Heerlijk plaatje! Fris, fruitig, catchy en op een zeer prettige manier roekeloos en punkish. Het plezier spat er vanaf, als een muzikale plens water in je gezicht op een bloedhete dag.

Beams meest muzikale werk, een stuk minder ingehouden en lo-fi dan we hiervoor van hem gewend waren. Niet dat dat nu per definitie beter is (sommige van zijn meest adembenemende liedjes blijven toch uit die lo-fi categorie), maar Woman king is wat mij betreft wel het werk met het meest consistent hoge niveau. Allemaal winnaars! En zo'n nummer als "Jezebel" is gewoon wel zo ongelooflijk beeldschoon.

Een compleet geschift maar o zo charmant plaatje van Ivor Cutler (misschien wel het best bekend als de man met z'n kleine bruine bezem op Robert Wyatts Rock bottom), die bestaat uit 45 korte nummertjes (gemiddeld net onder de minuut) waarin Cutler zijn absurdistisch-humoristische poëzie (die me soms echt hard aan het lachen maakte, voornamelijk door zijn hilarische Schotse droogklootdictie waarschijnlijk) reciteert dan wel zingt, al dan niet begeleid door zijn harmonium.