menu

Hier kun je zien welke berichten P Jay als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Large Pro - Main Source (2008)

4,0
Large Professor weet hoe hij beats moeten bakken, dat heeft hij al meermaals bewezen. Van enkele op het eerste gehoor banale geluidjes weet hij een dreunende nek brekende boombap-beat te maken. Het is niet iedereen gegund. Op "Main Source" komt de hiphop-veteraan weer voor de dag voor enkele strakke producties met harde volle drums. Dat Large Pro als MC geen virtuoos is, weet iedereen ondertussen al, maar toch wil ik even aanstippen dat Large Pro gewoon een erg aangenaam en warm stemgeluid heeft en beschikt over een zeer regelmatige en keurig uitgevoerde old schoolflow. Als de beats lekker klinken is het bij hiphop-artiesten als Large Pro vooral belangrijk dat de beats beter gaan klinken door een lekker flowende MC.

In tegenstelling tot de meerderheid vind ik "Hot: Sizzling, Scorching, Torching, Blazing" zeker niet één van de betere nummers hier ondanks de erg lekkere zware drums. Daarvoor vind ik de overall sound te digitaal klinken: erg on-Large Professor. Ook op "Rockin' Hip Hop" klinkt het allemaal té metaal en digitaal. Larg Pro moet het voor mij toch hebben van iets muzikaler klinkende samples.

"Maica Living" heeft een rust gevende beat met sfeervolle meewiegende gitaartonen en basic rhymin'. "In The Ghetto" heeft een funky basslijn ter zijner beschikking en is één van mijn favoriete tracks hier. Het beste nummer op "Main Source" is ironisch gezien misschien wel het enige nummer dat niet door Large Pro is geproduced, maar door Marco Polo: "Hardcore Hip Hop". Een heerlijk staaltje van hoe boombap anno 2008 toch nog fresh kan klinken. De gescratchte hook maakt het natuurlijk helemaal af.

"Frantic Barz" is een schoolvoorbeeld van hoe Large Pro een onbeduidend geluidje dat weinig om het lijf heeft als basis kan gebruiken voor een swingende productie. Een neergaande simpele melodie van drie noten: meer heeft Extra P niet nodig, behalve dan een dope drumpatroon en dat kan hij als geen ander verschaffen. Verder zijn "Pump Ya Fist", met zijn snelle old school-achtige tempo aangegeven door zenuwachtige staccato blazers samen met een erg sterk komende Mikey D, en "Classic Emergency" nog aan te stippen als hoogtepunten.

De vaak terugkerende digitale geluidjes (die ook al overvloedig op "1st Class" te horen waren) vind ik soms wat storend en enkele tracks slaan de plank ook wat mis. Zoals "Large Pro Says", waarop Large Pro rapt: "Get low, get high, get sideways, get by...". Jammer genoeg heb ik altijd al een hekel gehad aan rappers die doen alsof ze een gymleraar zijn. Ook de in drie tracks verdeelde possecut met Jeru, Lil' Dap en Noyd vind ik nu ook niet bepaald memorabel. De enkele misstapjes op "Main Source" en de beperkte MC-skills van Large Pro zijn de enige minpunten op dit anders erg lekker in het gehoor liggende album.

4*

Large Professor - 1st Class (2002)

3,5
Het is moeilijk dit album objectief te benaderen, want uiteraard zijn de verwachtingen bij een album van Large Professor, die voor dit album niets dan juweeltjes heeft afgeleverd, net iets hoger dan bij een gemiddeld hiphop-album.

Als je dit spiegelt aan vroeger werk is dit een 'slecht' album, maar als je dit album naar waarde schat zonder vooroordelen etc. is dit een gewoon vermakelijk album met sterke hoogtepunten, maar ook wel enkele saaiere tracks die je niet echt zullen bijblijven.

Toptracks zijn: Stay Chisel, In the Sun, Kool, Hip Hop,...
Brand New, Large Pro, Blaze Rhymez II, On, ... vind ik dan weer misstapjes van Extra P.

Je hoort soms nog wel eens dat Larpe Pro een echte beatsmith is uit de oude doos. Wat zijn raps betreft is hij niet echt innoverend. Misschien is al zijn brag 'n boastin misschien wel wat te overdreven, hij doet namelijk niets anders. Anderzijds heeft hij nog steeds een aangenaam stemgeluid en toffe flow, maar erg complexe rhymes kan je niet verwachten.

3,5*

Latyrx - The Album (1997)

4,0
Speciaal album dat enkele sublieme momenten kent. Het is vrij experimenteel maar eens je je echt in het album en de flows van Lateef en Lyrics Born hebt ingeleefd dan valt dat al bij al best mee! De beats zijn erg verzorgd en bezitten een moeilijk te beschrijven sfeertje dat een ideale voedingsbodem is voor de unieke MC's. Zelden klonken MC's zo natuurlijk of ze nu "conventioneel" rappen of volledig een onbewandelde experimentele toer opgaan. Hun stijl is gevarieerd en origineel en gaat hen prima af.

Dit album was naar verluidt een belangrijke mijlpaal in de West Coast underground-scene en zelfs een heuse klassieker. Voor mij is dit album echt sterk met enkele geniale hoogtepunten (Say That, The Quickening, Balcony Beach, Bad News,...) maar toch staan hier niet zoveel échte songs op is niet ALLES 100% mijn meug, waardoor een 4,5* misschien nét iets te hoog gegrepen is.

Voor nu een dikke 4 sterren voor dit originele album dat de grenzen van ademhaling, rijmstructuur, intonatie, samplegebruik, onderwerpen,... duidelijk aftast. Erg vooruitstrevend album, en dat in '97!

Leaders of the New School - A Future Without a Past... (1991)

3,0
DIt album is ook niet volledig iets voor mij. De chaos, de roeperige flows, de hyperactieve MC's,... Uiteraard zijn de MC's niet slecht en zijn de beats origineel met enkele leuke samples. Maar het concept dat hier gehanteerd wordt kan me helemaal geen ganse plaat boeien.

Vooral het begin vind ik goed: "Case of the P.T.A.", "Too Much on my Mind", "What's the Pinocchio's Theory", "Just When You Thought it was Safe" zorgen dat dit album erg sterk begint! De echte toptrack is hier "Sobb Story" voor mij. Ook "Teachers, Don't Teach Us Nonsense" vind ik aardig. De rest laat me eigenlijk vrij koud. De drukte en een overkill aan jeugdige energie zijn de oorzaak wat mij betreft. Een nummer als "Sound of the Zeekers" telt wel 10 MC's en bijna elke MC rapt op een andere beat die slordig in de volgende loopt. Sommigen vinden dit misschien net subliem, ik daarentegen heb enige lijn nodig in muziek. Mijn kop wordt gek van zo'n nummers al vind ik de raps niet meteen slecht of de beats en samples afzonderlijk niet aangenaam, maar hoe er mee wordt omgesprongen zint me vaak niet.

Busta Rhymes steelt het vaakst de show hier maar ook hij maakt zich schuldig aan de net aangestipte minpunten voor mij van deze groep. Maar toch 3* voor de feel good-sfeer, het positivisme en natuurlijk vooral voor een handvol aan sterke nummers, die in mijn ogen de rest van dit rommelachtige album doen verbleken.

Lost Boyz - Legal Drug Money (1995)

3,5
Goed album van deze Queens-representers. Erg smoked out sfeertje hier. Mr. Cheeks die 90% van alle raps voor zijn rekening neemt heeft een melodieuze toffe flow. De beats zijn typisch mid-nineties voornamelijk op de bas geconcentreerd. Weinig op aan te merken. Dat is het net. Dit album is wel gevarieerd qua topics en wel toffe flows en beats, maar voor mij allemaal net niet om een topalbum te zijn.

Zoals Mr. Cheeks in "Get Up" zelf rapt:

I'm wit my mens spendin ends
orderin liquors and beers
ain't nuttin new to this


Er is hier veel materiaal dat niet echt uit de band springt. Uiteraard wel lichtpunten. Het aangrijpende "Renee", de swingende nummers 3,4 en 5. Drie erg toegankelijke nummers.
"Straight From the Ghetto", "Keep it Real" en "Channel Zero" zijn ook toppers.
Verder vind ik de refreintjes hier meestal ook wel geslaagd. Pluspunt.

Een aardig album, dat voorlopig 3,5* krijgt.