Oké plaat, maar beduidend minder dan de voorganger. Er staan meerdere goede nummers op zoals Big TV en There Goes Our Love Again. First Time Caller is ook prima, en Getting Even is zelfs heel erg goed. Daarna wordt het echter beduidend minder, met meerdere ronduit saaie nummers. Het White Lies-recept werkt op zich nog steeds prima, en de band ontvangt ook gewoon 3,5 sterren, maar hier had toch meer in gezeten.

Nou, ik dacht een tijdje dat ik fan was van White Lies. Hoewel ik het debuut niets vond, stonden op de vorige twee albums wat nummers die ik écht heel goed vond. Ze hadden heerlijke pakkende melodieën, sterke teksten en diepgang. Al die elementen zijn op Friends zeer sterk afgezwakt. Er staat niet één nummer op dat me pakt. White Lies doet me hier denken aan A-Ha, maar dat is eigenlijk nog te veel eer, want A-Ha heeft dit recept zelf vele malen beter uitgevoerd.

Wat mij betreft een vrij saaie Balance. Er zitten wat nummers tussen die best oké zijn, maar kwaliteit en kwantiteit liggen nogal uit verhouding, in het voordeel van het laatste. Wat hier de toegevoegde waarde is van drie discs ten opzichte van één is onduidelijk. Misschien waren de highlights samen gemixt in één uur leuk geweest, nu is het simpelweg achtergrondmuziek en niets meer dan dat.

Een leuke score van Winifred Phillips, een wat minder grote naam dan Kyd en Balfe. Wat mij betreft is deze net zo goed als die van AC3, met meerdere leuke thema's zoals het main theme, de Society Suite, Aveline's Escape en Safe Harbor. Geen echte hoogvliegers zoals Kyd die wel had, en Tyler, Tilton en Schachner na Phillips die ook geschreven hebben, en ook een enkel minpuntje hier en daar. Vandaar een "gewone" 3,5*.

Ik blijf bij mijn mening: prima plaat. Maar hij duurt wel te lang, en bevat iets te veel van hetzelfde om het voor mij boeiend te houden. Geen blijvertje, maar wel een prima muzikale formule: sfeervol, afwisselend, niet te druk en toch hard. Volgende keer voor mij alleen liever twintig minuten korter.

Interessant album, heeft volgens mij een groot aandeel gehad in het weer hip maken van de jaren zeventig-stijl rock & roll, samen met Airborne en The Answer, om zo even twee voorbeelden te noemen. Wat een kwaliteit in nummers als Woman, Colossal, Joker & The Thief e.d. Ik vind niet het hele album even goed, moet ik wel zeggen, de opvolger Cosmic Egg vind ik over de gehele lijn genomen beter: er is ook echt een duidelijke groei waarneembaar. 2005 - 2009, 2013 een nieuw album?