Ik geloof dat ik Contra ooit eens geprobeerd heb op de luisterpaal. Ik vond het eigenlijk niks, dus ik heb verder nooit wat van de band geluisterd, laat staan gekocht. Het ontbrak me verder aan veel goede albums uit dit jaar, dus ik ging me nog maar eens wagen aan Vampire Weekend. Modern Vampires... werd immers goed gewaardeerd.

Al met al denk ik dat ik mijn mening goed samenvat als ik zeg dat ik Vampire Weekend "een leuk bandje" vind. Ik bouw er niet echt een band mee op, het raakt me niet echt, maar het is allemaal best leuk. Het luistert lekker weg, maar het is ook zeker niet te poppy. Ik zet hem vast nog wel eens een keertje op.

Een erg laag gemiddelde, maar dit is toch een erg fijne plaat naar mijn mening. Zijdezacht, zwoel en speels, het heeft karakter en is goed uitgevoerd. Er is natuurlijk een redelijke kans dat het na een halfuur een beetje je neus uitkomt, maar ik vind persoonlijk de meeste nummers sterk genoeg. Ik hou deze artieste zeker in de gaten.

Een nieuw genre genoemd ambidjent wordt vertegenwoordigd door deze band. Een fantasyvoorkant doet me geheel wat anders verwachten, maar muzikaal presenteert men een soort Djent/math metal met hier en daar wat melodie. De ambi zit 'm in de soms voorbijkomende rustpassages, die eigenlijk met ambient als genre in de verste verte niets van doen hebben. Ook qua metal laat men wat te wensen over. De eerste keer dat ik een nummer van deze band hoorde, beviel het me wel, maar al na een paar nummers mis ik wat bands in deze genres nodig hebben om hun technisch gefröbel echt tot hun recht te laten komen: goede songs, zie Meshuggah, en een vette groove, zie ook Meshuggah. Dit is een soort berg lawaai die eigenlijk nergens intens wordt. Ik zit er eerder bij te gapen.

Nu twee keer geluisterd, moet toch concluderen dat dit niet echt iets voor mij is. Ik kan wel waarderen wat ze doen op sommige nummers, het is meer een gevalletje not my cup of tea, zeg maar. Ik ga Phobos ook nog proberen, daar heb ik al eens wat van gehoord en dat sprak me wel aan.