Erg funky beats, vooral uit het P-Funk tijdperk gesampled. Maar ook de rhymes flowen zo heerlijk. De rapper heeft zo'n lage, chille stem maar toch een bevelende toon. Een beetje de symbiose van Rakim & Chuck D...heerlijk!
Weinigen flowden zo vlot in '90 als je't mij vraagt.

Ik geef het op basis daarvan 4,5 sterren: puur technisch qua rhymes en beats. Waar ik wel enigszins problemen mee heb is de inhoud. Ik ben fan van pro-black muziek zoals daar zijn public enemy, king sun, arrested development, brand nubian, jungle brothers,... en ga zo maar door.
Maar ik vind dat de X-Clan soms wat ver gaat; het is op hun beurt verkeerd om dan racistisch tegenover de 'blanken' te worden.
Wat ik ook niet zo leuk vind is dat ze 3rd bass dissen, voor zover ik begrijp enkel omdat ze blank zijn. Ik vind dat 3rd bass de hiphop-cultuur respecteert en ze houden vaak een manifest in hun lyrics vOOr de zwarte cultuur en voor de gelijkheid van ras of huidskleur.

Maar ja, als je je niet stoort aan enkele dergelijke momenten heb je een prachtalbum met funky beats en chille flows! En ze droppen natuurlijk ook veel knowledge voor de dummy heads...

Toch wel iets minder dan hun voorganger. Nog steeds erg funky beats (zei het nu soms met wat jazzy invloeden zoals op nummers als "Verbal Papp" dat dezelfde beat heeft als "I Got Cha Opin (rmx)" van Black Moon) en harde afrocentristische teksten. Dat is misschien ook net het probleem: mocht dit album aan het vorige album geplakt geweest zijn, zou niemand merken dat dit eigenlijk materiaal is van een ander album. Het klinkt vrij gelijkaardig, wat niet echt een probleem is, want het is erg opzwepend en funky en Brother J heeft een killer-flow (erg relaxed, melodieus, commanderend, bariton, vloeiend,...).

Beste momenten zijn "A.D.A.M." , "Fire & Earth" (die beat mag écht blijven gaan...), "Rhythem of God" (hardste X-Clan nummer die ik ken: rock-invloeden, snel tempo, snelle flow van Brother J maar toch klinkt zijn flow erg moeiteloos alsof het hogere tempo hem totaal niet deert), "Xodus" (met de bekende basslijn van "More Bounce to the Ounce" van Zapp, bekend van "Slaughtahouse" (Masta Ace), "Going Back to Cali" (Notorious BIG), "You Gots to Chill" (EPMD), "Heed the Words of the Brother" (X-Clan), "Look Who's Burnin" (Ice Cube), "Snoop Bounce" (Snoop Doggy Dogg) en vele andere...)

Sterk album voor liefhebbers van "G-Funk van het Oosten" (EPDM, X-Clan,...) en harde pro-Black teksten die gebracht zijn met een top-flow. Maar als je één album van deze formatie wil checken, doe dan maar hun debuut dat ik op 4,5* heb staan. Maar deze krijgt toch ook nipt 4*.

This review is protected by the red, the black and the green.... with a key...SISSYYYYYY