menu

Hier kun je zien welke berichten Norrage als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Rita Zipora - Als Ik Kijk (2014)

3,5
Ik vind het album zo leuk en verslavend, dat ik meteen een recensie heb geschreven:

-----

3voor12 is een waanzinnig initiatief en van onschatbare waarde voor de Nederlandse popmuziek. Dat komt onder andere door de jaarlijkse "de12van3voor12", een voorspelling aan het einde van het jaar van Nederlandse artiesten die we in het aankomende jaar in de gaten moeten houden. En die voorspellingen blijken vaak enorm goed, blijkt uit de lijst van vorig jaar waar onder andere Mozes & The Firstborn en Jacco Gardner opstonden. In de voorspelling van dit jaar is een van de artiesten conservatorium-studente Rita Zipora, en met haar blijven we nog even in het hokje van "de excentrieke singer-songwriters die balanceren tussen klein-kunst en pop-muziek". Ze wordt omschreven als de nieuwe Eefje (al is die nog niet zó lang bezig), met een muzikale omlijsting die doet denken aan Spinvis.

Nu is het al snel makkelijk om artiesten die in het Nederlands zingen, en zich daarbij niet beperken tot teksten als "spring maar achterop mijn fiets" of "moppie, moppie, moppie, je bent helemaal toppie", meteen in bovenstaand hokje te plaatsen. Zeker als het ook nog zo enorm vindingrijk klinkt als dit debuutalbum van Rita Zipora. Maar toch doen we dat gewoon met Rita, want dit album is daar zeer zeker in te plaatsen, vooral wat betreft de kwaliteit van de muziek.


Wat Rita anders maakt dan bijvoorbeeld Eefje is niet haar stem (die komt behoorlijk overeen, al is Rita wat beter te verstaan), maar de zeer talrijke elektronische arrangementen in combinatie met het heerlijke gebruik van op elk nummer steeds weer andere "akoestische" instrumenten. De intro van de briljante pakkende eerste single, Wasem, lijkt wel van het Atoms for Peace album van vorig jaar te kunnen komen, en liedje Katerdag groovet door als een malle en is continu spannend. Ook down-tempo komt Rita een heel eind met ontroerende en sfeervolle nummers, inclusief piano en strijkers, als bijvoorbeeld titelnummer Als Ik Kijk.

Het album kent enorm veel afwisseling en is bijzonder pakkend maar toch overheerst het gevoel dat er wel veel leentjebuur is gespeeld bij (overigens wel zeer diverse) artiesten, en het luistert wel heel makkelijk weg. En beginnen er ondertussen niet teveel artiesten in "het hokje" thuis te horen? Haar live-performance moet daarom gaan uitmaken of ze zich kan meten met bijvoorbeeld een Eefje, wiens live-optredens haar status mijns inziens ver boven dat van de studio-albums hebben uit weten te tillen. Maar om steeds de vergelijking te maken met andere artiesten is flauw, want voorop staat is dat Als Ik Kijk een bijzonder geslaagd en bovenal erg toegankelijk album is. 3voor12 slaat voor de zoveelste keer, de plank volledig raak.

Overgenomen van: Pat-sounds: Album Rita Zipora - Als Ik Kijk (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Romare - Projections (2015)

3,5
Ninja-Tune en een funky elektronische act: dat is in de regel een gouden combinatie. Dit is ook zo in het geval van de naar Ninja-Tune bewogen DJ Romare. Met Projections weet Romare namelijk na een succesvolle EP een misschien nog succesvollere debuutplaat op de mat te leggen. De plaat kwam echter al in Februari uit, en er is verrassend genoeg nog geen enorme buzz ontstaan.

Projections is een met heerlijke samples gedomineerde funk-plaat geworden, dat sterk balanceert op zomerse (afro-)beats. Hoewel de plaat in stijl 50 minuten lang lekker wegluistert en bijzonder coherent is, ligt het zwaartepunt in het begin. Opener Nina's Charm zet met een semi-psychedelische vibe langzaamaan de toon, en wordt opgevolgd door het ijzersterke Work Song dat funky synths en opzwepende blazers aan elkaar rijgt. Maar album-hoogtepunt is het 3e nummer, het al eerder uitgebrachte singeltje: Motherless Child. Motherless Child wordt met een dominerende bas en een werkelijk prachtige gitaarriff vormgegeven, om langzaamaan door een poppy en melodieus klankbord tot een climax te worden geleid. Een nummer dat wat mij betreft zo de hitlijsten in zou kunnen stromen. De rest van de plaat valt Romare echter in herhaling, het scherpe randje ontbreekt en nergens wordt de muzikaliteit zo overtuigend als op het imponerende trio openingsnummers. Toch is Projections over de breedte genomen een kwalitatief hoogwaardige, en bovenal met originele melodieuze samples samengestelde, plaat geworden.

Ninja-Tune doet simpelweg meestal niet zoveel fout. Met het aantrekken van Romare hebben ze opnieuw een gouden formule in huis, en Projections is een heerlijke exercitie van elektronische vindingrijkheid. Projections is alleen niet de meest originele plaat, en het niveau zakt na het openingssalvo behoorlijk in elkaar. Desalniettemin is Projections met een aantal heerlijke knallers, zorgvuldig gekozen samples, en een professionele productie, wel een plaat die van begin tot eind boeit en waar weinige luisteraars bij stil kunnen blijven zitten.
Pat-sounds: Album Romare - Projections (2015) - pat-sounds.blogspot.nl

Roosbeef - Kalf (2015)

4,5
Ik zeg het maar meteen: Met haar vorige 2 albums haalde Roos(beef) de nummer 1 van mijn jaarlijstjes (2008 en 2011), en Roos is daarmee één van mijn favoriete artiesten allertijden. Ja, ik zit dus aan de positieve kant van het Roosbeef spectrum. Dit spectrum van de meest excentrieke artieste uit het Nederlandse alternatieve muziekcircuit is tweeledig: je houdt van haar, of je vindt haar verschrikkelijk; een tussenweg lijkt er bijna niet te bestaan. De verwachtingen voor het nieuwe album zijn voor mij in ieder geval hooggespannen en ik probeer deze recensie objectief op te schrijven.

Het eerste dat gezegd dient te worden is dat Roos zich wederom verder heeft ontwikkeld: van het speelse en pretentieloze "ik word volwassen en ga op kamers" gevoel van Ze Willen Wel Je Hond Aaien Maar Niet Met Je Praten naar het spannende en bezwerende Omdat Ik Dat Wil komt Roos nu op de proppen met haar meest volwassen plaat. Hier maakt ze nu duidelijk dat ze de wereld beter begrijpt en haar teksten zijn hierdoor minder kinderlijk en naïef. Neem bijvoorbeeld het voor bevrijdingsdag geschreven Raak Me Aan: ineens presenteert Roos zich als een kwetsbaar iemand die desondanks de wereld doorgrondt en niet eerder hoorden we haar zo serieus; in dit nummer ook geaccentueerd door een koor en haar indringende pianospel. Een indrukwekkend nummer, zoals we haar nog nooit eerder hoorden. Zet dat tegenover het heerlijk upbeat singeltje Kalf dat gemakkelijk op haar debuutplaat had kunnen staan: nadat haar hond toen nog "bleef liggen op zijn kleed (Boerderij deel II)", heeft haar hond "nu zelfs een mening en kijkt die haar minachtend aan". En zo vinden we in Kalf een perfecte mix van haar eerste twee platen, terwijl ze ook nieuwe dingen uitprobeert (1x zingt ze zelfs in het Duits!). Weer horen we die waanzinnige muzikaliteit van Roos en haar band (Tom Pintens voorop), waar we echo's van dEUS en Zita Swoon terughoren. Weer springt haar stem van het ene register in het andere en blijft het tweeledige gevoel dat vele luisteraars hebben als ze haar horen zingen. Maar Roos weet op Kalf in elk geval opnieuw te imponeren en dan vooral met de donkere en downtempo nummers als Modemeisjes, We Hebben Alles en Voor Colin. Deze plaat interpreteren we dan ook vooral als de logische opvolger van haar tweede plaat, in lijn met de intense nummers van toen als Schone Schijn en Hersens.

Of Roosbeef in 2015 weer de top van mijn jaarlijstje gaat halen weet ik nog niet, maar de kans is groot dat ze met Kalf wederom heel hoog gaat eindigen. Het album is wat minder speels en een pak meer serieus dan we gewend zijn, en is daarmee wellicht niet wat we van haar verwachten en hadden gehoopt, maar is opnieuw een ontzettend indrukwekkende etalage van Roos haar heerlijke taalkunstenarij en muzikaliteit.
Pat-sounds - pat-sounds.blogspot.nl