Wat bezielt mensen toch om dit te vergelijken met As the Roots Undo? Screamo die afwisselt tussen quasi onbeluisterbaar lawaai en oersaai gepingel... Mijden als de pest en niet geloven als men het omhoogpraat!

Deze heeft zijn houdbaarheidsdatum toch een beetje overschreden bij mij. Opener Untitled blijf ik een fantastisch nummer vinden, maar vanaf Obstacle 1 begint de zang me sporadisch toch wat tegen te steken. Normaal heb ik geen probleem met wat geschreeuw ( ), maar het eentonige gezeik van Paul Banks werkt me echt op de heupen als ik er niet helemaal voor in de stemming ben. De rustigere passages blijven steevast erg in de smaak vallen, maar telkens ze het gaspedaal induwen gaat het wat wringen. Verder vind ik nummers als 'Roland' ook gewoon zwak, wat me al gauw naar de skipknop doet uitwijken. Toch nog een 3,5*; want met Untitled, NYC en Leif Erikson staan er ook drie enorme parels op.

In de krant laatst een artikel over the Rime of the Ancient Mariner gelezen, en naar aanleiding daarvan dit album eens geprobeerd. Héél erg meegevallen, prachtig nummer is het zeg. Er wordt gelukkig af en toe afgeweken van de typische riffs, en bij momenten is de muziek erg sfeervol opgebouwd. 3,5*