William Bonney is het (logische) vervolg op Merchant Ships. De muziek balanceert tussen screamo en twinkle emo, waar de schurende zang en het veelal explosieve drumwerk verwijzen naar het eerste en het gitaarspel naar het tweede. De percussie is echt wel opmerkelijk op dit album, het bevalt me in zulk een mate dat ik soms aan CTTS moet denken - zeker met de dubbele bas die af en toe echt losgaat, zoals op uitschieter 'See Ya Later'. Instrumentaal erg indrukwekkend, maar de zang weet me vooralsnog niet te overtuigen. Ik zet in op 3*.