Ik ben zeker een grotere fan van The Byrds dan van The Kinks, maar dit nummer ontstijgt het gemiddelde Byrds-niveau absoluut! Rustig, beheerst en een schitterende (samen)zang. Voor je het weet zijn de 6(!) minuten voorbij. (chevy93)

Antony Hegarty, de frontman met de bijzondere falsetstem is heel bepalend voor het geluid van deze band.
'Bird Gerhl' komt uit zijn tweede album 'I Am A Bird Now (2005)' dat tevens ook hun doorbreekplaat was. Dit album won zelfs de Mercury Music Prize.
De opmerkelijke albumcover is een foto van Candy Darling op haar/zijn sterfbed.
'Bird Gerhl' is de grote finale van dit machtig album. Hier wordt hij een vogel. I'm a bird girl, and bird girls go to heaven, I'm a bird girl and bird girls can fly.
Het is een soort volbrenging van zijn droom om uit deze wereld, deze gevangenis te ontsnappen. Deze gevangenis waar hij vast zit aan zijn geslacht en seksualiteit.
Dit nummer werd ook verwerkt in een prachtig fragment tijdens de film 'V for Vendetta'. (curufin)

Dit moet toch wel het ultieme lentekriebelgevoel-nummer zijn. Want tekstueel gaat dit liedje dan wel over de ene natte droom na de andere, de muziek kan zo gebruikt worden ter ondersteuning van een timelapse van een ontkiemende bloem of smeltende sneeuw. En wanneer naar het einde toe alle remmen losgaan in een uitbarsting van trompetjes en violen, hou ik het zelf bijna niet droog daar beneden. (ArthurDZ)

Begin 2013 ontdekte ik Haerts en ik was al snel compleet verkocht. Nu is er wel veel indiepop met een flinke hang naar de 80s en ook nog een zangeres met een Stevie Nicks-achtig stemgeluid, dit nummer was echt helemaal raak en is uiteindelijk uitgegroeid tot een van mijn 5 meest gedraaide nummers van de afgelopen 10 jaar. Met name de twee minuten zijn geweldig… ik ben dan al helemaal om, maar dan gaan nog even alle registers open. Wauw. (herman)

Knotsgekke popsongs en dito songteksten: dat vat They Might Be Giants zo'n beetje samen. Hun absolute magnum opus is zonder twijfel Birdhouse in Your Soul, met die heerlijk schallende trompetten halverwege het nummer. PS: probeer de absurde videoclip niet te begrijpen. Er bestaat dan ook terecht een geinige 'literal version' van. (Arno)

Het is 2017 en met A Black Mile To The Surface levert Manchester Orchestra hun vijfde langspeler af. De titel van het album refereert aan een wetenschappelijk project (DUNE), waarbij in een voormalig gouddelversdorp in South Dakota ondergronds onderzoek wordt gedaan naar de evolutie van het universum. The Alien is een verdrietig nummer over een misvormde man - zijn vader heeft zijn oren met een schaar afgeknipt - die een einde aan zijn leven maakt door zich voor een auto te werpen. Het verhaal is volledig fictief en bedacht door frontman Andy Hull. (forzautregivo)

""Het was ergens in 1983 dat ik Show No Mercy hoorde van Slayer, gaaf nummer. Slayer was de metal voor mij toen als 15 jarige. Een jaar of 10 later organiseerde ik jaarlijks in een lokale kroeg de top 100. Alles op video, door dagen achtereen clips te kopieren van video's op een andere video (hoe makkelijk gaat dit nu).
Steevast werd daar door een groepje metal freaks Slayer ingezet, live versie van Angel of Death (over nazi arts Jozef Mengele), de oerkreten van bassist / zanger Araya bracht het hele café in extase, terwijl de metalfreaks hun haren lieten fieren. Ja geboren Chileen Araya schopte het zelfs tot de top 2000, en nu terug in onze lijst. Laat hem daar ook blijven a.u.b."" (DjFrankie)

Varúð is gewoon schitterend. Het moment waarop ze het 'refrein' zingen verandert er iets aan de muziek, het is alsof ze alle wind die er op dat moment is wegblazen een soort van verademing zeg maar. De herhaling van de titel door het koortje zorgt voor een Untitled 8 effect, en de climax die daarop volgt is fantastisch. Nee geen moeilijke ritme's, maar gewoon een opzwellend drumgeluid die je wegblaast. (kobe bryant fan)

Het recept van Beach House was al een tijdje een publiek geheim: dromerige synths, zuchtende zang. En net als oma's cake niet iets om snel aan te tornen: jaar in jaar uit blijft zo'n plakje goed smaken. Echt iets om naar uit te kijken is het op een gegeven moment niet meer – het risico loert dat je in het vervolg zo'n plakje laat liggen en een ander taartje probeert. Toen kwam daar ‘Lemon Glow' met z'n harde baslijnen en elektronica: het vertrouwde cakeje, maar met een spannende dot slagroom. Toch maar weer een stukje proeven. (mol)

Na twee keer naar INXS geluisterd te hebben weet je al meteen waar deze band voor staat. Het zijn namelijk onwaarschijnlijk lekker bangers. Van dat deuntje ga ik al meteen watertanden en de vocalen dragen ook bij aan dit swingende geheel. In de categorie dancepop zou INXS hoge ogen gooien. Dit moet een gigantische wereldhit geweest zijn. Jammer dat dit nu niet meer in de clubs gedraaid wordt. (Snoeperd)

Linkin Park was een stoere en coole band tijdens mijn middelbare schooltijd en dit nummer is een klassieker. Voor onzekere tieners (en wie is nou niet een onzekere tiener geweest?) is dit een herkenbaar nummer. Dit was tevens mijn eerste kennismaking met de wat hardere muziek. Voor mij is het daarom ook een erg belangrijk nummer. Het was een soort poort naar allerlei alternatieve rockmuziek. Dat geeft dat nummer ook een emotionele lading en elke keer als ik dat nummer hoor word ik teruggehaald naar die tijd. Laten we het trouwens maar niet over foeilelijke clip hebben. (MRDammann)

()

'R-r-r-racking my brain, trying to escape, getting me down'

Het heeft even geduurd (ze hebben zelfs nooit in mijn Afrekening gestaan) maar inmiddels behoort Alvvays tot mijn zeer selecte groepje van favoriete bands van dit moment, en Antisocialites is in mijn ogen het één na beste album van het afgelopen jaar. De Canadezen hebben hiernaast nog één groot voordeel boven de rest: in dit finalegezelschap is het de enige artiest waarvan ik het genoegen heb gehad ze live gezien te hebben. En een genoegen was het! Hun show in Doornroosje was fantastisch en deed me tijdens het dansen (hoi Marco, Geert, Frank) vooral beseffen hoe knap het is om twee albums achter elkaar te maken waarop elk nummer een hit had kunnen zijn. Goed, In Undertow is nog een stapje beter maar het ontiegelijk vrolijke Plimsoll Punks is het perfecte nummer om compleet je bums eraf te zwieren. Oh, en Molly is een schatje. (123poetertjes)

Dit heb ik altijd bizar gevonden namelijk dat Sonic Youth The Carpenters altijd als groot voorbeeld aanhaalden. Als er nu 2 groepen zijn die serieus van elkander verschillen ...
Anyway, ze waren niet aan hun proefstuk toe want op hun schitterende plaat 'Goo' droegen ze de song 'Tunic (song for Karen)' ook al op aan Karen Carpenter, de frontvrouw van The Carpenters.
Sonic Youth's versie van Superstar kwam als single uit en stond op het tribute-album 'If I Were A Carpenter'.
Richard Carpenter, de broer van Karen en ook bandlid van The Carpenters heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat hij dit een walgelijke versie vond.
Het leverde Sonic Youth anders wel een culthit op ; ééntje die ik best kan smaken. (curufin)

Beyoncé kwam eind 2013 plots met het beste werk uit haar carrière op de proppen. Erg meeslepende track, waarbij je niet kan stilzitten en die start met wat Oosters aandoende gezangen van Knowles. Het instrumentele gedeelte en de zang lopen perfect in elkaar over tot een topsong. Als ik iets als een minpuntje zou moeten aanstempelen dan is het de redelijke bijdrage van Jay-Z die in vergelijking met de prestaties van Beyoncé in het niets valt. (dumb_helicopter)

Modest Mouse heb ik leren kennen via hun nummer Float On dat leunt op een geweldig catchy gitaarriff. Daarna ben ik ook het vroegere werk van de band gaan beluisteren en ook dat beviel goed, maar het duurde even voordat het van goed naar fantastisch ging. Want tussen die twee periodes is het geluid van Modest Mouse nogal veranderd.

Cowboy Dan is afkomstig van het tweede album The Lonesome Crowded West. Om het nummer goed te kunnen waarderen, kan het nodig zijn om ook de sfeer van dat album te begrijpen. En om dat album een beetje te begrijpen en waarderen, is het weten van de achtergrond en thema daarvan van belang. Hier kwam ik zelf achter dankzij een mooie documentaire van Pitchfork over dat album: Modest Mouse - The Lonesome Crowded West - Pitchfork Classic - YouTube

Kortweg gezegd gaat The Lonesome Crowded West over een klein stadje dat wordt overgenomen door grote supermalls die het gezicht van die steden overnemen. De woede daarover van Isaac Brock is het hele album door te horen. Combow Dan is een fictief persoon dat dat alles vertolkt. Iemand die arrogant, gierigheid is en geen grenzen kent. (VladTheImpaler)

Gretz schreef:
Overzicht #3 van 100 nummers:

21 nieuwe binnenkomers (inclusief re-entry's) met als hoogste nieuwe: Pink Floyd - High Hopes (#1709)
Grootste stijger: Alvvays - In Undertow (+239)
Grootste daler: Eddie Vedder - Hard Sun (-1171)

2021 [2020] (Verschil) Artiest - Titel
1800 [1782] (-018) Cardiacs - Is This the Life
1799 [1877] (+078) Sinéad O'Connor - Mandinka
1798 [1648] (-150) Doe Maar - Smoorverliefd
1797 [1539] (-258) Fuck Buttons - Olympians
1796 [1381] (-415) Frank Boeijen Groep - De Verzoening
1795 [1163] (-632) Queen - The Show Must Go On
1794 [1711] (-083) John Cale - Paris 1919
1793 [1023] (-770) Nick Cave & The Bad Seeds - Papa Won't Leave You, Henry
1792 [NEW] (====) The Sound - Skeletons
1791 [NEW] (====) Nujabes feat. CYNE - Feather
1790 [1915] (+125) The Alan Parsons Project - Eye In The Sky
1789 [1828] (+039) Suede - Still Life
1788 [NEW] (====) Coldplay - Shiver
1787 [1600] (-187) Vampire Weekend - Step
1786 [1449] (-337) The Jesus and Mary Chain - April Skies
1785 [1410] (-375) Jackson Browne - The Load-Out / Stay
1784 [1826] (+042) Daft Punk - Around The World
1783 [1127] (-656) Lynyrd Skynyrd - Freebird
1782 [1631] (-151) Manic Street Preachers - Your Love Alone Is Not Enough
1781 [1094] (-687) Placebo - Special K
1780 [NEW] (====) Lafayette Afro Rock Band - Darkest Light
1779 [1318] (-461) Dead Can Dance - Summoning Of The Muse
1778 [0763] (-1015) Het Zesde Metaal - Ge Zwiegt
1777 [1470] (-307) Dinosaur Jr. - Little Fury Things
1776 [1830] (+054) Gorillaz - Dare
1775 [0604] (-1171) Eddie Vedder - Hard Sun
1774 [NEW] (====) 65daysofstatic - Radio Protector
1773 [1812] (+039) Tricky - Overcome
1772 [1172] (-600) Pearl Jam - Given To Fly
1771 [1925] (+154) Nancy Sinatra - Bang, Bang
1770 [1418] (-352) The Specials - Gangsters
1769 [NEW] (====) New Order - Dreams Never End
1768 [1045] (-723) The Killers - When You Were Young
1767 [1663] (-104) Fun Fun - Color my love
1766 [1445] (-321) Regina Spektor - Us
1765 [0935] (-830) Death Cab for Cutie - Soul Meets Body
1764 [1924] (+160) Japan - Adolescent Sex
1763 [1697] (-066) INXS - Beautiful Girl
1762 [0999] (-763) Courtney Barnett - History Eraser
1761 [NEW] (====) Heart - Crazy On You
1760 [1374] (-386) Serge Gainsbourg - Ballade De Melody Nelson
1759 [1120] (-639) ABC - The Look Of Love
1758 [NEW] (====) Eagles - Desperado
1757 [1097] (-660) Nick Cave & The Bad Seeds - Skeleton Tree
1756 [1762] (+006) Lamb - Gabriel
1755 [NEW] (====) Madonna - La Isla Bonita
1754 [1792] (+038) Earth and Fire - Maybe Tomorrow, Maybe Tonight
1753 [1728] (-025) Novastar - The Best Is Yet To Come
1752 [1517] (-235) Car Seat Headrest - Vincent
1751 [1630] (-121) Placebo feat. Alison Mosshart - Meds
1750 [0976] (-774) Trentemøller - Miss You
1749 [1610] (-139) The Nits - Sketches Of Spain
1748 [1632] (-116) The Prodigy - Out Of Space
1747 [NEW] (====) Susanne Sundfør - White Foxes
1746 [0953] (-793) London Grammar - Wasting My Young Years
1745 [NEW] (====) Rush - Subdivisions
1744 [1607] (-137) Fugazi - Waiting Room
1743 [NEW] (====) Jan Johansson - Visa Från Utanmyra
1742 [1981] (+239) Alvvays - In Undertow
1741 [1955] (+214) Soup - Sleepers
1740 [NEW] (====) Amadou & Mariam feat. Manu Chao - Senegal Fast Food
1739 [1483] (-256) Band of Horses - No One's Gonna Love You
1738 [1893] (+155) Throwing Muses - Bright Yellow Gun
1737 [NEW] (====) Bruce Springsteen - The Rising
1736 [1843] (+107) Diana Ross & The Supremes - Reflections
1735 [1694] (-041) The Church - Antenna
1734 [NEW] (====) Adrianne Lenker - Zombie Girl
1733 [1400] (-333) The Veils - Larkspur
1732 [0823] (-909) Sonic Youth - Sunday
1731 [1354] (-377) The Black Keys - Little Black Submarines
1730 [1746] (+016) Spinvis - Artis
1729 [1660] (-069) Bran Van 3000 - Drinking In L.A.
1728 [1664] (-064) The Shirelles - Will You Love Me Tomorrow
1727 [1707] (-020) My Morning Jacket - One Big Holiday
1726 [1847] (+121) Concrete Blonde - Joey
1725 [NEW] (====) Mansun - Wide Open Space
1724 [1391] (-333) Chromatics - These Streets Will Never Look The Same
1723 [1875] (+152) Rosalía - Malamente (Cap.1: Augurio)
1722 [NEW] (====) Genesis - Carpet Crawlers
1721 [1810] (+089) The Go-Betweens - Streets Of Your Town
1720 [NEW] (====) Queens Of The Stone Age - Make It Wit Chu
1719 [1482] (-237) Sharon Van Etten - Comeback Kid
1718 [1137] (-581) Eefje de Visser - Nee Joh
1717 [1350] (-367) The Prodigy - No Good (Start The Dance)
1716 [1213] (-503) Black Sabbath - Black Sabbath
1715 [1086] (-629) Lana Del Rey - California
1714 [NEW] (====) Sevdaliza - Joanna
1713 [1859] (+146) The Pretenders - Brass In Pocket
1712 [1567] (-145) Heather Nova - Walk This World
1711 [1770] (+059) Battles - Atlas
1710 [1713] (+003) Air - Cherry Blossom Girl
1709 [NEW] (====) Pink Floyd - High Hopes
1708 [0951] (-757) Eefje de Visser - De Bedoeling
1707 [1739] (+032) Desmond Dekker & The Aces - Israelites
1706 [1611] (-095) The Kinks - Celluloid Heroes
1705 [1621] (-084) Antony and The Johnsons - Bird Gerhl
1704 [1903] (+199) Belle and Sebastian - Dirty Dream Number Two
1703 [1892] (+189) HAERTS - Wings
1702 [1256] (-446) They Might Be Giants - Birdhouse In Your Soul
1701 [1649] (-052) Manchester Orchestra - The Alien

(embed)
MuMeLadder 2021 - De Ontknoping on Spotify - open.spotify.com
spotify:user:gretzs:playlist:4NpjO7yOLDo1k1uvg1RFdJ

laxus11 schreef:


Geen idee of het aan mij ligt maar als ik de spotify lijst open dan krijg ik niks te zien?

The Greatest, afkomstig van Lana's gelauwerde zesde studio-album, is precies zo'n nostalgische pianoballad waar ze intussen patent op lijkt te hebben. Het nummer werd door fans en critici direct bij uitgave de hemel in geprezen, zoals ook door Pitchfork die het nummer op #79 plaatste in haar Top 200 van de 10s. Simpelweg geniaal, of zoals mijn maat 123poetertjes eerder al zei:

'Een mooie blauwdruk op alles dat dit album (Norman Fucking Rockwell!) zo fucking awesome maakt: een echt Lana-liedje gemaakt voor aan de ene kant de surfin' dudes van de East Coast in de zomer en aan de andere kant de depri teens die video games spelen in de herfst. Een nostalgisch maar tegelijkertijd ook opliftend nummer.'

In de mijmerende lyrics vertelt Del Rey hoe zeer ze het New York van haar jonge jaren mist. De videoclip is als 'double feature' uitgebracht met Fuck It, I Love You als inleidende track. Een videoshot refereert naar een handvol bands die door menigeen als 'The greatest of all time' worden gezien (Gretz)

Austra leerde ik in de loop van 2015 kennen door dit nummer, Beat and the Pulse, en daar was ik meteen al flink van onder de indruk. Het liedje heeft een heel eigen, bijzonder geluid, zonder er nu precies de vinger op te kunnen leggen waar dat hem precies in zit. Een flinke dosis Fever Ray, een vleugje Kate Bush, de schim van Björk, maar toch vooral heel veel Austra. De bijbehorende videoclip met schaars geklede, dansende vrouwen draagt zeker ook zijn steentje bij aan de aparte sfeer van het nummer. Ik ben na de eerste overrompeling door Beat and The Pulse ook vrij snel het debuutstudioalbum Feel It Break gaan beluisteren. Rond die tijd was ik op een stedentrip in Parijs en Feal It Break was onmiskenbaar mijn soundtrack, ik heb weinig anders gedraaid al dwalend door de Parijse straten.

In Austra staat de Lets-Canadese Katie Stelmanis uit Toronto in het stralende middelpunt, zij nam namelijk de productie en de zang voor haar rekening op deze eerste single Beat and the Pulse en op het album Feel It Break. Stelmanis is tevens de naamgever van deze elektronische artpopband, want Austra is haar tweede naam (een veelvoorkomende Letse vrouwelijke voornaam, die dageraad betekent). Ook nu we jaren later en een paar albums verder zijn, blijft Beat and the Pulse nog altijd een enerverende luisterervaring. (Choconas)

()

In een tijd toen de dieren nog spraken (getuige de Fabeltjeskrant) kon je muzikaal vernuft aan hitparadesucces paren. Mocht je de titel en de tekst van The Tears of a Clown niet kennen, dan doet de muziek je toch aan jonglerende en tuimelende circusartiesten denken. Het is niet moeilijk om je er een dolkomisch schouwspel bij voor te stellen. Maar bij de lach hoort ook een traan en die zit in de snikkende vocalen van Smokey Robinson zelf. Als je het complexe arrangement beluistert, is het haast wonderbaarlijk dat dit een nummer 1 hit kon worden. Moet zijn dat het lied er perfect in slaagt om titel en tekst muzikaal gestalte te geven. (dazzler)

Één van de singles en betere nummers van het debut album. dansbaar en energiek. De kritiek dat het een kopie is van de alternatieve rock van begin jaren 80 doet mij persoonlijk niets. Misschien niet helemaal het niveau van de grote platen uit die periode, maar er zijn ook in die tijd al véél mindere platen uitgebracht dan The Back Room. (danny de punk)

Bij The Only Living Boy in New York heb ik altijd het beeld van Kermit de kikker voor me, die zong soortgelijke trieste nummers ook bij The Muppet Show. Maar ook een Kermit kan op een mooie manier gevoel in een liedje leggen; echt waar!!

Ondanks dat het allemaal erg zoetsappig klinkt met een zeer hoog EO gehalte, moet ik toe geven dat deze twee stemmen wel heel erg mooi bij elkaar passen.
Na al die jaren kan ik geen duo noemen die qua samenzang zo goed samen gaan. (deric raven)

Viel op het laatste moment af bij mijn nominatielijst, maar gelukkig alsnog door iemand anders genomineerd en zodoende alsnog in de lijst. Dit is mijn favoriete chanson. Alles aan dit nummer ademt gewoon vakantie uit. De relaxte begeleiding (dat trompetje!), de warme stem van Fugain en het meerstemmige refrein. Hier wordt ik altijd vrolijk van. Sinds kort weet ik, dankzij een goed Frans sprekende vriend, de precies inhoud van dit nummer. Ergens haalde dat enigszins de betovering van dit nummer weg voor mij, dus ik zal jullie een plezier doen en het voor me houden. (Titmeister)

Bij Skin of the Night had ik al eens de loftrompet geschald over de eerste helft van Saturdays = Youth, dus niet gek dat er dan nog een nummer van M83 voorbij komt. M83 heeft wel meer nummers in dit stramien gemaakt en daar zelfs een hitje meegescoord (Midnight City), maar voor mij voelt dit als de blauwdruk. En in die stijl vind ik het ook gewoon het beste en het mooiste wat ze hebben gemaakt. Heerlijk melancholisch nummer. (herman)

Van hun doorbraak cd The seldom seen kid klinkt dit nummer net iets steviger dan de rest. Grounds for divorce geeft eigenlijk al vroeg zijn geheimen prijs, 1 luisterbeurt lijkt voldoende om dit nummer te doorgronden. Lijkt, want bij een nadere bestudering blijkt Grounds for divorce een muzikale en bittere ondertoon te hebben, waarbij er een belangrijke rol is weggelegd voor de stem van zanger.
De seldom seen kid keert zeer regelmatig terug in dit nummer. Deze seldom seen kid schijnt een vriend van de band te zijn, Bryan Glancy. Deze Bryan is overleden en zijn bijnaam was The seldom seen kid. Het zou kunnen, later op deze cd staat ook een nummer wat gaat over een overleden vriend.
Waar of niet, het geeft het nummer toch extra diepgang en behoort tot 1 van mijn hoogtepunten van de pracht-cd ""The seldom seen kid"" en terecht beloond met een plek in de MuMeladder (cosmic kid)

Na eens nagedacht te hebben over mijn zeer beperkte CCR kennis kan ik besluiten dat ik deze hun beste nummer vind. De intro is verdomd leuk en wat volgt ook. Met CCR heb ik het gevoel dat als je 1 nummer kent, je in principe hun hele repertoire kent aangezien al hun nummers bijzonder hard op elkaar lijken. Deze klinkt dan weer wat anders dan hun standaard nummers. Nogmaals, mijn CCR kennis is zeer beperkt. (arcade monkeys)

Gretz schreef:
1689
(afbeelding)
Austra - Beat And The Pulse
(afbeelding)

Feel It Break | 2011 | Canada

2020: ---
2019: ---
2018: ---

Genomineerd door: Witte Trui 20