Uit het verre, uitgestrekte Oekraïne komt dit gezelschap dat zich verzamelt heeft onder de naam Viter, wat uit het Oekraïens vertaalt als 'Wind'. Persoonlijk heb ik heel wat affiniteit met muziek uit het voormalig Oostblok, en met trots kan ik weer een album aanbevelen uit deze regio dat aandacht van het grote publiek dubbel en dwars verdient. Viter is een bandje dat naar eigen zeggen Folk'ndustrial maakt, wat een van mijn favoriete metalgenres, namelijk industrial metal, tracht te mengen met folk metal. Speciaal voor deze band heeft een van de leden die schuilt onder de naam Viterzgir een nieuwe variant op een traditionele Oekraïense fluit gemaakt, van een unieke maat, uniek materiaal en met een uniek geluid dat je enkel en alleen op de platen van Viter kan horen. Dat geeft natuurlijk een leuk visitekaartje af, maar dat werkt enkel en alleen als de muziek zelf dan ook nog goed is.

Weest gerust en treed verder in het album Springtime, want met die muziek zit het wel snor. Viter weet de genoemde genres met verve te combineren en daarmee een originele draai te geven aan beide. De zanger heeft een frappant accent behorend aan inwonenden van het land van herkomst en doet soms wat denken aan Rammstein's Til Lindemann, maar weet zich wel te onderscheiden. De muziek is zeer gevarieerd. Geen enkel nummer lijkt op mekaar, maar allen zijn ze op hun eigen manier zeer de moeite waard. De manier waarop de industriële riffs worden vergezeld van fluitjes en de met mate toegepaste elektronische effecten is gewoon ijzersterk. Hoogtepunten zijn het tekstueel wat melige, maar stampende 'Marichka', de meer naar folk neigende single 'For the Fire' en het prachtige openingsnummer. Maar eigenlijk doen de overige nummers nauwelijks onder.

Oost-Europese metalbands zijn vaak geneigd een kopie te zijn van een Westerse tegenhanger, maar bij Viter zijn duidelijk sporen van originaliteit te bespeuren. Het is daarom dat ik deze plaat enorm aanbeveel bij fans van bovengenoemde genres.