel, muziek van XTC moet je bekijken, bestuderen, beluisteren, binnenste buiten keren en dat tientallen malen.

En vervolgens beminnen, bejubelen en bewierroken.

Andy Partridge is een van de grootste liedjeschrijvers ever. Zo zelfverzekerd als zijn songs, zo onzeker was hij op het podium. Het lijkt wel alsof alle frustatie hier in de studio wordt samengebald. Tot krachtige, heen en weer schietende nummers vol nerveuze, onverwachte wendingen.

De voormalige dubbel LP opent grandioos met Runaways en Ball And Chain, nummers die Franz Ferdinand & co de goeie kant induwden.

Roundabout is inderdaad een achtbaan, een heerlijk ritme met verrassende loopings. Yaught Dance is een andere favoriet.

En dan is er natuurlijk nog Senses Working Overtime, het meest optimistische nummer. Een terechte hit. De siganture song van Partridge.

Een klein nadeel van English Settlement is de lengte. Niet de lengte van de plaat maar wel de lengte van de nummers.

Songs van vijf, zes minuten zijn eerder regelmaat dan uitzondering.
Vaak nét te lang (slechts drie nummers klokken onder de 4 minuten).

Een kleine overdosis XTC.