Diagram of Suburban Chaos vind ik een stuk minder eerlijk gezegd. Hoewel ik ook bij deze plaat mijn bedenkingen heb.. Soms komt iets er sterk uit, maar het blijft ook wel vaak steken in het steken, als men begrijpt wat ik bedoel. To the point komen is er bij deze Ultre niet altijd even goed bij. Nobodies Favorite biedt wel een leuk stukje tango ballroom met bijbehorende klaks. Useless Nervous Minutes en Phrotos zijn zelfs nummers met een heus thema en spanningsboog, vergelijkbaar met Keef Baker of Stendeck, maar teveel nummers ontsnappen hier aan mijn aandacht. En ik wil toch serieus beweren dat dat niet aan mijn gehoor of concentratie ligt, want ik heb hem goed geluisterd de afgelopen weken. Prachtige cover dat wel, maar de muziek kan van mij beslist wat meer gefocussed en spannend. Ik kom niet verder dan 3,5* tot dusverre.

Gisteren viel er toch ergens een kwartje.. het zit toch allemaal weer verrassend goed in elkaar en deze artiest is er goed in om een vrij typische sfeer neer te zetten bij iedere track, die is meer dan okee! Ik zet nog even voorzichtig in, maar afronden naar een half meer is beslist iets dat kan gaan gebeuren!

Mooi mooi mooi!! Wat een extatische ervaring is dit zeg! Juist het gebrek aan leidende beats is misschien wel de kracht van deze plaat. Hij moet het nu puur van zijn sterke composities hebben en wat voor spanningsboog Undermathic erin weeft en die is eigenlijk bij ieder nummer geweldig! Het eerste nummer is al geweldig, maar nummer 2 bevat al de eerste easter egg van deze plaat, verrassend lekkere track met een monumentale onderlaag die het hele nummer interessant houdt. Daarna enkele tracks die onverwisselbaar Undermathic zijn en dus een hoge standaard hebben qua kwaliteit, maar minder dan track twee (onthou die!). Maar het bouwt gestaag op naar tracks 8-11 die eigenlijk allemaal geniaal zijn! Met name Hope In His Eyes is natuurlijk weer geweldig in zijn extase en uitbundigheid! Echt een track waar ik van meet af aan al kippenvel bij had. Undermathic weet als geen ander overdadigheid te koppelen aan zeer hoge kwaliteit van de tracks, bij de meeste artiesten zit het er net naast, hier is het in de roos. En dat al drie keer op rij! En misschien is dit wel de meest beklijvende van de drie.

Werkelijk briljante plaat dit!!! Ik was even bang dat Tympanik was afgedaald naar een bedenkelijk niveau met ebm achtige releases, maar dat is van tijdelijke aard blijkt. Dit is een geniale electronische release en misschien wel mijn tweede 5 sterren release van 2009. Maar dat moet nog even blijken na herhaaldelijk beluisteren, ik neig er in elk geval wel naar. Ben blij dat de meer experimentele electronic weer op ouderwets glorieus niveau terug is. Gridlock en de zijnen is weer een beetje uitgewist qua afwezigheid. Met acts als deze ziet de toekomst er allenzins zonnig uit! Het eerste nummer is al meteen één van mijn favoriete tracks allertijden. Een verrukkelijk samenspel van harmonie en liefelijke klanken met ruide gitaarinterludes. Supervet! Het is het meest te vergelijken met Ginormous deze plaat, ook genoemd in de reviews van deze plaat. Dezelfde imminent aanwezige euforische melodieën en ingenieus in elkaar stekende beats. Duidelijk niet bedoelt voor de liefhebber van het spaarzame of minimale, maar voor de rest is dit een zegening. Onwerelds mooi!