Het debuut van Gang Starr en tevens hun meest onbekende plaat, denk ik. Uiteraard klinkt dit enigszins anders dan Hard 2 Earn of Moment of Truth. Dit komt uit '89 en is voor dat jaartal erg origineel en inventief, vind ik. Premier levert hier meestal erg goede beats af. Net zoals op "Step in the Arena" en "Daily Operation" is het vrij jazzy. Zijn sample-keuze vind ik vrij vooruitstrevend. Er waren in '88 al enkele aanzetten tot jazz samples in hiphop (ik denk aan Jungle Brothers, Stetsasonic) maar toch was het nog geen gemeengoed zoals in bv. '92... Daarenboven kiest Premier enkele samples die later nog in overvloed terug zouden komen. Ik zet er enkele die me direct te binnen schoten op een rijtje:

"Premier & The Guru" => zelfde basslijntje als "Give The People" van EPMD
"Jazz Music" => zelfde piano-sample als "Similak Child" van Black Sheep
"Gotch U" => opmerkelijk scherp hoog geluidje zoals in "Mr. Good Bar" van LL Cool J
"Manifest" => zelfde sample als in "Down the Line" van Nice & Smooth
"Positivity" (remix) => zelfde saxofoonsample als "As I Reminisce" van Masta Ace
"No More Mr. Nice Guy" => zelfde beat als "No Time" van Lil' Kim (sample was ook in '89 ook al te horen op het refrein van "Calling Mr. Welfare" van Big Daddy Kane)

Guru zou qua flow nog standvastiger en beter worden dan hier. Op dit album baadt zijn flow nog in een eind jaren '80 sfeertje qua tempo. Op sommige nummers (het flagrantst op "2 Steps Ahead") doet zijn flow zelfs wat aan Kool Keith denken qua rijmschema en tempo. Qua inhoud zijn Guru's teksten hier wel redelijk representatief voor zijn later werk: over zijn eigen skills opscheppen, andere MC's denigreren gemixt met het nodige bewustzijn en "knowledge".

Ik vind dit een goede Gang Starr-plaat, die de status van lelijke eendje in de bijt "niet écht" verdiend. Want hoewel dit zeker niet tot het beste werk van dit gelauwerde duo behoort, is "No More Mr. Nice Guy" zeker geen slecht album en moet het binnen zijn tijdskader gewaardeerd worden omwille zijn inventiviteit en invloed op latere hiphop-formaties.

Voorlopig 4*

Reel to Reel zal nooit de geschiedenisboeken ingaan als het beste hiphopalbum, maar Puba is verdomd goed in wat hij doet, namelijk...

Heerlijke flows schrijven over Stunts, Blunts & Hiphop! En dan nog es over heel goede beats van DJ Alamo (die samen met hem Brand Nubian verliet) en de Stimulated Dummies!

Heerlijke hiphop, zij het dan zonder eigenlijk inhoud, maar soms hoeft dat totaal niet, toch?!

4 sterren

Ik vind dit album wel iets beter dan "Beneath the Surface" omdat hier toch enkele écht toffe nummers op staan. Maar nog steeds is een groot deel kwalitatief ondermaats, vooral productioneel dan. Wat RZA bijvoorbeeld bezielde op "Rough Cut" weet ik niet. Ook de single "Knock Knock" vind ik een te corny en saaie beat hebben.

Toch zijn er meermaals sterkere momenten. "Auto Bio" is een leuke opener met een bombastische sfeer, gebroken door een fragiel en hoog pianodeuntje. "Silent" is iets wat op een ouderwets Wu-banger moet lijken, maar is toch een vet nummer. "Animal Planet" heeft originele lyrics met de diermetaforen en kan ook prat gaan op een sterke productie. De titeltrack heeft ook wel iets. Een simpel riedeltje misschien, maar het schept wel een passend dreigende sfeer. "Fame" is weer zo'n typisch name-droppend nummer zoals het legendarische "Labels" uit '95. "Highway Robbery" krijgt ook een voldoende. Vintage GZA-battleraps met een Jamaïcaans refreintje ertussen op een erg simpele beat die blijkbaar wél voor mij die "x-factor" heeft die de productie onderscheidt van andere vergelijkbaar simpele producties die dan wel weer het etiket "saai" krijgen opgeplakt. Verder is de collaboratie met Inspectah Deck, "Sparring Minds" erg geslaagd. Een vette sample met twee rappende zwaargewichten resulteren samen in een sterke track.

Op een album als dit is het zaak om het kaf van het koren te scheiden. Enkele nummers zijn gewoon muzikaal ondermaats en dan verliest de monotone flow van GZA al snel zijn glans. Maar toch moet opgemerkt worden dat GZA vrij constant is gebleven doorheen zijn carrière. Scherp uit de hoek komen kan hij nog steeds als de besten en zijn flow is nog steeds glashelder en nagenoeg foutloos. Jammer van de misstapjes.

Dikke 3*