Af en toe doe ik het nog wel eens, een plaat kopen puur op het promotiepraatje en een recensie.

Nu spreekt de hoes, de bandnaam en inspiratiebronnen (o.a. Talk talk, Tears for Fears en Hogarth's jaren bij Marillion) ook wel in het voordeel.

Van die inspiratie bronnen hoor ik behoudens Tears for Fears wel wat terug. Een beetje van laatst genoemde band had een nog betere plaat kunnen opleveren. Een wat vette productionele saus had nog wat winst kunnen opleveren maar ondanks dat is het ook een meer dan prima plaat.

Je bent enkel niet zo positief met je cijfer, waarom is dat als ik vragen mag?

Dit was de single die als nieuwe track de toen uitgegeven Best Of moest promoten. Helaas was What You Say gewoon niet zo'n goede single. De band had (vooral in Engeland) behoorlijk wat succes gehad de jaren hiervoor en dat was dit rustige nummer niet het juiste visitekaartje tussen al die catchy tunes. De maar liefst drie B kanten zijn ook al zo rustig al is de cover van Be My Baby best wel goed gedaan.

Het is op zich ook allemaal niet zo slecht maar ik denk niet de juiste single/nummers op het juiste moment.

Ik vind Linde vooral een wat mindere versie van Roosbeef. Ook heb ik wat problemen met haar uitspraak/dictie (momentah ipv momenten als voorbeeld maar ik kan er nog veel meer noemen). Het talent is er zeker en hoop dat ze door kan groeien.

Zie Je Niet en Anders Zouden Zijn vind ik de mooiste liedjes van t album.