Geen slecht album, al mist het wel enige ziel moet ik zeggen. Gelukkig heeft ze haar stem wel mee en is de muziek best gezellig. Het klinkt nogal flauw met momenten. Maar slecht wordt het nooit.

Afgeborstelde croonerhits, je moet er voor zijn natuurlijk. Leuke stem, maar nogal achtergrondjazz. Alhoewel de covers op dit album niet slecht gekozen zijn. Ik had pas bij het nummer Junk door dat het een cover van The Beatles was en er er meer covers op het album stonden.

Veel ziel straalt het niet uit, leuk als achtergrond. Gezellig gewoon, maar zeker niet iets dat je gaat onthouden.

Het eerste LP-album dat meer dan 1 miljoen exemplaren verkocht. Rock 'n roll was hot in die tijd, maar het waren Belafonte en Sinatra die met de albums gingen lopen. Rock 'n roll was nog eerder op singles gericht. Opvallend dat net Calypso het zo goed doet, omdat zwarte muziek niet bepaald omarmd werd in Amerika. Maar goeie muziek komt blijkbaar wel boven drijven. De muziek van Harry Belafonte met de calypso-sound neemt de luisteraar mee naar een tropisch eiland. Ook al gaat bvb Day-O over havenarbeiders die een bananenboot lossen. Belafonte was dan wel activist voor rechten van de zwarte Amerikanen, die boodschap klinkt minder door in zijn nummers of wordt door de meeste luisteraars in elk geval niet opgepikt.

Het geluid van de calypso is een klank van zijn tijd en is nu minder te horen. Vanuit Jamaica heeft de ska en later vooral reggae de fakkel overgenomen. Het album is vrij evenwichtig en niet zomaar een verzameling liedjes. Op de traditional Day-O na ook bijna altijd geschreven door dezelfde personen. Mooi album, al is het duidelijk een klank uit het verleden.

Courtney Love wordt al snel genoemd als 'de vrouw van Kurt Cobain', wat gezien de bekendheid van de Nirvanazanger niet onverwacht is. Maar dat wil niet zeggen dat Hole maar een hobby was van Courtney Love. Het album Live Through This is een stevig rockalbum dat harder en beter klinkt dan veel andere grungebands. De band houdt zich niet aan de lijnen van de grunge, maar brengt gewoon goeie rockmuziek.

Het album kreeg toen wat tegenwind met het verwijt dat Cobain een deel van de nummers had geschreven, of toch mee had gewerkt. Het zegt veel over hoe er toen gekeken werd naar de muziek van Hole. Bovendien wordt het album dan nog eens uitgebracht een week na de dood van Cobain en sterft 2 maand later Hole bassiste Kristen Pfaff. Daardoor zou je wel eens vergeten dat dit gewoon een sterk album is, dat in andere omstandigheden meer aandacht had gekregen. Gelukkig waren de kritieken over het album wel wat positief.

In mijn geheugen was Hooverphonic wel een leuke band, maar een kind van de 90's. Als ik dit album terug hoor is Hooverphonic (toen Hoover) één van de betere Belgische bands. Niet alleen muzikaal zit dit album sterk in elkaar, de nummers staan nog mooi overeind, maar is het ook een mooie productie. Veel oudere producties van de vorige eeuw in ons landje zijn kwalitatief niet altijd sterk door gebrek aan grote budgetten. Maar er zijn gelukkig wel veel voorbeelden van vakmanschap, denkelijk door de creativiteit van mensen die met een relatief klein budget moesten werken.

A New Stereophonic Sound Spectacular is het beste album van Hooverphonic en een klassieker in de Belgische popgeschiedenis.

Een klassieker uit de Belgische muziekgeschiedenis. Hooverphonic had doorheen de jaren al meer zangeressen dan dat er ooit leden van K3 waren. Een album van zijn tijd met muziek die ondertussen misschien ingehaald is, maar wel nog altijd sterke nummers bevat en goed geproducet is. Muzikaal blijft het dan ook rond dezelfde kern draaien die weet wat ze willen en rond de tijd van The Magnificent Tree hadden ze met Geike Arnaert ook een zangeres die echt lid was van de groep en geen zangstem van het moment.