Aparte, vrijwel onvindbare EP van dit obscure bandje uit New York (hun mentor/producer was Dave Fridmann van Mercury Rev). Het begint met drie opgewekte korte liedjes die variëren van feest- tot surfmuziek, waarna ze ineens de 34 minuten lange avantgarde geluidscollage "Optional" ten gehore brengen. Ook afsluiter "Tragic Drug Burn" is bijzonder trippy en experimenteel en staat in schril contrast met hoe de EP begon.

Prachtige zweverige plaat, waarschijnlijk hun beste ook. Een echte aanrader voor liefhebbers van Yume Bitsu-achtige gitaardrones. Hoor je meteen waar ze de mosterd vandaan halen. Dikke 4/5.

Best een aangenaam, ouderwets klinkend plaatje maar wel wat al te derivaat. Meng, zoals hierboven al deels staat te lezen, gelijke delen Doors, Stooges, Suicide en Spacemen 3 en je komt vrijwel exact hierop uit. Anderzijds: je kúnt natuurlijk slechtere inspiratiebronnen uitkiezen.