Het ultieme manifest van de alternatieve muziek.
De bijna zeldmoordbrief van een cultheld.
Verontrustende schetsen van een verkilde maatschappij.
Een definitief afscheid van de jeugd, een stap in de volwassen wereld.
Of misschien gewoon als de duistere voorloper van New Order.

Hoe je Joy Division's Unknown Pleasures ook ervaart, het is een plaat om te koesteren.

Beklemmend en angstaanjagend, pure schoonheid en ontroering. De grenzen van Joy Division zijn vaag en verraderlijk.
Intstrumenten die klinken als machines, koud als staal, maar tegelijkertijd regelrecht je hart beroeren.

Ik zit te zoeken naar woorden. Deze plaat is bijna niet in zinnen uit te drukken.

De dynamiek van Disoder. Dat basloopje van Peter Hook, na amper tien seconden weet je waarom ook New Order groot mocht worden. Een fenomenale song, met een denderend ritme, een gierende gitaar en Ian Curtis overdondert.

Where will it end. Day Of The Lords bouwt spannend verder. Ian Curtis klinkt donkerder, somber (af en toe hoor ik Nick Cave) en poëtisch. Dit nummer grijpt me iedere keer weer bij de keel.

Candidate en Insight halen het tempo wat omlaag, maar de sfeer blijft intact.

En dan volgt New Dawn Fades, mijn persoonlijke favoriet, een grommende bas in gevecht met een klassieke melodie, maar met de bariton van Ian Curis als winaar. (Hier hoor je waar Interpol het kunstje heeft geleerd).

De ironie van She's Lost Control. Dit lied wordt zo strak en gecontroleerd gebracht dat je bijna vergeet dat het gaat over Curtis' epileptische aanvallen.

Het vuur van Shadowplay. De kracht van een klassieker. Onlangs nog mooi vertolkt door The Killers, maar het origineel blijft onovertroffen. Dat moet The Edge ook gehoord hebben, toen hij Sumners gitaar voor het eerst hoorde.

Het stuwende Wilderness en de felheid van Interzone zorgen voor nog meer vuur.

Een voorbode voor het apocalypische sluitstuk, I Remember Nothing. Bij het intro lijken de secondes weg te tikken, voor die allesvernietigende klap. Met sneuvelende ruiten.

Ik lul maar wat. Zoals ik al zei, deze plaat is niet in woorden te vatten. Wellicht enkel met vijf sterren.