Ik ben niet echt in de bui om nu een lange recensie te schrijven, hoewel dit album het zeker waard is. Ik vind dit simpelweg het beste Kayak-album sinds Merlin 2003. Ongelooflijk hoe elke muzikant toch zijn eigen stempel heeft gedrukt op het Kayakgeluid. Edward Reekers en Cindy Oudshoorn overstijgen zichzelf met krachtige vocale prestaties; Scherpenzeel verbaast ons weer door wederom verfrissend uit de hoek te komen in composities en flitsend qua solo's; Hans Eijkenaar is toch een geweldige drummer die wat extra's toevoegd; Jan van Olffen is niet meer weg te denken met dat fretless bass geluid; en natuurlijk is het gitaartandem Vunderink/Vergoossen een absolute meerwaarde. Vooral Vergoossen (je herkent hem uit duizenden) weet me in te pakken met zijn vele solo's en krijgt zelfs een shredmomentje op het einde van 'Queen of Kings'.

Het enige wat me een beetje tegenstaat is de productie, die gewoon wat dof is qua bastonen. Dat was helaas ook al zo bij Anywhere But Here, dus het zullen gewoon de productie van Hans Eijkenaar zijn die niet zo aan mijn smaak voldoet. En Rob Vunderink valt nu toch echt door de mand als zanger. De nummers waar hij op zingt, namelijk 'Setting Things Straight' en 'Matters of the Heart', klinken al wat misplaatst qua stijl, maar zijn stem is zo verouderd en zwak geworden vergeleken met 'Branded' uit Merlin 2003. Jammer. Als achtergrondzanger is hij overigens nog steeds van grote waarde. De gastbijdrage van Martin van der Starre is wel zeer te waarderen overigens.

Om het kort te houden is dit een heel uitgebouwd concept met kleurvolle thema's waar Kayak soms zelfs weer teruggrijpt op de prog van weleer zoals op 'Tarsus' of 'Actium'. Ik denk dat iedereen die Kayak een warm hart toedraagt dit gewoon moet proberen. Heb gehoord dat de eerste oplage al uitverkocht is, dus dat zegt wat.

Leuke boxset, maar er hangen wat draadjes aan.

Positief:
- De eerste Kayak compilatie die wat mij betreft goed is.
- Voor mij vier nieuwe nummers die zeker wel leuk zijn.
- Kayak bestaat 35 jaar, joepie!
- Modern Kayak op DVD live! De band is live geweldig.

Negatief:
- De live CDs zijn zodanig ge-edit dat alle conversaties met het publiek weg zijn. Ik hoopte dat ze de fout van Chance for a LIVEtime niet zouden herhalen, maar helaas. Op deze manier is het nog wel leuk om de liedjes te horen, maar de live-sfeer is verminderd.
- Live is de band dan wel geweldig, maar frontman Edward Reekers kijkt regelrecht de camera in... Bij een 'normaal' concert kijkt hij ook nooit het publiek in, in tegenstelling tot de rest van de band, en dit vind ik slecht voor een ervaren frontman.

Verder is de box een zeer leuk verzamelitem

Ergens in Slowakije heb je zo'n frappant duo dat graag industrial maakt met de nodige black metal invloeden, wat in principe nooit een verkeerde combinatie is. Helaas hebben ze één ding niet goed gecombineerd, soundsgewijs. Waar black metal met een ondermaatse productie juist een charme extra kan opdoen, geldt dat eigenlijk niet bij elke andere muziekstijl en al helemaal niet bij industrial. Dat is het eerste probleem dat New World Disorder met zich meebrengt. De drums klinken blikkerig, de gitaren wat dun en droog, de toetsen/elektronica klinken geplakt en niet goed erin gemixt, en dan heb je nog de grootste ergernisfactor van het geluid van Khadaver: de vocalen. Ik heb niks tegen rauwe black metal vocalen, maar dit is gewoon niet goed en doet afbreuk aan menig nummer.

Want daar ligt probleem twee. Door een aftands geluid kun je heen luisteren, als de muziek zelf dan wel goed is. Dat is hier dus niet het geval. De intro 'Europa in Flames' is veelbelovend en bouwt een mooie spanningsboog op... die bij 'Kampfbereit' in één keer opgelazen wordt, en dat is jammer. Juist omdat ze proberen hun industrial zo duister en depressief mogelijk te maken, blijft er weinig structuur over in de nummers, en op catchy refreintjes hoeven we al helemaal niet te hopen.

Drie nummers steken er bovenuit en alle drie hebben ze grote passages zonder die flauwe black metal screams. 'deGenerated', 'Binary Runners' en 'Technofuneral' bewijzen dat deze Slowaken toch wel degelijk goeie ideeën hebben. Vooral de als tweede genoemde zal ik nog vaak draaien. 'Technofuneral' sluit het album af met en puur elektronisch tweede gedeelte, waardoor de nasmaak nog slechter had gekund.

Al met al is Khadaver met recht nog niet op een label uitgebracht, maar als ze zich wat verder ontwikkelen als songwriters denk ik dat ze wel degelijk iets kunnen worden.

Het tweede album van het Finse Kiuas en deze doet zeker niet onder voor het verpletterende debuut. Er wordt uiteraard doorgeborduurd op de zeer fijne combinatie van power metal met invloeden uit thrash, folk, death en black metal, en dat alles ondergedoopt in het zeer herkenbare Kiuas-sausje. Vooral het tweede nummer 'Through the Ice Age' klinkt een beetje als het afsluitende nummer van de vorige plaat, maar er waait ook een hele verfrissende wind door het album. Die wind komt opzetten in vormen van samenzang, voornamelijk in refreintjes, wat natuurlijk regelrecht uit de power metal komt; death grunts, die de intro van 'Black Winged Goddess' sieren; klassieke elementen, die bij het titelnummer aan Yngwie Malmsteen doen denken; en verfrissende akoestische stukjes tussendoor zoals 'Child of Cimmeria' en delen van 'Bleeding Strings'. Het album hierna is duidelijk minder, maar bij de tweede plaat is Kiuas nog niet moe.

Zeer sterk instrumentaal album van Sonata Arctica toetsenist Henrik Klingenberg. Deze plaat bevat een sterke dosis progmetal waar de lead vooral verzorgd is, maar niet alleen, door toetsenwerk. Gitarist Elias Viljanen krijgt ook zijn dosis solo's, maar de toetsen zijn het meest dominant en dat geeft een alleraardigst sfeertje. Het album klinkt ook heel speels en op zijn tijd ook melig, maar Klingenberg weet ook goede zware passages ertussen te gooien en met het dikke geluid dat dit album bevat komt het allemaal goed tot zijn recht. Als toetsenist komt hij dan ook erg veelzijdig over op deze plaat.

Hoogtepunten zijn wat mij betreft Awesomeness, Woodoo Lounge en Toys & Guns. Dit is zeer aan te bevelen van liefhebbers van instrumentale progmetal, als ze van keyboards houden tenminste.