North South East West (kortweg betiteld N.S.E.W.) is een prima nummer met een typisch Dione sfeertje en melodie. Leuke opbouw van het melodietje ook als die begint.
Lay Down Law heeft een spookachtig melodietje. Erg lekker nummer.
Get Drunk is denk ik wel de topper van het singletje. Erg toffe sampletjes en cool melodietje.
Bamm is wat E-Noid - achtig, maar dan wat minder. Slecht is het niet en het knalt ook goed, maar de track op zich is gewoon wat minder.
4*

Techno-achtige release en dat is niet mijn smaak. Vrij saaie muziek over het algemeen, zo ook hier.

Strange Universe opent met een bekende sample die ook voorkomt in het Hardstyle nummer 'Psychedelic'. Hier alleen erg langzaam afgespeeld met een echo. Daarna komen de beats erbij en wat geluidjes. Af en toe ook nog een piep en meer gebeurt er niet in het nummer.

G-Force is nog minder. De eerste en de tweede helft van het nummer zijn nog te onderscheiden maar er gebeurt niet veel.

Altered States, de hoofdtrack begint wel redelijk maar na een tijdje komen er geluiden door die lijken op indianen die rond het vuur aan dansen zijn met die typische muziek daarbij. Klinkt op zich niet eens zo verkeerd maar het nadeel is dat het te lang doorgaat. Er komt een (veel te lange) break in voor en daarna gaat het gewoon onafbreekbaar verder. Vrij saai. Maar niet het slechtste nummer.

Gasoline (Original Mix) heeft een wat hoger tempo. Wel is er een vervelende hoge toon aanwezig van begin tot eind. Valt verder ook weinig over te vertellen, gaat constant hetzelfde.

Niet mijn muzieksmaak. 1.5*

Fallen Angel is wel een redelijk mainstream nummer met flinke beukende kicks een een leuk melodietje en wat voicesampletjes die ik ook al ken van Psiko - Freakness. Leuk sampletje wel, maar een echt bijzonder nummer is het niet echt.
Het 2e nummer heeft nog wat hardere kicks en ook hier een leuk melodietje. Dit nummer is me nog wat beter bevallen dan het eerste.
Bij Micchit gaat het een beetje mis. Ineens heel andere Hardcore met veel Jumpstyle invloeden qua kicks, snelheid en melodietje. Hoeft niet slecht te zijn, maar komt hier wel erg raar over.
3*

Ik snap niet waarom die Juanma altijd het laatste nummer zo verprutst. Houd die gast nou zo van die misvormde Jump met badeendgeluiden of wil hij mensen gewoon treiteren?
Niet dat de andere tracks zo goed zijn, maar die laatste nummers van hem zijn altijd belachelijk...

Juanma kende ik al van de vinyl Remember the Name met het nummer Fear ,wat ikzelf wel een goed nummer vind, maar verder was deze DJ mij ook niet echt bekend. King of the Jungle is inderdaad een beetje een vreemde combinatie wat je niet echt tot Hardcore kunt rekenen. Belachelijk gezang van een of ander kinderliedje.
High Voltage heeft een leuk kickje en een aardig deuntje maar is inderdaad niet iets bijzonders.
Tekina lijkt veel op Jumpstyle qua melodietje en beat. Wel wat sneller, maar klinkt wel ongeveer zo. Wel geinig nummer, maar goed is dit niet echt.
Kleine 2.5*

Best leuke EP. Nog nooit van deze artiest gehoord, maar als je hem op een bekende hardcore CD zou plaatsen, zou je hem er niet echt kunnen herkennen. Het is vrij 'normale', standaard hardcore. Underworld is het best nummer naar mijn mening. Prima opbouw, leuk melodietje, prima kicks en lekker vlot. Het tweede nummer is een stuk saaier. Beetje duister, maar niet echt vermakelijk voor zo'n lange speelduur. Daarna weer terug naar het niveau van het eerste nummer. Iets minder dan het eerste nummer, maar toch redelijk. Laatste nummer is ook best te doen.

Leuk EP'tje, maar beetje standaard allemaal.

Ik ben van deze EP te weten gekomen door de klassiekers ''Real Motherfuckers'' en ''Exlxaxl''. De andere twee nummers waren niet heel bijzonder, maar toch best de moeite waard.
Real Motherfuckers is een zware dreuntrack. Opent met wat ouderwetse breaks en af en toe een zware vocal die ''Motherfuckers'' zegt. Dan komt die heerlijk zware beat. Fantastisch, deze combinatie van deze breaks en beats. Later komt er nog een donker melodietje bij en dreunt constant goed door.
Het tweede nummer vond ik ook best leuk, maar zoals ik al zei is het niet heel bijzonder.
Exlxaxl is een track die iedere hardcoreliefhebber zou moeten kennen. Opent met hoge, gepitchte stemmetjes en na een tijdje komen de beats erbij. Later komt een steeds vertragend stukje gevolgd door het prachtige gezang van Enya. Hierna komt het beste stuk. Een paar breaks en een soort piep erdoorheen. Dan komen de beats er weer bij. Geweldig stukje.
Het laatste nummer is ook wel aardig, maar ook dit nummer was niet geweldig.

Prima EP'tje als je het mij vraagt. Als nummer 2 en 4 er niet op stonden was mijn stem hoger geweest, maar het is niet anders... 4 sterren lijkt misschien veel omdat slechts de helft echt goed is, maar het is welverdiend.

DJ Mad Dog is een van de populairste Hardcore producers uit Italië en heeft al enkele jaren een contract bij Traxtorm Records. In de loop der jaren heeft hij een prima EP's geproduceerd. Met hier en daar een uitschieter is hij wel een van de betere artiesten naar mij mening. Dit is zijn eerste solo-album en is al een tijdje gehyped. Achteraf niet helemaal terecht, aangezien is gebleken dat de tracks op CD1 allemaal cuts zijn, wat betekent dat het niet volledige tracks zijn. Ook zitten er veel vocals voor geplakt die al helemaal nergens goed voor zijn. De 2e CD is een mix van eerder uitgebrachte nummers, uit 2001 tot en met 2010. Hierdoor voelen veel fans zich een beetje bedrogen, vooral vanwege CD 1, omdat het niet gebruikelijk is om verkorte versies op een album te vinden. Mad Dog heeft vandaag een bericht verspreid, dat hij het heeft gedaan omdat hij een compleet dansbaar album te maken, zonder de intro's en outro's. Dan nog stel ik mijzelf de vraag of hij wel de waarheid spreekt, omdat er allerlei vocals bij geplakt zijn. Gelukkig worden de volledige tracks over enkele weken released, aldus de Boze Hond. Ondanks dat het wel een lichte teleurstelling (nou ja, licht...) is het album zeker de moeite waard. Allemaal nieuwe tracks op CD 1, waarvan er van 5 previews waren, een paar weken voor het album.


Een van deze previews was van de hoofdtrack, getiteld 'A Night Of Madness'. Dit was ook meteen het anthem voor het feest van de CD-release, welke afgelopen vrijdag plaatsvond in Gemert. De track staat wel voor een anthem vind ik, energiek, opzwepend en een goede sfeermaker. De track opent in de break van de nog niet uitgebrachte volledige track (tenminste dat hoop ik!), want de melodie begint al na een halve minuut en even later gaat het nummer ook al gelijk los. Klinkt erg lekker, daar niet van, maar dan voelt het toch wel een beetje kort aan.

Power To The People vind ik een van de beste tracks op het album. Opent gelijk met een erg cool melodietje en je kan merken dat D-Passion heeft meegewerkte aan de track. Krachtig en een goede hoofdmelodie. Niet te vrolijk, maar ook zeker niet industrieel, zoals sommige releases van D-Passion.

Who's The Best werd ook eerder aangekondigd en wordt released op 'Hardcore Machine' ergens in mei dacht ik. Deze track is ook vrij standaard, met rapsamples, een standaard synthesizer en geen opvallende kick. Maar met standaard hoeft niets mis te zijn bewijst de track. De melodie is best leuk en ik denk ook wel dat de track veel gedraaid gaat worden op feesten.

Bassdrum Bitch is ook wat ingekort, terwijl de al iets eerder uitgebrachte EP ook slechts een kleine 4 minuten duurde. Deze track wordt door veel producers aangeraden en dat is wel terecht denk ik. Het stukje na de break, waar een vreemde schelle, vervormd klinkende melodie zich introduceert is namelijk een erg aangenaam stukje Hardcore. Lekker hard en vrij rauw, voor mainstream begrippen. De rest van de track vind ikzelf niet zo bijzonder en het maakt me bij deze track dan ook niet zo veel uit dat hij ingekort is.

The Core opent ook weer met een vage intro van een telefoongesprek, dus dat dan maar skippen en niet lang daarna is de climax van de track ook alweer bereikt. Een vrij korte, doch leuke melodie. Niet een van mijn favorieten, maar wel een leuke opvuller.

Hardcore Machine wordt ook uitgebracht op (goh) 'Hardcore Machine' en vond ik de eerste luisterbeurten niet veel aan. Intussen vind ik het wel een aangenaam nummer. Dat is vooral te danken aan de vocals (die wel gewoon in de track horen). Deze klinken erg computer-achtig en dat klinkt wel tof. De kicks zijn lekker en de melodie is niet al te vrolijk , maar wat rauwer en agressiever dan het meeste werk. Anime is sowieso wel een veelbelovend artieste. Detonate was ook een prima eerste plaat van deze Italiaanse en ze heeft ook al aardig wat boekingen achter de rug.

Dreams is een van de meest opvallende tracks op de CD. Hij heeft namelijk enorm veel invloeden van jaren '90-Hardcore. Vooral de melodie, deze synth is toen wel vaker gebruikt. Een aangename verrassing. Daarom extra jammer dat de track zo ingekort is, want ik ben nu ook erg benieuwd naar de rest van de track. Het gezemel van MC Tha Watcher vond ik dan weer niet zo nodig.

Don't Fuck Around opent met een banjomuziekje en een voicesample. Het lijkt wel uit een Western te komen. Dit wordt daarna ruw onderbroken door gebeuk, waarvan duidelijk hoorbaar is dat Angerfist een flinke vinger in de pap heeft gehad. De synth is daar helemaal in zijn stijl. De hoofdmelodie is ook best te pruimen, maar ik vond het niet echt iets bijzonders. Ik had iets beter verwacht eerlijk gezegd, maar misschien zijn mijn verwachtingen van Angerfist de laatste tijd ook wel iets te hoog door zijn laatste producties die ik erg goed vond.

Game Over heeft veel ouderwetse 8-bit computergeluidjes. Het nummer opent met een Super Mario muziekje, wat daarna overgaat op simpele bliepjes en het nummer bouwt op naar wat stampwerk. In de break hoor je weer een ingevoegde vocal en er komen wat bekende melodietjes voorbij van Mad Dog en Amnesys; Disorder en Elevation. Vooral het melodietje van Elevation vond ik een leuke verassing, aangezien ik dat een steengoede track vind. Daarna komt de hoofdmelodie, die ik dan weer niet zo bijzonder vind. Het nummer bouwt op het laatst af met een andere melodie. Deze vond ik wel erg tof, maar dit duur jammer genoeg maar 20 seconden en daarna is de albumversie afgelopen.

Nothing Else Matters is al vaak gebruikt in Hardcore- en -Style nummers en vond ik ook eigenlijk niet origineel genoeg. Na een lange vocal begint de track en hoor je de bekende voicesample van Metallica. De melodie is ook al eens eerder gebruikt in de gelijknamige track van Zany & DV8. Toch blijft het een aandoenlijke melodie, zeer geschikt voor feesten.

Bij de elfde track, B.O.B. zijn de eerste ingevoegde vocals al te bekennen, totaal niet boeiend en alleen maar ruimteverkwisting, ik had liever een iets langere track gehad dan. De track is in dezelfde stijl als in A Night Of Madness, alleen de melodie vind ik wat minder.

Dan de afsluiter, Lost met Nosferatu. De enige geschikte afsluiter ook, want deze is met uitstek het snelst, hardst en misschien ook wel het energiekste. De intro is wat vervelend, maar daarna komt een schreeuw vocal en barst het nummer los. Erg vlot en met deze kicks klinkt dat goed naar mij mening. Even voor de tweede minuut komen nog wat geluiden er bij die er goed bijpassen en zorgen voor de nodige variatie. De break is totaal anders en haast wat donker door breakbeats en een hoog onheilspellend geluid. Het gedeelte daarna is erg tof en energiek. Als het na een tijdje wat langzamer gaat, knalt het nummer nog een keer los en wordt de eerste CD prima afgesloten.


CD 2 is zoals ik al eerder vermelde een mix van eerder uitgebrachte nummers. De opener, The Memory Disappears stamt alweer uit 2001. Een wat onnozel klinkende vocal, maar toch erg aandoenlijk, leuke melodie ook. Typische Hardcore voor die tijd.
Snap Off heeft een lekker kickje en de vocals passen prima in de track. Dit nummer zit echter maar kort in het nummer en de melodie komt niet te pas in de mix.
Bij het derde nummer wel, mag ook best, de melodie mag er best zijn. Dangerous is een van z'n bekendere nummers maar is niet zo bijzonder.
Mad Dog's remix van het Nightmare anthem toentertijd is nog steeds wel de moeite waard. Leuke break met wat terugkijkjes op oudere tracks en daarna de melodie. Vrij stevig doorstampertje.
Here Comes The Madness is een van z'n recentere werkjes. Deze is uitgebracht in 2010. Prima track die ik de laatste paar weken wat leuker begon te vinden. Best origineel melodietje die goed in het gehoor ligt en de kicks bevallen me ook best.
Daarna wordt overgemixt op Disorder. Weer een goede melodie met een originele synth voor die tijd.
Nasty heeft een wat meer standaard melodie, maar klinkt daarom nog steeds prima. Door de kicks blijft de track nog vrij hard, terwijl de melodie juist vrolijk is.
Fire is nog steeds een fijn nummer met ook hier vrij stevige kicks, die duidelijk van Mad Dog zelf komen, aangezien Noize Suppressor haast een eigen merk kicks heeft, Hol en vrij zwak. Lack Of Existence, een track uit 2010 die met Nosferatu is gemaakt en dat is erg duidelijk te horen. een van mijn favorieten uit 2010. Goede kicks en een kwalitatief goede break zijn aanwezig in deze track. De melodie is ook een van de besten uit deze mix.
De mix wordt netjes afgerond met Unexist, wat een terechte keuze is, Unexist is een van de hardere producers en hier is dan ook een echte Unexist kick te horen. Geen lollige synths of lange breaks hier, maar veel gebeuk met een klein industrieel likje. Ook zijn er wat instrumenten te horen wat je vaak ook niet hoort in dit soort muziek.

Ondanks dat ik wel wat teleurgesteld ben ik het album door de korte speelduur, heeft het luisteren me wel met een goed gevoel achtergelaten. Nu kijk ik veel uit naar de volledige releases en ik hoop dat die sommige tracks wat beter maken en andere tracks niet slechter maken. Tot die tijd kan ik hiernaar luisteren, er staan aardig wat goede nummers op dus dat moet wel lukken. De mix is ook leuk om eens te horen, maar ik luister thuis nooit naar mixen dus die zal ik wel niet vaak meer beluisteren.

3.5* lijkt me wel op zijn plaats.

Ik blijf bij mijn mening na het horen van de volledige tracks (van de CD). Alleen A Night Of Madness vind ik wel een vreemde opbouw hebben voor mainstream hardcore. Het nummer begint eigenlijk in het gedeelte dat de break voor de climax is in de meeste tracks. Het nummer barst dus al snel los en daarna wordt het al afgebouwd. Desalnietemin een degelijke track met een goede melodie en een prima (geen bijzondere) kick.

B.O.B. opent met een sample van Bob Marley. Daarna introduceert de melodie zich en gaat het nummer los. Het nummer wordt daarna weer afgebouwd.
Prima EP, maar ik miste bij A Night Of Madness wel een beetje een degelijke intro.

3.5*

De laatste album sampler van het inmiddels al weer dik vijf maanden oude album van Filippo Calcagni, beter bekend als DJ Mad Dog.


Game Over is geproduceerd met landgenoot Amnesys. Leuk nummer met ouderwetse gamegeluidjes en bliepjes en halverwege het nummer komen ook nog twee oude bekende melodietjes langs. Eerst Dangerous van Mad Dog, daarna Elevation van Amnesys. De laatste melodie in het nummer is de beste imo. De kicks klinken inderdaad niet verkeerd, maar echt bijzonder zijn ze ook niet.

The Core heeft wel erg toffe kicks. Vind Mouth Of Madness' z'n vocals ook niet echt overtuigend klinken, maar de melodie klinkt wel prima. Het nummer wordt ook lekker energiek gebracht. Dit is vooral te danken aan die fijne beukkicks.

Don't Fuck Around bevalt ook goed. Erg duidelijk te horen dan Angerfist hieraan heeft meegewerkt, Predator heeft toch een minder opvallende stijl vind ik. De kicks zijn typisch Angerfist, de synths zijn typisch Angerfist en de samples zijn ook typisch Angerfist. Je moet ervan houden en dat is bij mij gelukkig wel het geval, alleen de synths in de eerste break doorkomen vind ik niet zo geweldig. Klinkt een beetje zeurderig en jankend. Verder prima track.


Echt een favoriet heb ik er eigenlijk niet tussen zitten, alle drie de nummers bevallen me goed. Game Over heeft de origineelste opbouw en die laatste melodie klinkt ook heel goed, The Core moet het hebben van de energie en de kicks en Don't Fuck Around klinkt in het geheel goed, maar is qua melodie weer iets minder.
3,5 van mij

Who's The Best is best een goede track die het zeker goed zal doen op feesten. Toch mijn minst favoriete track op de release. Nergens slecht, maar standaard rapsampletjes en redelijk gewone kicks. Misschien juist daarom wel de meeste populaire track voor veel mensen.

Hardcore Machine heeft een goede kick en de computervocals vind ik ook tof. De track is ook energiek en niet al te vrolijk maar wat harder. De melodie is daardoor iets minder aanstekelijk maar is meer gericht op rauwheid.

Lost is de snelste en hardste track op deze release. In de intro wat alarmgeluiden gevolgd door een vocal en daarna is het knallen geblazen. In vrij hoog tempo en de kicks bevallen me ook wel. Even later komen er heen en weer gaande geluiden bij. De break valt een beetje uit de toom met een donkere vocal en een klassiek geluidje met op de achtergrond wat Hip-Hop geluiden. Daarna komt het energieke weer terug en gepaard met een lekker melodietje gaat het nummer verder.

3.5*

The Flow en Here Comes The Madness zijn nog wel aardig tot redelijk, maar Next Level is nogal matig. Saai nummer en de 'melodie' is bijzonder eentonig en tegenvallend.
2.5*

Nasty is een recent, vrij bekende track die ook nogal populair is. Zo goed vond ik hem niet eerlijk gezegd. Wel een leuk deuntje en redelijke beats, maar Last Motherfucker is beter. Opent goed met wat synthesizer geluiden. Het nummer zit vol van gangstersamples (zo noem ik het maar even) die best leuk waren. Goed melodietje e een flinke kick. Het laatste nummer is wat minder. Inderdaad een Awful Sound. Melodietje verpest het hele nummer eigenlijk. Kicks waren best te doen, maar zonde van het melodietje.

Eerste twee tracks waren wel prima, maar beetje jammer van Awful Sound.
3***

Toch wel de minste albumsampler.

Nothing Else Matters heeft een coole intro, maar begint de wereldberoemde melodie van Metallica. Vrij irritant synthje ook. Na een lange break begint de bewerkte melodie en niet veel later gaat het nummer los. De kicks zijn niet veel bijzonders, maar het geheel klinkt niet verkeerd. Typisch partynummer dat ook vrij commercieel lijkt.

Dreams is veel steviger en agressiever. Harde kicks en het geblaat van onze MC Tha Watcher. Beetje teveel van het goede, wat vrij vaak het geval is als hij mee doet aan tracks. Gelukkig maakt de melodie veel goed, doet wat ouderwets aan, maar dat was ook Mad Dog's bedoeling. Het gedeelte na de hoofdmelodie is wat te uitgerekt, maar toch leuk nummertje.

Power To The People is zonder twijfel het beste nummer van deze release, D-Passion en Mad Dog hebben in 2008 al eens een samenwerking gehad met het nummer 'Take The Risk'. Deze keer is het resultaat wat beter uit de verf gekomen. De snelle ratelgeluidjes klinken erg goed en de voicesamples zijn goed geplaatst. Stevige kicks en een goede melodie.

3 dikke sterren, voor Power To The People heb ik wel 4 sterren over, maar de rest (vooral Nothing Else Matters) voldoet niet echt.

De eerste track is gewoon een ingesproken stem van Lenny Dee. Echt boeien kon het me niet, dus snel verder naar nummer twee. Wel een leuk nummer, met wat simpele vocals die ik overigens wel leuk vond. Bijgeluiden waren niet altijd even goed, maar het viel nog wel mee. De melodie vond ik eigenlijk wel slecht. Het nummer in zijn geheel is best goed, maar de melodie (die gelukkig niet zo lang meespeelt) verpest het wel een beetje.
de remix van Neighbourhood Crime van Tha Playah viel me eigenlijk ook best tegen. Wel een geinig melodietje met wat andere geluidjes erbij.
Bang the Box is een beste knaller mede gemaakt door Lenny Dee. Flinke bassen vliegen je samen met leuke vocalen en een aangenaam melodietje om de oren.
Niet een echt goed plaatje, maar slecht is het niet, maar ik snap het nut van de eerste track niet helemaal.

Het eerste nummer kennen we ook van Masters of Hardcore Chapter XXVI, maar hier hebben we dan de volledige versie. Zeer lekker nummertje vind ik. Oppeppend melodietje en voicesamples. Na een paar weken werd hij helaas wel minder, maar slecht is het echt niet.
Negative is al veel minder. Lijkt steeds na elke beat even te stoppen en dat bevalt me (bij dit nummer) niet zo goed. Melodietje viel ook niet zo goed in de smaak (of in de oren?:P).
Great Succes is een echt ragnummer. Harde, dikke kicks. Erg leuke vocals van Borat. Leuk melodietje zit erin die wat opgejaagd en versneld lijkt, maar dat past hier juist wel bij. Ergens in het midden ook nog een stukje van het Kazachstaanse volkslied, wat in het begin ook wel even een glimlach op m'n gezicht gaf. Ook dit nummer is voor mij goed geslaagd.

Ik twijfel nogal tussen 3 en 3.5, maar dan geef ik maar een kleine 3.5*

Eardrumz is nog altijd een aardig nummer die redelijk bekend is. Hey Motherfuckers was redelijk snel, maar beviel ook best goed. Het laatste nummer was niet zoveel aan.

3*

Inderdaad lekker hard plaatje zoals Partyraiser zelf ook draait. Snel en hard. Titelsong is inderdaad de beste, maar de remix is ook zeer geslaagd met een zeer lekker kickje erin. Het nummer van Kali DTS is ook snel, maar minder dan de voorgaande tracks. Harder Dan De Rest kende ik al en is een goed nummer. De remix is nog wat sneller en er is een melodie aan toegevoegd. Ook erg lekker nummer dit. Het laatste nummer is een zeer geslaagde afsluiter met leuke vocals en knalt ook goed.
Dikke 3.5*

De eerste CD heb ik nog niet geluisterd, maar na het lezen van vele positieve reacties op de Mix can CD 2 heb ik deze ook maar geluisterd. Klinkt inderdaad erg lekker. Ideale feestmuziek. Een flink tempo, goede nummers en prima gemixed. Een paar erg toffe nummers: World Grid, Doe Is FF Rustig Aan, Fuck It Up Right Now, Laptop Duel, Partyraiser Styleee! en de andere nummers zijn ook prima. Het begin was wel wat mager, maar na een paar minuten is het al stukken beter en naarmate het einde vordert komen er steeds betere nummers voorbij en het tempo gaat (natuurlijk) ook omhoog.
Ik zal binnenkort ook de eerste CD gaan beluisteren. Voor CD 2 in elk geval alvast een dikke 4 sterren.

Focking Niet Normaal! is inderdaad een leuk nummer en ook best grappig. Vooral het stukje dat die vrouw zo zeurt is lachwekkend. Niet slecht bedoeld want de muziek zelf klinkt goed.
Serial Killah is ook redelijk hard. Wat serieuzer dan nummer 1, maar ook dit is een leuk nummer.
DJ Psycho kende ik niet, maar inderdaad een erg lekker nummer. (Motherfucking Pussy is het btw). Heerlijke kicks in een mooi tempo. Het melodietje is ook goed.
Tieum ben ik over het algemeen ook niet zo'n fan van, maar met deze MC heeft hij toch een redelijk nummer in elkaar geflanst. Zoals altijd is ook dit nummer van Tieum vrij hard, maar slecht is het niet. Zeker niet de topper van de plaat, maar het valt wel mee.

Ook van mij een 3.5*

Twee Hardcore producers die me allebei erg aanspreken.
Eerste nummer is prima, goede breaks en kicks.
Remix van Centrifuge is ook goed. Donker en met echte Producer bliepjes en kicks.
Promo's nummer viel mij wel op. Gaat voor zijn door erg snel. Viel me lichtelijk tegen, maar slecht was het niet.
Laatste nummer is wat trager en vond ik ook niet echt geweldig, maar toch wel de moeite waard.
3.5* haalt hij nog wel.

Cold As Stone vind ik toch wel een goed nummer hoor. Keihard en heel energiek. Vooral dat wilde, drijvende melodietje vond ik altijd zo vet.:p Tweede nummer is ook niet slecht vind ik. Leuk melodietje en kickje. Ya Gangsta Music is ook een redelijk hard nummer. Echt goed vind ik hem echter niet. Laatste nummer begint wel leuk met een oud hip-hop melodietje en een bekende vocal (Six Million Ways To Die). Melodie lijkt wel wat op die van het voorgaande nummer. Promo heeft veel beter werk, maar slecht is dit niet.

3***

Jumpstyle.. Een muziekstijl die ik niet echt veel aan vind. Ik moet wel bekennen dat ik het ook luisterde toen het nogal commercieel was rond 2006, maar dat was een jaartje en toen was dat ook over, nu luister ik het eigenlijk nooit meer. Ik heb deze plaat op de gok maar gedownload en beluisterd, met niet erg hoge verwachtingen.
Dr. Rude is wel al een producer die al een aantal jaren meedraait, vroeger in de '90 ook in de Hardcore-industrie.
Rock The Bass was nog best aardig. Het melodietje is niet zo bijzonder. Het tweede nummer net zo.
Fire On The Floor heeft een kutmelodie, er is betere Jump dan dit.
Ik ben niet meer zo thuis in deze muziek en dat wil ik ook niet echt meer.

Het idee is wel leuk. Wellicht kennen sommigen deze ook al Promo - Boombox Op Duizend. Dit klinkt weliswaar heel anders, maar het idee is hetzelfde. Maar hier zit ook nog een dosis humor in
De intro is gelijk al humoristisch, Egbert Schenker begint met een opastem over de Coffeecore Mixtape. Na ruim 2 minuten begint de mixtape echt. Drokz kondigt met een brullende stem de Mixtape aan en hierna hoor je een iets bewerkt stukje uit 'Drop It Like It's Hot'. Later komen er Hardcore kicks bij. Soms komt er zelfs Terror-Hop voorbij, bvb. bij 'Boks Ouwe'. Klinkt niet eens onaardig, vind ik. Af en toe praat Drokz erdoorheen, maar echt irriterend is het niet. Ook af en toe nummers van Drokz zelf. Hersenspinsel kon ik ook herkennen. Ook het nummer 'Terror' met Steen was ook best leuk.
Dit project is minder subtiel dan de plaat van Promo op TopNotch, maar absoluut geslaagder.
3*

My Friend begint met een sample gevolgd door steeds 2 kicks achter elkaar. Klinkt best lekker. Goede kick. Melodie is ook gaaf. Wel jammer dat er constant een sample uit het refrein van een Hip-Hop nummer in voorkomt, begint langzamerhand te vervelen in dit nummer. Dit is wel het beste nummer denk ik.
Slaves of the Underground begint met een een lekker kick-ritme en als het nummer echt beukt komt er een elektrische gitaar geluid bij. Af en toe wat tempowisselingen en andere geluidjes. Bevalt prima.
Deathwish is ook wel leuk met de schelle geluidjes maar de Drokz remix is beter. Kickjes zijn leuk en later in het nummer is de melodie ook prima.
3*