menu

Hier kun je zien welke berichten Norrage als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Eefje de Visser - Nachtlicht (2016)

4,0
In 2015 had deze plaat #1 gehaald, nu al. Nu is het even afwachten, maar hoog in 2016 gaat ze zeker eindigen:
--
Eefje de Visser brak een paar jaar terug razendsnel door met De Koek. Twee jaar daarna bracht ze het goed ontvangen Het Is uit, en hier is dan haar derde album: Nachtlicht. Nachtlicht is een logisch vervolg op de vorige twee albums. Te horen is het opvallend mooie fluisterzachte stemgeluid van Eefje dat vooral op Het Is ontwikkeld was, en kent ook de mooie vindingrijke Nederlandstalige teksten zoals op haar debuut (als we die kunnen verstaan).

Nachtlicht kent 10 nummers van enkel 1 woord. Dat karakteriseert het minimalistische van deze plaat al meteen goed. Heerlijk klein weet Eefje de nummers te houden, ook al is alles heel vol en melancholisch van geluid. Zelden doet ze teveel en alle liedjes worden opgekleurd met sfeervolle elektronische beats danwel donkere basgitaren. Wat dat betreft is dit het elektronische vervolg van Het Is, dat toen ook al behoorlijk minimalistisch klonk. Eerste nummer Scheef toont meteen Eefje haar vernieuwde geluid. Een bijna melancholisch nummer met vederlicht gitaarspel. Op de rest van het album gaat het ritme wat verder omhoog. Drums doen regelmatiger de intrede (op bijvoorbeeld Wacht), we horen ook funky gitaar-ritmes (op Mee) en sommige nummers zoals Staan en Wacht kennen zelfs explosieve climaxen. Eefje gebruikt haar stem optimaal, met vaak ruimte voor volle en rijke instrumentatie. Hoogtepunt is het nummer waarbij het tempo nog vererder opgevoerd wordt: Jong. Dit nummer kent zelfs een housebeat en lijkt bij vlagen een beetje op Afdwaalt van haar debuut. Enige manko van het album is net als met Het Is dat ze vaak bijna onverstaanbaar zingt. Hoe mooi haar stemgeluid ook is, het komt de verstaanbaarheid niet ten goede. Gelukkig is de plaat al prachtig genoeg als we naar haar stem luisteren alsof het een instrument is.

Eefje blijft zich ontwikkelen en met Nachtlicht weet ze me meteen te grijpen, wat ze met Het Is nog niet meteen lukte. Op indrukwekkende wijze combineert ze de meer experimentele nummers van De Koek met het melancholische geluid van Het Is. En daarmee verstevigt ze met verve haar fundament als een van de meest eigenzinnige, muzikaalste en talentvolste Nederlandse singer-songwriters.

---
Album Eefje de Visser - Nachtlicht (2016) - pat-sounds.blogspot.nl

Elbow - The Take Off and Landing of Everything (2014)

4,0
Mijn verhaal, inclusief een vraag waar ik van jullie wel een antwoord op zou willen krijgen. Waarom zijn er naast alle liefhebbers, ook zo veel haters van Elbow? (in mijn vriendenkring zijn de meningen ernstig verdeeld)

---
Waarom is Elbow nou zo'n goede band? Waarom verkoopt Elbow tegenwoordig de grote pop-podia als de HMH gewoon uit? Waarom hoor ik bij muziekpuristen vaak zeer tegenovergestelde meningen over de kwaliteit van de band? En waarom hoor ik ook regelmatig dat de vergelijking gemaakt wordt met andere Britse bands als I Am Kloot en zelfs Coldplay (dat zelfs eens Elbow plagiaat pleegde)? Er zijn meerdere antwoorden mogelijk op deze vragen, maar ik probeer het met één antwoord te beantwoorden: Elbow is een band met de emotie-volle zang van Guy Garvey en dat tot in de puntjes gedetailleerde en georchestreerde geluid. Elbow hoor je daardoor vaak langskomen in de alternatieve muziekwereld, wordt tegelijkertijd ook gedraaid door de wat meer commerciële media en is vaak toch dusdanig toegankelijk dat het makkelijk op de achtergrond gedraaid kan worden. Daarmee bereiken ze veel publiek, en dat brengt veel liefhebbers maar ook veel haters met zich mee. Vooral met hun absolute doorbraak-album The Seldom Seen Kid wisten ze hun kwaliteiten het beste samen te vatten. Het vorige album, Build A Rocket Boys!, ging echter nergens heen en kabbelde mijns inziens maar voort. Daarom is het heel interessant hoe dit nieuwe album uit de verf is gekomen.


Met The Take Off And Landing Of Everything is dat zeer goed gelukt! Het brengt Elbow weer terug naar hun meer melodieuze en oprechte albums van vroeger, en weet de bombast van The Seldom Seen Kid goed te combineren met de ingetogenheid en nauwkeurige arrangementen van Leaders of the Free World en Cast of Thousands. Zo weet Elbow, in tegenstelling tot Build A Rocket Boys! nu wel de langgerekte nummers mooi in te kleuren met trompet en strijkers zoals op opener This Blue World of op het titelnummer. Daarnaast weten ze op New York Morning en My Sad Captains op een treffende manier de nummers tot prachtige climaxen op te bouwen. Maar op dit album is het absolute prijsnummer Fly Boy Blue / Lunette. Dit nummers is bijna onkarakteristiek Elbow maar is daarmee een van de beste nummers die ze ooit gemaakt hebben. Het begint met fantastisch drumwerk en weet meteen op te zwepen, en daar komen dan de heerlijk ontregelende gitaar-licks bij die je op de rest van het album bijna niet hoort. Als daar dan ook nog die blazers bijkomen en het hele nummer vervolgens halverwege ontaardt in een vrijwel nieuw en meer ingetogen nummer, dan ben ik verkocht. Jammer dat dit iets meer bombastische nummer eigenlijk een beetje een vreemde eend in de bijt is op dit album. Dit soort nummers mogen ze vaker maken!

Al met al is deze nieuwe plaat van Elbow een geslaagde plaat, die hen gelukkig weer terugbrengt naar de sfeer maar ook de kwaliteit van hun vroegere albums. Zichzelf hiermee vernieuwen doen ze niet, met uitzondering van kanshebber tot nummer van het jaar Fly Boy Blue / Lunette, maar ze hoeven eigenlijk ook niet heel veel extra publiek meer te bereiken. Elbow is namelijk al een van de grootste en beste alternatieve rock-bands van het moment!
Pat-sounds: Album Elbow - The Take Off And Landing Of Everything (2014) - pat-sounds.blogspot.nl